பத்து கட்டளைகள்: கலியுகத்தில் ஒரு கொரோனா நச்சுயிர் சோதனை போல

நாம் கலியுகத்தில் அல்லது இருண்டகாலத்தில் வாழ்கிறோம் என்பது பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. சத்திய யுகம் தொடங்கி, திரேதா யுகம் மற்றும் துவாபர யுகம் முடிந்து நான்காவது யுகமான இது கடைசி யுகமாகும். சத்தியத்தின் முதல் யுகத்திலிருந்து (சத்யயுகா) கலியுகம் வரை, இந்த நான்கு யுகங்களுக்கிடையில் பொதுவான நிகழ்வுதான், ஒரு நிலையான அறநெறி மற்றும் சமூக சிதைவு ஆகும்.

மகாபாரதத்தில் உள்ள மார்க்கண்டேயன் கலியுகத்தில் மனித நடத்தை இவ்வாறாக இருக்கும் என விவரிக்கிறார்:

கோபம், கடுங்கோபம் மற்றும் அறியாமை வளரும்

ஒவ்வொரு நாளிலும் மதம், உண்மைத்தன்மை, தூய்மை, சகிப்புத்தன்மை, கருணை, உடல் வலிமை மற்றும் நினைவாற்றல் நலிவடையும்.

எந்தவொரு நியாயமும் இல்லாமல் மக்களுக்கு கொலையைப் பற்றிய எண்ணங்கள் இருக்கும், அதில் தவறொன்றும் இல்லை என்று காண்பார்கள்.

இச்சை சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக கருதப்படும், மேலும் உடலுறவு என்பது வாழ்க்கையின் மையத் தேவையாகக் கருதப்படும்.

பாவம் அதிவேகமாக அதிகரிக்கும், அதே நேரத்தில் நல்லொழுக்கம் மங்கி, செழிக்காமல் போகும்.

மக்கள் போதைப்பொருள் மற்றும் போதைக்கு அடிமையாகி விடுவார்கள்.

குருக்கள் இனி மதிக்கப்பட மாட்டார்கள், அவர்களுடைய மாணவர்கள் அவர்களைக் காயப்படுத்த முயற்சிப்பார்கள். அவர்களின் போதனைகள் அவமதிக்கப்படும், காமத்தை பின்பற்றுபவர்கள் எல்லா மனிதர்களிடமிருந்தும் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவார்கள்.

எல்லா மனிதர்களும் தங்களை தெய்வங்களாக அறிவித்துக்கொள்கிறார்கள் அல்லது தெய்வங்களால் வழங்கப்பட்ட வரம் மற்றும் போதனைகளுக்கு பதிலாக அதை ஒரு தொழிலாக மாற்றுவர்.

மக்கள் இனி திருமணம் செய்து கொள்ள மாட்டார்கள் அனால் பாலியல் இன்பத்திற்காக சேர்ந்து வாழ்வார்கள்.

மோசேயும் பத்து கட்டளைகளும்

எபிரேய வேதங்கள் நமது தற்போதைய காலத்தை அதே வழியில் விவரிக்கின்றன. பாவத்திற்கான நம்முடைய நடத்தையின் காரணமாக, பஸ்கா பண்டிகையோடு எகிப்திலிருந்து தப்பித்த சிறிது நேரத்திலேயே கடவுள் மோசேக்கு பத்து கட்டளைகளைக் கொடுத்தார். மோசேயின் குறிக்கோள் இஸ்ரவேலரை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டு செல்வது மட்டுமல்லாமல், அவர்களை ஒரு புதிய வாழ்க்கை முறைக்கு வழிநடத்துவதும் ஆகும். ஆகவே, இஸ்ரவேலரை மீட்ட பஸ்காவின் ஐம்பது நாட்களுக்குப் பிறகு, மோசே கடவுளிடமிருந்து நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெறும்படி அவர்களை சீனாய் மலைக்கு (ஓரேப் மலையையும் குறிக்கும்) அழைத்துச் சென்றார். கலியுகத்தின் பிரச்சினைகளை அறிய இந்த சட்டம் கலியுகத்தின் போது பெறப்பட்டது.

மோசேக்கு என்ன கட்டளைகள் கிடைத்தன? முழுமையான சட்டம் மிக நீளமாக இருந்தபோதிலும், மோசே முதலில் கடவுளால் எழுதப்பட்ட குறிப்பிட்ட அறநெறி கட்டளைகளை ஒரு கற்பலகைகளில் பெற்றார், இது பத்து கட்டளைகள் (அல்லது மோசேயின் பத்துக் கட்டளைகள்) என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த பத்தும் சட்டத்தின் சுருக்கத்தை உருவாக்கியது – சிறிய விவரங்களுக்கு முன் அறநெறி தர்மம் – மேலும் அவை கலியுகத்தில் பொதுவான தீமைகளிலிருந்து மனந்திரும்பும்படி நம்மை தொடரும் கடவுளின் வல்லமையான செயலாக உள்ளது.

பத்து கட்டளைகள்

கடவுளால் கற்பலகைகளில் எழுதப்பட்ட, பத்து கட்டளைகளின் முழுமையான பட்டியல் இங்கே, பின்னர் மோசே எபிரேய வேதங்களில் பதிவு செய்தார்.

வன் பேசிச் சொல்லிய சகல வார்த்தைகளுமாவன:
2 உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே.
3 என்னையன்றி உனக்கு வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்கவேண்டாம்.
4 மேலே வானத்திலும், கீழே பூமியிலும், பூமியின்கீழ்த் தண்ணீரிலும் உண்டாயிருக்கிறவைகளுக்கு ஒப்பான ஒரு சொரூபத்தையாகிலும் யாதொரு விக்கிரகத்தையாகிலும் நீ உனக்கு உண்டாக்க வேண்டாம்;
5 நீ அவைகளை நமஸ்கரிக்கவும் சேவிக்கவும் வேண்டாம்; உன் தேவனாகிய கர்த்தராயிருக்கிற நான் எரிச்சலுள்ள தேவனாயிருந்து, என்னைப் பகைக்கிறவர்களைக் குறித்துப் பிதாக்களுடைய அக்கிரமத்தைப் பிள்ளைகளிடத்தில் மூன்றாம் நான்காம் தலைமுறைமட்டும் விசாரிக்கிறவராயிருக்கிறேன்.
6 என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைமட்டும் இரக்கஞ் செய்கிறவராயிருக்கிறேன்.
7 உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்காதிருப்பாயாக; கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தை வீணிலே வழங்குகிறவனைத் தண்டியாமல் விடார்.
8 ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிக்க நினைப்பாயாக;
9 ஆறுநாளும் நீ வேலைசெய்து, உன் கிரியைகளையெல்லாம் நடப்பிப்பாயாக;
10 ஏழாம்நாளோ உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய ஓய்வுநாள்; அதிலே நீயானாலும், உன் குமாரனானாலும், உன் குமாரத்தியானாலும், உன் வேலைக்காரனானாலும், உன் வேலைக்காரியானாலும், உன் மிருக ஜீவனானாலும், உன் வாசல்களில் இருக்கிற அந்நியனானாலும், யாதொரு வேலையும் செய்யவேண்டாம்.
11 கர்த்தர் ஆறுநாளைக்குள்ளே வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம்நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால், கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார்.
12 உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கொடுக்கிற தேசத்திலே உன் நாட்கள் நீடித்திருப்பதற்கு, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக.
13 கொலை செய்யாதிருப்பாயாக.
14 விபசாரம் செய்யாதிருப்பாயாக.
15 களவு செய்யாதிருப்பாயாக.
16 பிறனுக்கு விரோதமாகப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக.
17 பிறனுடைய வீட்டை இச்சியாதிருப்பாயாக; பிறனுடைய மனைவியையும், அவனுடைய வேலைக்காரனையும், அவனுடைய வேலைக்காரியையும், அவனுடைய எருதையும், அவனுடைய கழுதையையும், பின்னும் பிறனுக்குள்ள யாதொன்றையும் இச்சியாதிருப்பாயாக என்றார்.

யாத்திராகமம் 20: 1-18

பத்து கட்டளைகளின் நியமம்

இன்று நாம் சில நேரங்களில் இவை கட்டளைகள் என்பதை மறந்து விடுகிறோம். அவை பரிந்துரைக்கப்பட்டவைகள் அல்ல. அவை சிபாரிசும் அல்ல. ஆனால் இந்த கட்டளைகளுக்கு நாம் எந்த அளவிற்கு கீழ்ப்படிய வேண்டும்? பின்வருபவை பத்து கட்டளைகளைக் கொடுப்பதற்கு முன்பதாக வருகிறது

3 மோசே தேவனிடத்திற்கு ஏறிப்போனான்; கர்த்தர் மலையிலிருந்து அவனைக் கூப்பிட்டு: நீ யாக்கோபு வம்சத்தாருக்குச் சொல்லவும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு அறிவிக்கவும் வேண்டியது என்னவென்றால்,
4 நான் எகிப்தியருக்குச் செய்ததையும், நான் உங்களைக் கழுகுகளுடைய செட்டைகளின்மேல் சுமந்து, உங்களை என்னண்டையிலே சேர்த்துக்கொண்டதையும், நீங்கள் கண்டிருக்கிறீர்கள்.
5 இப்பொழுது நீங்கள் என் வாக்கை உள்ளபடி கேட்டு, என் உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்வீர்களானால், சகல ஜனங்களிலும் நீங்களே எனக்குச் சொந்த சம்பத்தாயிருப்பீர்கள்; பூமியெல்லாம் என்னுடையது.

யாத்திராகமம் 19: 3,5

இது பத்து கட்டளைகளுக்குப் பிறகு வழங்கப்பட்டது

7 உடன்படிக்கையின் புஸ்தகத்தை எடுத்து, ஜனங்களின் காதுகேட்க வாசித்தான்; அவர்கள் கர்த்தர் சொன்னபடியெல்லாம் செய்து, கீழ்ப்படிந்து நடப்போம் என்றார்கள்.

யாத்திராகமம் 24:7

சில நேரங்களில் பள்ளித் தேர்வுகளில், ஆசிரியர் பல கேள்விகளைக் கொடுக்கிறார் (எடுத்துக்காட்டாக 20) ஆனால் பின்னர் சில கேள்விகளுக்கு மட்டுமே பதிலளிக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, 20 கேள்விகளில் ஏதேனும் 15 கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க நாம் தேர்வு செய்யலாம். ஒவ்வொரு மாணவனும்/மாணவியரும் பதிலளிக்க 15 எளிதான கேள்விகளை எடுக்கலாம். இந்த வழியில் ஆசிரியர் தேர்வை எளிதாக்குகிறார்.

பலரும் பத்து கட்டளைகளை அதே போல் நினைக்கிறார்கள். கடவுள், பத்து கட்டளைகளைக் கொடுத்தபின், “இந்த பத்தில் இருந்து நீங்கள் விரும்பும் ஆறை முயற்சி செய்யுங்கள்” என்பதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். நம்முடைய ‘கெட்ட செயல்களுக்கு’ எதிராக கடவுள் நம்முடைய ‘நல்ல செயல்களை’ கொண்டு சமநிலைப்படுத்துவதாக கற்பனை செய்வதால் நாம் இவ்வாறு நினைக்கிறோம். நமது நற்செயல்கள் நமது மோசமான குறைபாடுகளை விட அதிகமாக இருந்தால் அல்லது ரத்து செய்தால், கடவுளுடையதை  சம்பாதிக்க இது போதுமானது என்று நாம் நம்புகிறோம்.

இருப்பினும், பத்து கட்டளைகளின் நேர்மையாக வாசித்தால் இது அவ்வாறு வழங்கப்படவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. மக்கள் எல்லா கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படிந்து – எல்லா காலங்களிலும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இந்த பத்து கட்டளைகள் மிகவும் கடுமையாக இருப்பதால் இது பலரால் நிராகரிக்கப்பட்டது. ஆனால் காலியுகம் கொண்டுவரும் சூழ்நிலைக்காக அவை காலியுகத்தில் வழங்கப்பட்டன.

பத்து கட்டளைகள் மற்றும் கொரோனா நச்சுயிர் சோதனை

2020 ஆம் ஆண்டில் உலகெங்கும் பரவி வரும் கொரோனா வைரஸ் தொற்றுநோயுடன் ஒப்பிடுவதன் மூலம் காலியுகத்தில் கடுமையான பத்து கட்டளைகளின் நோக்கத்தை நாம் நன்கு புரிந்து கொள்ள முடியும். கோவிட் -19 என்பது காய்ச்சல், இருமல் மற்றும் மூச்சுத் திணறல் போன்ற அறிகுறிகளைக் கொண்ட ஒரு நோயாகும் கொரோனா நச்சுயிர் – நாம் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு சிறிய ஒன்று.

யாராவது காய்ச்சல் உணர்கிறார்கள் மற்றும் இருமல் இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். இந்த நபர் என்ன பிரச்சினை என்று ஆச்சரியப்படுகிறார். அவருக்கோ / அவளுக்கோ சாதாரன காய்ச்சல் இருக்கிறதா அல்லது அவர்கள் கொரோனா வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்களா? அப்படியானால் அது ஒரு கடுமையான பிரச்சினை – உயிருக்கு ஆபத்தானது. கொரோனா வைரஸ் மிக வேகமாக பரவுகிறது மற்றும் அனைவருக்கும் எளிதில் பாதிக்கப்படுவதால் இது ஒரு உண்மையான வாய்ப்பு. கண்டுபிடிக்க அவர்கள் ஒரு சிறப்பு பரிசோதனையை மேற்கொள்கிறார்கள், இது அவர்களின் உடலில் கொரோனா வைரஸ் இருக்கிறதா என்பதை தீர்மானிக்கிறது. கொரோனா வைரஸ் சோதனை அவர்களின் நோயைக் குணப்படுத்தாது, இது அவர்களுக்கு கொரோனா வைரஸ் இருந்தால், அது COVID-19 என்பதை முடிவு செய்யும், அல்லது அவர்களுக்கு பொதுவான காய்ச்சல் இருந்தால் அது உறுதியாகத் தெரிவிக்கிறது.

இதே போன்றுதான் பத்து கட்டளைகளிலும் அறியப்படும். 2020 இல் கொரோனா நச்சுயிர் பரவலாக உள்ளது போல கலியுகத்திலும் அறநெறிச் சிதைவு பரவலாக உள்ளது. நாம் நீதியுள்ளவர்களா அல்லது நாமும் பாவத்தால் களங்கப்பட்டிருக்கிறோமா என்பதை பொது அறநெறி ரீதியான இந்த யுகத்தில், அறிய விரும்புவோம். பத்து கட்டளைகள் வழங்கப்பட்டன, அவற்றுக்கு எதிரான நம் வாழ்க்கையை ஆராய்வதன் மூலம் நாம் பாவத்திலிருந்தும், அதனுடன் வரும் கர்மவினையிலிருந்தும் விடுபட்டிருக்கிறோமா, அல்லது பாவம் நம்மீது ஒரு பிடி வைத்திருக்கிறதா என்பதை நாமே அறிந்து கொள்ள முடியும். கொரோனா நச்சுயிர் சோதனையைப் போலவே பத்து கட்டளைகளும் செயல்படுகின்றன – எனவே உங்களுக்கு நோய் (பாவம்) இருக்கிறதா அல்லது அதிலிருந்து நீங்கள் விடுபட்டிருக்கிறீர்களா என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.

பாவம் என்பது ‘குறித்தவருதல்’ என்று பொருள் கடவுள் நம்மிடமிருந்து எதிர்பார்க்கும் இலக்கு என்னவென்றால் எப்படி நாம் மற்றவர்களையும், நம்மையும், கடவுளையும் நடத்துகிறோம் என்பதாகும். ஆனால் நம்முடைய பிரச்சினையை அங்கீகரிப்பதற்குப் பதிலாக, நம்மை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம் (தவறான தரத்திற்கு எதிராக நம்மை அளவிடுவது), மதத் தகுதியைப் பெறுவதற்கு கடினமாக முயற்சி செய்கிறோம், அல்லது அதை விட்டுகொடுத்துவிட்டு இன்பத்திற்காக வாழ்கிறோம். ஆகையால் கடவுள் பத்து கட்டளைகளைக் கொடுத்தார்:

20 இப்படியிருக்க, பாவத்தை அறிகிற அறிவு நியாயப்பிரமாணத்தினால் வருகிறபடியால், எந்த மனுஷனும் நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியையினாலே தேவனுக்கு முன்பாக நீதிமானாக்கப்படுவதில்லை

ரோமர் 3:20

பத்து கட்டளைகளின் தரத்திற்கு நேராக நம் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்தால், கொரோனா வைரஸ் பரிசோதனையைப் போன்று அது உள் சிக்கலைக் காட்டும். பத்து கட்டளைகள் நம் பிரச்சினையை ‘சரிசெய்யவில்லை’, ஆனால் கடவுள் அளித்த தீர்வை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி, சிக்கலை தெளிவாக வெளிப்படுத்துகின்றன. சுய ஏமாற்றத்தில் தொடர்வதற்குப் பதிலாக, நம்மைத் துல்லியமாகப் பார்க்க சட்டம் அனுமதிக்கிறது.

கடவுளின் பரிசு மனந்திரும்புதலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது

இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலினால் உண்டான பாவமன்னிப்பை பரிசாக கொடுப்பதுதான் கடவுளின் தீர்வாகும் – இயேசுவின் அறவொளி. இயேசுவின் வேலையை நாம் நம்பி விசுவாசிக்கும்போது இந்த நித்திய வாழ்க்கை என்னும் பரிசு நமக்கு எளிமையாக வழங்கப்படுகிறது.

16 தேவன் பகலை ஆளப் பெரிய சுடரும் இரவை ஆளச் சிறிய சுடரும் ஆகிய இரண்டு மகத்தான சுடர்களையும் நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார்.

கலாத்தியர் 2:16

ஸ்ரீ ஆபிரகாம் கடவுளுக்கு முன்பாக நியாயப்படுத்தப்பட்டதால், நமக்கும் நீதியை வழங்க முடியும். ஆனால் அதற்கு நாம் மனந்திரும்ப வேண்டும். மனந்திரும்புதல் என்பது பெரும்பாலும் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது, ஆனால் மனந்திரும்புதல் என்பது ‘நம் மனதை மாற்றுவது’ பாவத்திலிருந்து விலகி, கடவுளை நோக்கியும் அவர் அளிக்கும் பரிசுவுக்கு திரும்புவதாகும். வேத புஸ்தகத்தில் (பைபிள்) விளக்குவது போல்:

  ஆகையால், மனந்திரும்புங்கள், கடவுளிடம் திரும்புங்கள், இதனால் உங்கள் பாவங்கள் அழிக்கப்படும், புத்துணர்ச்சியூட்டும் நேரங்கள் கர்த்தரிடமிருந்து வரும்,

அப்போஸ்தலர் 3: 19

நாம் மனந்திரும்பி, கடவுளிடம் திரும்பினால், உங்களுக்கும் எனக்கும் அருளப்படும் வாக்குறுதி என்னவென்றால், , நம் பாவங்கள் நமக்கு எதிராக எண்ணப்படாது, நாம் ஜீவனைப் பெறுவோம். கடவுள், தனது மிகுந்த கருணையினால், கலியுகத்தில் பாவத்திற்கான ஒரு சோதனை மற்றும் தடுப்பூசி இரண்டையும் நமக்கு வழங்கியுள்ளார்.

சூரியனுக்கு கீழே வாழும் வாழ்க்கையில் திருப்தியை தேடும் மாயை

மாயை அல்லது மாயா என்பது சமஸ்கிருத வார்த்தையான “இல்லாத ஒன்று”   என்ற வார்த்தையில் இருந்து வருவதால் அது “மருட்சி” என்று அறியப்படுகிறது.   பற்பல முனிவர்கள் மற்றும் சிந்தனை ஓட்டங்கள் மருட்சியை பலவிதங்களில் முக்கியப்படுத்தினாலும்,  பொருள் மற்றும் உடல்ரீதியான காரியங்கள் நம் ஆத்துமாவை தவறான வழிகளில் நடத்தி ஒருவித அடிமைத்தனத்திற்குள்ளாக நம்மை சிக்கவைத்திடும்.   நம்முடைய ஆத்துமா பொருட்களை ஆட்கொள்ளவும் அதனை அனுபவிக்கவுமே விரும்புகிறது.  ஆனாலும்,  அப்படி நாம் செய்யும்போது இச்சை, பொறாமை மற்றும் கோபத்திற்கு  நாம் இடமளித்துவிடுகிறோம்.   அடிக்கடியாக நாம் நம்முடைய முயற்சிகளை இரண்டுமடங்கு அதிகரித்து,  தவறுக்குமேல் தவறுபுரிந்து பிரச்சனையை பெரிதாக்கி, இன்னும் ஆழமான ஒரு மருட்சி அல்லது மாயைக்குள்ளாக பிரவேசிக்கிறோம்.   ஆதலால், மருட்சியானது ஒரு நீர்ச்சுழியைப் போல், இயங்கி, பெலத்தின்மேல் பெலன் அடைந்து, ஒருவரை மேலுமேலும் வலைக்குள் சிக்கவைத்து, அவர்களை விரக்திக்குள் ஆக்குகிறது.  தற்காலிகமான காரியங்களுக்கு நீரந்தர மதிப்பு உண்டென்று நம்புவதினாலும்,  உலகத்தால் தரமுடியாத  ஒரு  நிலையான மகிழ்ச்சியை உலகத்தில்  தேடுவதினாலேயே மாயை உண்டாகிறது.

ஞானத்தை போதிக்கும் பழ்ம்பெரும் தமிழ் நூலாகிய ‘திருக்குறள்’ மாயை மற்றும்  அதனால் உண்டாகும்  விளைவுகளை இப்படியாக விளக்குகிறது.

“ஆசைகளைப் பற்றிக்கொண்டு விட முடியாமல் இருப்பவரைத் துன்பங்கள் பற்றிக் கொண்டு விடமாட்டா”

திருக்குறள் 35.347–348

எபிரேய வேதங்களிலும் திருக்குறளுக்கு ஒப்பான  ஞானத்தை போதிக்கும் இலக்கியங்கள் காணப்படுகின்றன.  இந்த ஞானப் பாடல்களின் ஆக்கியோன் சாலோமொன் ஆவார்.   சூரியனுக்கு கீழே வாழ்ந்த அவர் எப்படி மாயை மற்றும் அதன் விளைவுகளை அனுபவித்தார் என்பதை  அவர் பதிவிடுகிறார் – அதாவது,  பொருளுக்கு மட்டும் தான் மதிப்பு என்று எண்ணத்துடன் வாழ்வதும், சூரியனின் பாதையில் நிற்கும் இந்த உடல்சார்ந்த உலகத்தில் நிலையான மகிழ்ச்சியை தேடுவது.

சூரியனுக்குகீழேஉள்ளமாயைகுறித்தசாலொமோனின்அனுபவம்

தன்னுடைய ஞானத்திற்கு அறியப்பட்ட பண்டைய காலத்து  அரசன் சாலொமோன், கி.மு.950 வருடத்தில்  வேதாகமத்தின் பழைய ஏற்பாட்டு நூலின் ஒரு பகுதியாக காணப்படும் அநேக பாடல்களை இயற்றியுள்ளார்.  பிரசங்கி நூலில், வாழ்க்கையில் திருப்தியை கண்டடைவதற்கு அவர் எடுத்த எல்லா பிரயாசங்களையும் விவரிக்கிறார். அவர் எழுதுகிறார்:  

  ன் என் உள்ளத்திலே சொல்லிக்கொண்டது என்னவென்றால்: வா, இப்பொழுது உன்னைச் சந்தோஷத்தினாலே சோதித்துப்பார்ப்பேன், இன்பத்தை அநுபவி என்றேன்; இதோ, இதுவும் மாயையாயிருந்தது.
2 நகைப்பைக்குறித்து, அது பைத்தியம் என்றும் சந்தோஷத்தைக்குறித்து, அது என்ன செய்யும்? என்றும் சொன்னேன்.
3 வானத்தின்கீழ் மனுபுத்திரர் உயிரோடிருக்கும் நாளளவும் பெற்று அநுபவிக்கத்தக்கது இன்னதென்று அறியும்பொருட்டு, என் இருதயத்தை ஞானத்தால் தேற்றிக்கொண்டிருக்கும்போதே, நான் என் தேகத்தை மதுபானத்தால் சீராட்டிக்கொண்டிருக்கவும், மதியீனத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கவும் என் உள்ளத்தில் வகைதேடினேன்.
4 நான் பெரிய வேலைகளைச் செய்தேன்; எனக்காக வீடுகளைக் கட்டினேன், திராட்சத்தோட்டங்களை நாட்டினேன்.
5 எனக்காகத் தோட்டங்களையும் சிங்காரங்களையும் உண்டாக்கி, அவைகளில் சகலவகைக் கனிவிருட்சங்களையும் நாட்டினேன்.
6 மரங்கள் பயிராகும் தோப்புக்கு நீர்ப்பாய்ச்சுகிறதற்குக் குளங்களை உண்டுபண்ணினேன்.
7 வேலைக்காரரையும் வேலைக்காரிகளையும் சம்பாதித்தேன்; வீட்டிலும் வேலைக்காரர் பிறந்தார்கள்; எனக்குமுன் எருசலேமிலிருந்த எல்லாரைப்பார்க்கிலும் ஆடு முதலான திரண்ட ஆஸ்திகள் எனக்கு இருந்தது.
8 வெள்ளியையும் பொன்னையும், ராஜசம்பத்தையும் மாகாணங்களிலுள்ள பொருள்களையும் சேகரித்தேன்; சங்கீதக்காரரையும் சங்கீதக்காரிகளையும், மனுபுத்திரருக்கு இன்பமான பலவித வாத்தியங்களையும் சம்பாதித்தேன்.
9 எனக்குமுன் எருசலேமிலிருந்த எல்லாரைப்பார்க்கிலும் நான் பெரியவனும் திரவிய சம்பன்னனுமானேன்; என் ஞானம் என்னோடேகூட இருந்தது.
10 என் கண்கள் இச்சித்தவைகளில் ஒன்றையும் நான் அவைகளுக்குத் தடைபண்ணவில்லை, என் இருதயத்துக்கு ஒரு சந்தோஷத்தையும் நான் வேண்டாமென்று விலக்கவில்லை; நான் செய்த முயற்சிகளிலெல்லாம் என் மனம் மகிழ்ச்சி

பிரசங்கி 2:1-10

செல்வம், புகழ், அறிவு, கட்டடங்கள், பெண்கள், இன்பம், இராஜ்ஜியம், வேலைகள், திரட்சைரசம் –   போன்ற இவைகளும் இவைகளுக்கு அதிகமாவும், மேலும் அவருடைய அல்லது நம்முடைய நாட்களிலும் இல்லாத அளவிற்கு சாலொமோனிடம் எல்லாம் இருந்தது.   ஐன்ஸ்டீனின் அறிவுக்கூர்மை, லக்ஷ்மி மிட்டல் அவர்களின் ஐஸ்வர்யம், பாலிவுட் கதாநாயகனின் சமுதாய/பாலியல் வாழ்க்கை, அதோடு  இங்கிலாந்தின் அரச குடும்பத்தை சேர்ந்த இளவரசர் வில்லியம் அவர்களுக்கு இருக்கும் ராஜபட்டம் – இவைகள் அனைத்தும் ஒரே நபருக்குள்.   அந்த இணைப்பினை யாரால் அடிக்கமுடியும்?  நீங்கள் ஒருவேளை நினைத்திருக்கலாம். மற்ற எல்லாரைக் காட்டிலும் இவர் தான் தன் வாழ்க்கையில் மிகுதியான  திருப்தியை அனுபவித்திருப்பார் என்று.

அவருடைய இன்னொரு பாடலான வேதாகமத்தில் இருக்கும், உன்னதப்பாட்டில்,   அவர் தனக்குகிருந்த காதல் உறவை குறித்த பாலுணர்வெழுப்பும் சூடான காதல் கவிதையை  அவர் பதிவிடுகிறார் – வாழ்நாள் முழுவதும் நீடித்திருக்கும் ஓர் திருப்தியை தரக்கூடிய ஒன்று.   முழு பாடல்  இங்கே. அவருக்கும் அவருடைய காதலிக்கும் இடையே பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட  காதல் கவிதையின் ஒரு பகுதி இங்கே.

உன்னதப்பாட்டு தொகுப்பிலிருந்து ஓர் பகுதி

அவர்
9 என் அன்பே, உன்னை ஒரு மாரிக்கு ஒப்பிடுகிறேன்
பார்வோனின் தேர் குதிரைகளில்.
10 உங்கள் கன்னங்கள் காதணிகளால் அழகாக இருக்கின்றன,
உங்கள் கழுத்து நகைகளால்.
11 நாங்கள் உங்களுக்கு தங்கக் காதணிகளை உருவாக்குவோம்,
வெள்ளியால் பதிக்கப்பட்டுள்ளது.

அவள்
12 ராஜா தன் மேஜையில் இருந்தபோது,
என் வாசனை அதன் வாசனை பரவியது.
13 என் அன்பே எனக்கு மைர் ஒரு சாக்கெட்
என் மார்பகங்களுக்கு இடையில் ஓய்வெடுக்கிறது.
14 என் அன்பே எனக்கு மருதாணி மலர்களின் கொத்து
என் கெடியின் திராட்சைத் தோட்டங்களிலிருந்து.

அவர்
15 என் அன்பே, நீ எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாய்!
ஓ, எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது!
உங்கள் கண்கள் புறாக்கள்.

அவள்
16 என் அன்பே, நீ எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாய்!
ஓ, எவ்வளவு வசீகரம்!
எங்கள் படுக்கை பழமையானது.

அவர்

17 எங்கள் வீட்டின் விட்டங்கள் சிடார்;
எங்கள் ராஃப்டர்கள் ஃபிர்.

அவள்

3 காடுகளின் மரங்களுக்கிடையில் ஒரு ஆப்பிள் மரம் போல
இளைஞர்களிடையே என் அன்பானவர்.
அவரது நிழலில் உட்கார்ந்திருப்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்,
அவருடைய பழம் என் சுவைக்கு இனிமையானது.
4 அவர் என்னை விருந்து மண்டபத்திற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்,
என் மேல் அவரது பதாகை அன்பாக இருக்கட்டும்.
5 திராட்சையும் கொண்டு என்னை பலப்படுத்துங்கள்,
ஆப்பிள்களால் என்னை புதுப்பிக்கவும்,
நான் அன்பினால் மயங்கிவிட்டேன்.
6 அவருடைய இடது கை என் தலைக்குக் கீழே உள்ளது,
அவருடைய வலது கை என்னைத் தழுவுகிறது.
7 எருசலேமின் மகள்களே, நான் உங்களிடம் கட்டணம் வசூலிக்கிறேன்
விழிகள் மற்றும் புலத்தின் செயல்களால்:
அன்பைத் தூண்டவோ எழுப்பவோ வேண்டாம்
அது விரும்பும் வரை.

உன்னதப்பாட்டு 1:9 – 2:7

3000 ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த இக்கவிதைக்குள், சிறந்த பாலிவுட் காதல் படங்களின் காதல்ரசம் அடங்கியுள்ளது.   இவர் தன்னுடைய அளவற்ற செல்வத்தினால் 7000 மறுமனையாட்டிகளை  தன்னிடம் வைத்திருந்தார்.  இது ஹாலிவுட் மற்றும் பாலிவுட் காதல் மன்னர்களின் மன்மத லீலைகளையும் மிஞ்சின ஒன்று!    இவ்வளவு பேரின் காதல் இவரை திருப்திபடுத்தியிருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.  இவ்வளவு காதல், இவ்வளவு செல்வம், இவ்வளவு புகழ், இவ்வளவு ஞானம், இவைகளை அனைத்தையும் கொண்டாலும் அவர் முடிக்கிறார்:

  வீதின் குமாரனும் எருசலேமின் ராஜாவுமாகிய பிரசங்கியின் வாக்கியங்கள்.
2 மாயை, மாயை, எல்லாம் மாயை என்று பிரசங்கி சொல்லுகிறான்.
3 சூரியனுக்குக் கீழே மனுஷன் படுகிற எல்லாப் பிரயாசத்தினாலும் அவனுக்குப் பலன் என்ன?
4 ஒரு சந்ததி போகிறது, மறு சந்ததி வருகிறது; பூமியோ என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது.
5 சூரியன் உதிக்கிறது, சூரியன் அஸ்தமிக்கிறது; தான் உதித்த இடத்திற்கு அது திரும்பவும் தீவிரிக்கிறது.
6 காற்று தெற்கே போய், வடக்கேயுஞ்சுற்றி சுழன்று சுழன்று அடித்து, தான் சுற்றின இடத்துக்கே திரும்பவும் வரும்.
7 எல்லா நதிகளும் சமுத்திரத்திலே ஓடி விழுந்தும் சமுத்திரம் நிரம்பாது; தாங்கள் உற்பத்தியான இடத்திற்கே நதிகள் மறுபடியும் திரும்பும்.
8 எல்லாம் வருத்தத்தினால் நிறைந்திருக்கிறது; அது மனுஷரால் சொல்லிமுடியாது; காண்கிறதினால் கண் திருப்தியாகிறதில்லை, கேட்கிறதினால் செவி நிரப்பப்படுகிறதுமில்லை.
9 முன் இருந்ததே இனிமேலும் இருக்கும்; முன் செய்யப்பட்டதே பின்னும் செய்யப்படும்; சூரியனுக்குக் கீழே நூதனமானது ஒன்றுமில்லை.
10 இதைப் பார், இது நூதனம் என்று சொல்லப்படத்தக்க காரியம் ஒன்றுண்டோ? அது நமக்கு முன்னுள்ள பூர்வகாலங்களிலும் இருந்ததே.
11 முன் இருந்தவைகளைப்பற்றி ஞாபகம் இல்லை; அப்படியே பின்வரும் காரியங்களைப்பற்றியும் இனிமேலிருப்பவர்களுக்கு ஞாபகம் இராது.
12 பிரசங்கியாகிய நான் எருசலேமில் இஸ்ரவேலருக்கு ராஜாவாயிருந்தேன்.
13 வானத்தின்கீழ் நடப்பதையெல்லாம் ஞானமாய் விசாரித்து ஆராய்ச்சி செய்கிறதற்கு என் மனதைப் பிரயோகம்பண்ணினேன், மனுபுத்திரர் இந்தக் கடுந்தொல்லையில் அடிபடும்படிக்கு தேவன் அதை அவர்களுக்கு நியமித்திருக்கிறார்.
14 சூரியனுக்குக் கீழே செய்யப்படுகிற காரியங்களையெல்லாம் கவனித்துப் பார்த்தேன்; இதோ, எல்லாம் மாயையும், மனதுக்குச் சஞ்சலமுமாயிருக்கிறது.

பிரசங்கி 1:1-14

11 என் கைகள் செய்த சகல வேலைகளையும், நான் பட்ட எல்லாப் பிரயாசத்தையும் கண்ணோக்கிப் பார்த்தேன்; இதோ, எல்லாம் மாயையும், மனதுக்குச் சஞ்சலமுமாயிருந்தது; சூரியனுக்குக் கீழே பலன் ஒன்றுமில்லை.
12 பின்பு நான், ஞானமானது என்ன என்றும், பைத்தியமும் மதியீனமும் என்ன என்றும் பார்த்து அறியும்படி திரும்பினேன்; ராஜாவுக்குப் பின்வரும் மனுஷன் என்ன செய்யக்கூடும்? செய்ததையே செய்வான்.
13 இருளைப்பார்க்கிலும் வெளிச்சம் எவ்வளவு உத்தமமோ, அவ்வளவாய் மதியீனத்தைப்பார்க்கிலும் ஞானம் உத்தமமென்று கண்டேன்.
14 ஞானியின் கண்கள் அவன் முகத்திலே இருக்கிறது, மூடனோ இருளிலே நடக்கிறான்; ஆகிலும் அவர்களெல்லாருக்கும் ஒரேவிதமாய்ச் சம்பவிக்கிறது என்று கண்டேன்.
15 மூடனுக்குச் சம்பவிக்கிறதுபோல எனக்கும் சம்பவிக்கிறதே; அப்படியிருக்க நான் அதிக ஞானமடைந்ததினால் காரியமென்ன என்று சிந்தித்தேன்; இதுவும் மாயை என்று என் உள்ளத்தில் எண்ணினேன்.
16 மூடன் என்றாலும் ஞானியென்றாலும் என்றைக்கும் நினைவில் இருப்பதில்லை; இப்பொழுது இருக்கிறதெல்லாம் வருங்காலத்தில் மறக்கப்பட்டுப்போம்; மூடன் எப்படிச் சாகிறானோ அப்படியே ஞானியும் சாகிறான்.
17 ஆகையால் இந்த ஜீவனை வெறுத்தேன்; சூரியனுக்குக்கீழே செய்யப்படும் கிரியையெல்லாம் எனக்கு விசனமாயிருந்தது; எல்லாம் மாயையும் மனதுக்குச் சஞ்சலமுமாயிருக்கிறது.
18 சூரியனுக்குக்கீழே நான் பட்ட பிரயாசத்தையெல்லாம் வெறுத்தேன்; எனக்குப் பின்வரப்போகிறவனுக்கு அதை நான் வைத்துப்போகவேண்டியதாகுமே.
19 அவன் புத்திமானாயிருப்பானோ, மூடனாயிருப்பானோ, அதை யார் அறிவார்? ஆகிலும் சூரியனுக்குக்கீழே நான் பிரயாசப்பட்டு ஞானமாய்ச் சம்பாதித்த சகல வஸ்துக்களின்பேரிலும் அவன் அதிகாரியாவான்; இதுவும் மாயையே.
20 ஆகையால் சூரியனுக்குக்கீழே நான் பட்ட எல்லாப் பிரயாசத்தின்மேலுமுள்ள ஆசையை விட்டுவிட வகைபார்த்தேன்.
21 ஒருவன் புத்தி, யுக்தி, நிதானத்தோடு பிரயாசப்படுகிறான்; ஆகிலும் அப்படிப் பிரயாசப்படாதிருந்த வேறொருவனுக்கு அவன் அதைச் சொந்தமாக விட்டுவிடவேண்டியதாகும்; இதுவும் மாயையும் பெரிய தீங்குமாய் இருக்கிறது.
22 மனுஷன் சூரியனுக்குக் கீழே இருக்கிற எல்லாப் பிரயாசத்தினாலும் அவனுடைய இருதயத்தின் எண்ணங்களினாலும் அவனுக்குப் பலன் என்ன?
23 அவன் நாட்களெல்லாம் அலுப்புள்ளது, அவைகள் வருத்தமுள்ளது; இராத்திரியிலும் அவன் மனதுக்கு இளைப்பாறுதலில்லை; இதுவும் மாயையே.  

பிரசங்கி 2:11-23

இன்பம், செல்வம், வேலை, வளர்ச்சி, காதல் போன்றவைகள் நம்மை முழுமையாக திருப்திப்படுத்தும் என்ற வாக்குறுதியானது ஒரு மாயை என்று அவர் நமக்கு காட்டுகிறார்.   ஆனால் இன்றும், நம்முடைய மனநிறைவுக்கும், முழுமையான திருப்திக்கு வழிவகுக்கும் இவைகளே என்றே செய்தியை தான் கேட்கிறோம்.   சாலொமோனின் கவிதையானது இந்த வழிகளில் நமக்கு திருப்தி உண்டாகவில்லை  என்று ஏற்கனவே எடுத்துரைள்ளது.

மரணம் மற்றும் ஜிவன், இவ்விரண்டையும் பிரதிபலிக்கும் கவிதையை சாலொமோன் தொடருகிறார். 

  19 மனுபுத்திரருக்குச் சம்பவிக்கிறது மிருகங்களுக்கும் சம்பவிக்கும்; அவர்களுக்கும் இவைகளுக்கும் ஏக சம்பவமுண்டு; இவைகள் சாகிறதுபோலவே இவர்களும் சாகிறார்கள்; ஜீவன்களுக்கெல்லாம் சுவாசம் ஒன்றே; மிருகத்தைப்பார்க்கிலும் மனுஷன் மேன்மையுள்ளவன் அல்ல; எல்லாம் மாயையே.
20 எல்லாம் ஒரே இடத்துக்குப் போகிறது; எல்லாம் மண்ணிலே உண்டாகிறது, எல்லாம் மண்ணுக்குத் திரும்புகிறது.
21 உயர ஏறும் மனுஷனுடைய ஆவியையும், தாழ பூமியிலிறங்கும் மிருகங்களுடைய ஆவியையும் அறிகிறவன் யார்?

பிரசங்கி 3:19-21

  2 எல்லாருக்கும் எல்லாம் ஒரேவிதமாய்ச் சம்பவிக்கும்; சன்மார்க்கனுக்கும் துன்மார்க்கனுக்கும், நற்குணமும் சுத்தமுமுள்ளவனுக்கும் சுத்தமில்லாதவனுக்கும், பலியிடுகிறவனுக்கும் பலியிடாதவனுக்கும், ஒரேவிதமாய்ச் சம்பவிக்கும்; நல்லவனுக்கு எப்படியோ பொல்லாதவனுக்கும் அப்படியே; ஆணையிடுகிறவனுக்கும் ஆணையிடப் பயப்படுகிறவனுக்கும் சமமாய்ச் சம்பவிக்கும்.
3 எல்லாருக்கும் ஒரேவிதமாய்ச் சம்பவிக்கிறது சூரியனுக்குக் கீழே நடக்கிறதெல்லாவற்றிலும் விசேஷித்த தீங்காம்; ஆதலால் மனுபுத்திரரின் இருதயம் தீமையால் நிறைந்திருக்கிறது; அவர்கள் உயிரோடிருக்கும் நாளளவும் அவர்கள் இருதயம் பைத்தியங்கொண்டிருந்து, பின்பு அவர்கள் செத்தவர்களிடத்திற்குப் போகிறார்கள்.
4 இதற்கு நீங்கலாயிருக்கிறவன் யார்? உயிரோடிருக்கிற அனைவரிடத்திலும் நம்பிக்கையுண்டு; செத்த சிங்கத்தைப்பார்க்கிலும் உயிருள்ள நாய் வாசி.
5 உயிரோடிருக்கிறவர்கள் தாங்கள் மரிப்பதை அறிவார்களே, மரித்தவர்கள் ஒன்றும் அறியார்கள்; இனி அவர்களுக்கு ஒரு பலனுமில்லை, அவர்கள் பேர் முதலாய் மறக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பிரசங்கி 9:2-5

 பரிசுத்த நூலாகிய வேதாகமத்தில்  ஏன் செல்வம் மற்றும் காதலை பின்தொடர்வதை குறித்த பாடல்கள் இருக்கவேண்டும் – இதற்கும் பரிசுத்தத்திற்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லையே?   நம்மில் அநேகர் பரிசுத்த நூல்கள் துறவரம், தர்மம் மற்றும் வாழ்க்கைக்கு தேவையான் நீதிநெறிகளை  போதிக்கவேண்டும் என்றே நினைக்கிறோம். வேதத்தில் சாலொமோன் ஏன் மரணத்தை ஒரு முடிவான, எதிர்மறையான ரீதியில் பதிவிடுகிறார்.

உலகம் முழுவதிலும் மிகவும் அதிகமாக பின்தொடரப்படும் பாதையான, சாலொமோன் தெரிந்தெடுத்த பாதை, சுயநலம் சார்ந்த ஒன்றும், அவர் எதை பின்தொடர் விரும்புகிறாரோ அதிலே இன்பத்தையும், அர்த்தத்தையும், கோட்பாடுகளையும் வகுப்பதாகவும் இருந்தது. ஆனால் அந்த முடிவு சாலொமோனுக்கு நன்மையாக அமையவில்லை – அவர் அனுபவித்த திருப்தி தற்காலிகமானதும் மாயையான ஒன்றாகவும் இருந்தது.  வேதாகமத்தில் அவர் எழுதின கவிகள் நமக்கு ஒரு பெரும் எச்சரிக்கை அடையாளமாக உள்ளது – “இங்கே போகவேண்டாம் – அது உன்னை வஞ்சிக்கும்!”.  கிட்டத்தட்ட நாம் எல்லோரும் சாலொமோன் போன அதே பாதையை பின்தொடர விரும்புவதால், அவர் வார்தைகளுக்கு நாம் செவிக்கொடுப்பது புத்தியுள்ள காரியமாக இருக்கும்.

சுவிசேஷம் – சாலொமோனின் பாடல்களுக்கான பதில்கள்

 வேதாகமத்தில் மிக அதிகமாக எழுதப்பட்ட்வர் இயேசு கிறிஸ்து (ஈஷு சத்சங்) என்று நினைக்கிறேன்.  அவரும் வாழ்க்கையை குறித்த அநேக அருள்வாக்கியங்களை அளித்துள்ளார்.  சொல்லப்போனால், அவர் இப்படியாக சொல்லியிருகிறார்.

“… நான் அவைகளுக்கு ஜீவன் உண்டாயிருக்கவும்  அது பரிபூரணப்படவும் வந்தேன்”

யோவான் 10:10

 

28 வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாருதல் தருவேன்.
29 நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாயிருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அப்பொழுது, உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும்.
30 என் நுகம் மெதுவாயும் என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது என்றார்.

மத்தேயு 11:28-30

இயேசு இதை சொல்லும்பொழுதே, வாழ்க்கையின் பொருளற்றதன்மை, நம்பிக்கையில்லா நிலைமை என்ற சாலொமோனின் கூற்றுக்களுக்கான பதிலையும் தருகிறார்.  ஒருவேளை, ஒருவேளை, சாலொமோன் தெரிந்தெடுத்த பாதையின் முட்டு சந்திற்கான பதில் நமக்கு கிடைக்கிறது.   சொல்லபோனால், சுவிசேஷம்   என்றாலே “நல்ல செய்தி.  சுவிசேஷம் உண்மயில் நல்ல செய்திதானோ?  அதற்கு பதில் அளிக்க, நமக்கு சுவிசேஷத்தை பற்றிய ஒரு தகவல்மிகுந்த புரிதல் உண்டாகவேண்டும்.  மட்டுமல்லாமல், சுவிசேஷத்தின் சான்றுகளை நாம் ஆராய்ந்துபார்க்கவேண்டும் – புத்தியில்லாத விமர்சனம் செய்யாமல், சுவிசேஷத்தை குறித்த ஒரு அறிவுள்ள சிந்தை உண்டாகவேண்டும்.

என்னுடைய கதையில்  நான் பகிர்ந்துகொள்வதுபோல், இது தான் நான்மேற்கொண்ட ஒரு பயணம்.  இந்த இணையதளத்தில் காணப்படும் கட்டுரைகள் எலலாமே நீங்கள் ஆராய்ந்து பார்பதற்கே.  இயேசுவின் தேவஅவதாரம் ஒரு நல்ல ஆரம்ப புள்ளி.

பலியின் உலகளாவிய அவசியத்தன்மை

மக்கள் மாயையிலும் பாவத்திலும் வாழ்ந்துவருகிறார்கள் என்பதை  முனிவர்களும் ரிஷிமார்களும் காலாகாலமாய் அறிந்துவந்துள்ளனர்.  இதன் பொருட்டே மக்களுக்குள்  மதம், வயது, கல்வித் தகுதிகளுக்கு அப்பார்ப்பட்டு ‘சுத்தமாக்கப்படவேண்டும்’ எனும் ஓர் உள்ளான விழிப்புணர்வு  காணப்படுகிறது.   இதன் காரணமாகவே அனேகர் கும்பமேளா வைபவத்தில்  பங்குபெறுகிறார்கள்.  தங்கள் பூஜைகளை ஆரம்பிக்கும் முன்னர் பிரார்த்தாசனா மந்திரத்தை. (“நான் ஒரு பாவி. நான் பாவத்தின் விளைவு. நான் பாவத்தில் பிறந்தவன்.  என் ஆத்துமா பாவத்தில் உள்ளது.   நான் பாவிகளில் பிரதான பாவி . அழகான கண்களை உடைய ஆண்டவரே, பலிகளின் ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும்) சொல்லுவர்.  சுத்தமாகவேண்டும் என்ற இந்த உள்ளான தேவை உணர்வோடுகூட நம்முடைய பாவம் அல்லது இருளான செயல்களுக்கு (தமஸ்) ஓர் விலைக்கிரயம் செலுத்தவேண்டுமே என்ற உணர்வும் காணப்படுகிறது.  ஆகையால்தான் கும்பமேளா மற்றும் ஏனைய பண்டிகைகளில் நடக்கும் பூஜைகளில் பலியை குறித்த இந்த உள்ளான தேவை சந்திக்கப்பட,  மக்கள் தங்கள் நேரத்தை, பணத்தை, சந்நியாசத்தை காணிக்கையாக கொடுப்பதுண்டு.  மக்கள் ஒரு பசுவினை  ஆற்றில் நீந்தவிட்டு அதன் வாலைப் பிடித்துக்கொண்டே கரையை சேரும் பழக்கத்தை கேள்விபட்டிருக்கிறேன்.  இது பாவமன்னிப்பு அல்லது விமோசனத்தை பெற்றுக்கொள்வதற்கு ஒரு பூஜை அல்லது பலியாக செய்யப்படுகிறது.

இப்படி பலியினை செலுத்தவேண்டும் என்ற தேவை நம் பண்டைய மத இலக்கியங்களின் காலத்திலிருந்தே இருந்துவந்துள்ளது.   இந்த இலக்கியங்கள் அனைத்துமே நம்முடைய உள்ளுணர்வுகள் நமக்கு  சொல்லும் காரியத்தை வலியுறுத்துகின்றன – அதாவது  பலி என்பது அவசியம், அது செலுத்தப்படவேண்டும்.  உதாரணத்திற்கு பின்வரும் போதனைகளை கவனியுங்கள்.

கதோபனிஷத் (இந்து வேதம்) என்ற இலக்கியத்தில் அதன் நாயகன் நச்சிகேத் சொல்கிறார்:

“அக்கினி  பலி மோட்சத்திற்கு நம்மை நடத்தும் என்பதையும், மோட்சத்தை அடைவதற்கு அதுவொன்றே வழி என்பதையும் நான் அறிந்துள்ளேன்  – கதோபனிஷத் 1.14

இந்துக்களின் புத்தகம் சொல்லுகிறது;

 “பலியின் மூலமே ஒருவன் மோட்சலோகத்தை அடைகிறான்”  சதாப்த பிராஹமனா   VIII.6.1.10

“பலிகளின் மூலம், மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, தேவர்களும் அழியாத்தன்மையை அடைகிறார்கள்”  சதாப்த பிராமணா 11.2.2.8-14

ஆகவே, பலியின் மூலமே நாம் அழியாத்தன்மை மற்றும் மோட்சத்தை அடையமுடியும்.  ஆனாலும், நமக்குள்ள கேள்வி என்னவென்றால், அது எப்படிப்பட்ட பலியாக இருக்கவேண்டும், நம்முடைய பாவம்/இருளான செயல்களுக்கான கணக்கினை செலுத்தி முடிக்க எவ்வளவு போதுமானது? 5 வருட சந்நியாசம் போதுமா? ஏழைகளுக்கு கொடுத்து உதவுவது ஒரு தகுதியுள்ள பலியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா?  அப்படியானல், அதன் அளவினை  நாம் எவ்வாறு கணக்கிடவேண்டும்?

பிரஜாபதி / யாவே : பலியிடும் பொருளை தரும் தேவன்

மிக பண்டைய வேத எழுத்துக்களில், சர்வசிருஷ்டியின் ஆண்டவராகிய தேவன் – அண்டசராசத்தை படைத்து அதனை ஆளுபவர் – பிரஜாபதி என்று அழைக்கப்பட்டார்.  பிரஜாபதியின் மூலமே சகலமும் உண்டாயின.

பரிசுத்த வேதாகமத்தின் பண்டைய எபிரயே குறிப்புகள் தோரா  என்று அறியப்படுகிற்து.   தோரா ஏறக்குறைய கி.மு 1500-ஆம் வருடத்தில், ரிக்வேதம் தொகுக்கப்பட்ட காலத்தில், எழுதப்பட்டது.  இந்த தோராவானது  ஜீவனுள்ள  தேவன் ஒருவர் இருக்கிறார்   என்றும், அவரே அண்டசராசரத்தையும் படைத்தவர் என்ற பிரகடனத்துடன் ஆரம்பிக்கிறது.   மூல எபிரேயத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள இதன் ஒலிபெயர்ப்பின்படி இந்த தேவன் எலோகீம்   என்றும் யாவே  என்றும்  எபிரேய எழுத்துக்களில் மாறி மாறி அழைக்கப்படுகிறார். ஆகையால், ரிக்வேதத்தில் காணப்படும் பிரஜாபதியை  போல், தோராவில் உள்ள யாவே அல்லது எலோகீம்  சகலசிருஷ்டிப்பின் தேவனாக இருக்கிறார்.

தோராவின் ஆரம்பத்தில், யாவே தேவன் தம்மை “தேவையானதை கொடுக்கும்” அல்லது “தேவைகளை சந்திக்கும்” தேவனாக தன் ரிஷியான  ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார். நம் தேவைகளை சந்திக்கும் யாவே தேவனுக்கும் (எபிரேயத்தில் யாவே-யீரெ) “சிருஷ்டிகளை பாதுகாத்து ஆதரிக்கும் “ரிக்வேதத்தில் உள்ள பிரஜாபதிக்கும் இடையே உள்ள ஒற்றுமைகளை கண்டு நான் வியந்துள்ளேன்.  இதிலே மிக சுவாரஸ்யமான பகுதி என்னவென்றால்,  இந்த குறிப்பிட்ட தேவையை குறித்த விஷயத்தில், தண்டியாமா பிராஹமனா  பிரஜாபதி நம்முடைய தேவைகளை எவ்வாறு சந்திப்பார் என்று விவரிக்கிறது. 

“தன்னை பலியாக தந்த பிரஜாபதி (சர்வ சிருஷ்டியின் ஆண்டவர்)           தேவர்களுக்கு தம்மை காணிக்கையாக ஒப்புக்கொடுத்தார்” தண்டியாமாபிராஹமனா, அதிகாரம் 7, 2-வது காண்டம்.

(“சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு “பிரஜாபதிர்தேவேபஹயம் ஆதமனம் யக்னம் கருத்வ பிரயாச்சத்”)

பிரஜாபதி என்ற பதம்  ஒருமையில், ஒருவரை காண்பிக்கக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது.   தோராவில் எப்படி ஒரே யாவே காணப்படுவதுபோல் பிரஜாபதியும் ஒருவரே.  பின்பு புராணங்களில் (கி.பி. 500 – 1000) அநேக பிரஜாபதிகளை நாம் அடையாளம் கண்டுபிடித்துள்ளோம்.  ஆனால், நாம் முன்பு சுட்டிக்காட்டின அந்த எழுத்தில் பிரஜாபதி ஒருமையில் அறியப்படுகிறார்.  இந்த வாக்கியத்தில் நாம் பார்ப்பது என்னவென்றால், பிரஜாபதி தம்மையே கொடுக்கும் ஒருவராகவும், அல்லது பலியாக மற்றவர்கள் சார்பில் தன்னை கொடுக்கும் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். இதனை உறுதிபடுத்தும் ரிக் வேதம் இப்படியாக சொல்லுகிறது.:

“உண்மையான பலி பிரஜாபதியே” [சமஸ்கிருதம்: ‘பஜாபதிர் யஜ்னா]

சமஸ்கிருத பண்டிதர்  H.அகுவிலார் சதாப்த பிராஹமனத்திலிருந்து இதனை மொழிபெயர்க்கையில் இந்த குறிப்பினை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பிரஜாபதி தவிர பலிக்கு தகுதியான ஒன்றும், ஒருவரும் காணப்படாததால், தேவர்கள் அவரையே பலியாக கொடுத்தனர்இந்த ஒன்றை குறித்து முனிவர் சொன்னது என்னவென்றால்: “பலியின் உதவியோடு தேவர்கள் பலியினை காணிக்கையாக படைத்தனர்அதாவது பலியின் உதவியோடு, அவர்களை அவரை (பிரஜாபதி) பலியாக கொடுத்தனர்  – இவைகளே முதன்மையான சட்டங்கள்இந்த பிரமாணங்களே முதலாவது செயல்படுத்தப்பட்டன

ஆதிகாலத்திலிருந்தே வேதங்கள், யாவே அல்லது பிரஜாபதி இப்படிப்பட்ட தேவை ஒன்றினை அறிந்திருந்தார் என்றும், அதற்காக தம்மையே பலி காணிக்கையாக அவர் கொடுத்தார் என்றும் அறிவிக்கின்றனஅவர் அதனை எப்படி செய்தார் என்பதை நாம் தொடர்ந்து வரும் கட்டுரைகளில் ரிக்வேதத்தில் உள்ள புருசாசுக்தவின் புருஷபிரஜாபதி  பலி  என்ற காரியத்தில் கவனம் செலுத்தும்போது பார்ப்போம்ஆனால் இப்போதும் இது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை கவனியுங்கள். சுவேதஸ்வதரோபனிஷத் சொல்லுகிறது

‘நித்திய வாழ்க்கைக்கு வேறே வழியில்லை (சமஸ்கிருதம்:  நன்யாபந்தா விட்யாடே – அயனாயா) சுவேதாஸ்வதரோபனிஷம் 3:8

ஒருவேளை நித்திய வாழ்க்கையில் உங்களுக்கு விருப்பம் இருக்கிறதென்றால், மோட்சம் அல்லது அறிவோளியை நீங்கள் அடைய விரும்பினால், நீங்கள் எங்களுடன் பயணித்து வெளிப்படுத்தப்பட்டவைகள் என்னவென்பதையும்,  மோட்சலோகத்தை சென்றடைய பிரஜாபதி (அல்லது யாவே) ஏன் தன்னையே பலியாக நமக்கு கொடுத்தார்  என்பதையும் அறிந்துகொள்வது ஒரு விவேகமுள்ள காரியமாக அமையும்.  வேதங்கள் நம்மை அந்தரத்தில் விடுவதில்லை.  ரிக் வேதத்தில் புருசாஸ்குதாவை நாம் பார்க்கிறோம். அது நமக்கு பிரஜாபதியின் அவதாரத்தையும் அவர் நமக்காக தந்த பலியையும் விவரிக்கிறது.  இங்கே நாம் புருஷாஸ்குதவை அறிமுகப்படுத்துகிறோம்.  புருஷாஸ்குதா என்பது நமக்கு மோட்சம் அல்லது முக்தி (அழியா வாழ்வு) உண்டாகும்படிக்கு நசரேனாகிய இயேசு கிறிஸ்து என்பவர்  தன்னையே பலியாக ஒப்புக்கொடுத்த ஒன்றினை குறிக்கும் வார்த்தை.   இங்கே நாம் நேரடியாக இயேசுவின் பலி மற்றும் அவர் நமக்கு அளிக்கும் வரத்தை கவனிக்கிறோம்.

கும்பமேளா விழா: பாவத்தின் மோசமான விளைவுகளைக் காண்பித்தல் மற்றும் சுத்திகரிப்புக்கான நமது தேவை

மனித வரலாற்றில் இதுவரை இல்லாத மிகப்பெரிய கூட்டங்கள் இந்தியாவில் நிகழ்கின்றன, மேலும் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மட்டுமே. 55 நாள் கும்பமேளா விழாவிற்காக கங்கை ஆற்றின் கரையோரத்தில் 100 மில்லியன் மக்கள் அதிசயமாக இறங்குகிறார்கள், இதுபோன்ற திருவிழாவின் தொடக்க நாளில் கங்கை நதியில் 10 மில்லியன் பேர்கள் குளிக்கிறார்கள்.


கும்பமேளா விழாவிற்கு கங்கையில் பக்தர்கள்

கும்ப்மேளாவின் முக்கியமான குளியல் நாட்களில் அமைப்பாளர்கள் சுமார் 20 மில்லியன் குளியல் பக்தர்களை எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்று என்.டி.டி.வி தெரிவித்துள்ளது. இந்த கும்ப்மேளா எண்ணிக்கை மக்காவிற்கு வருடாந்திர ஹஜ் யாத்திரைகளில் முஸ்லிம்கள் செய்கிறது- ஒவ்வொரு ஆண்டும் ‘வெறும்’ 3-4 மில்லியன் மட்டுமே NDTV

நான் அலகாபாத்திற்கு போயிருக்கிறேன், எல்லா உள்கட்டமைப்பையும் கைப்பற்றாமல் இந்த மில்லியன் கணக்கானவர்கள் ஒரே நேரத்தில் எப்படி இருக்க முடியும் என்று என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை, ஏனென்றால் நகரம் அவ்வளவு பெரியதல்ல. கடந்த திருவிழாவில் இந்த மக்களின் அன்றாட தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய கழிப்பறைகள், மருத்துவர்கள் போன்றவற்றைக் கொண்டுவருவதற்கு பெரும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக பிபிசி தெரிவித்துள்ளது. BBC

100 மில்லியன் மக்கள் கங்கை நதியில் குளிக்க 120 கோடி ரூபாய் ஏன் செலவிடுகிறார்கள்? நேபாளத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பக்தர் பிபிசிக்கு அறிக்கை அளித்தார், அதாவது

“நான் என்னுடைய பாவங்களைக் கழுவிவிட்டேன்”.

ஒரு செய்தி நிறுவனம் தரும் அறிக்கை என்னவென்றால் Reuters

“இந்த வாழ்க்கையிலிருந்தும் அதற்கு முன்னிருந்தும் நான் என் எல்லா பாவங்களையும் கழுவிவிடுகிறேன்” என்று 77 வயதான சந்நியாசி சுவாமி சங்க்ரானந்த் சரஸ்வதி அந்த குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டு கூறினார்.

என்டிடிவி கூறுவது

வணங்குபவர்கள், புனித நீரில் மூழ்கினால் பாவங்கள் நிவிர்த்தியாகும் என்று நம்புகின்றனர்.

முந்தைய ஒரு பிபிசி நேர்காணலில் யாத்ரீகர் மோகன் சர்மா, “நாங்கள் உருவாக்கிய பாவங்கள் இங்கே கழுவப்பட்டாயிற்று” என்று அறிவித்தது.

“பாவத்தின்” உலகளாவிய மனித உணர்வு

வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டுமானால், பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் பணத்தை செலவிடுவார்கள், நெரிசலான ரயில்களில் பயணம் செய்வார்கள், நெரிசலான சூழ்நிலைகளைத் தாங்குவார்கள் மற்றும் கங்கை நதியில் குளிப்பார்கள், அவர்கள் செய்த பாவங்களை ‘கழுவும்’. இந்த பக்தர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைப் பார்ப்பதற்கு முன், அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் அங்கீகரிக்கும் பிரச்சினையை – ‘பாவத்தின்’ சிக்கலையும் கருத்தில் கொள்வோம்.

ஸ்ரீ சத்யா சாய் பாபா ‘சரி’ மற்றும் ‘தவறு’

ஒரு இந்து ஆசிரியர் ஸ்ரீ சத்யா சாய் பாபா எழுதியதை நான் படித்திருக்கிறேன். அவரது போதனைகள் பாராட்டத்தக்கவை என்று நான் பார்க்கிறேன். அவருடைய போதனைகளை கீழே சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன். அவற்றைப் படிக்கும்போது உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள் “இந்த நல்ல கட்டளைகளில் வாழ வேண்டுமா? நான் அவைகளால் வாழ வேண்டுமா? ”

“மேலும் தர்மம் (நமது தார்மீக கடமை) என்றால் என்ன? நீங்கள் பிரசங்கிப்பதைப் பயிற்சி செய்தல், நீங்கள் சொல்வது போல் செய்ய வேண்டும், கட்டளை மற்றும் நடைமுறையை வரிசையாக வைத்திருங்கள். நல்லொழுக்கத்துடன் சம்பாதிக்கவும், பக்தியுடன் ஏங்கவும்; கடவுளுக்கு பயந்து வாழ்க, கடவுளை அடைவதற்காக வாழ்க: அதுதான் தர்மம் ”

சத்ய சாய் சொல்கிறார் 4, பக்கம். 339

“உங்களுடைய சரியான கடமை என்ன?….

  • முதலில், உங்கள் பெற்றோருக்கு அன்புடனும், மரியாதையுடனும் பக்தியுடனும் சேவை செய்வது.
  • இரண்டாவது, உண்மையைப் பேசுவது மற்றும் நல்லொழுக்கத்துடன் நடப்பது.
  • மூன்றாவது, உங்களுக்கு நேரம் இருக்கும்போது, உங்களுடைய மனதில் கடவுளின் பெயரை திரும்பத் திரும்பவும் கூறுவது.
  • நான்காவது, எப்போதும் மற்றவர்களைப் பற்றி தவறாக பேசாமல் இருப்பது மற்றும் மற்றவரின் தவறைக் கண்டறியாமல் இருப்பது.
  • கடைசியாக, எவ்விதத்திலும் மற்றவர்களுக்கு காயம் ஏற்படுத்தாமல் இருப்பது” சத்யா சாய் சொல்கிறது 4, பக்கம் 348-349

“ஒருவர் தனது அகங்காரத்தை அடக்கி, தனது சுயநல ஆசைகளை ஜெயித்து, அவருடைய மிருகத்தனமான உணர்வுகளையும் தூண்டுதல்களையும் அழித்து, உடலை சுயமாகக் நினைக்கும் இயல்பான போக்கைக் கைவிடுகிறார் என்றால், அவர் நிச்சயமாக தர்மத்தின் பாதையில் இருப்பார்”

தர்ம வாகினி, பக்கம் 4

இவற்றைப் படிக்கும்போது, இவை நான் வாழ வேண்டிய கட்டளைகள் – ஒரு எளிய கடமை என்று நான் பார்த்தேன். நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டீர்களா? ஆனால் நீங்கள் உண்மையில் அவற்றால் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்களா? நீங்கள் (மற்றும் நான்) ஆராய்கிறீர்களா? நாம் தோல்வி அடைந்தால் அல்லது இதுபோன்ற நல்ல போதனைகளை ஏற்காதபோது என்ன நடக்கும்? ஸ்ரீ சத்யா சாய்பாபா  இந்த கேள்விக்கு பின்வரும் வழியில் பதிலளிப்பதன் மூலம் தொடர்கிறார்

“பொதுவாக, நான் இனிமையாய் பேசுவேன், ஆனால் ஒழுக்கத்தின் இந்த விஷயத்தில், நான் எந்த சலுகையும் வழங்க மாட்டேன் … கடுமையான கீழ்ப்படிதலை நான் வலியுறுத்துவேன். உங்கள் நிலைக்கு ஏற்றவாறு நான் கடுமையைக் குறைக்க மாட்டேன், ”

சத்யா சாய் சொல்கிறார் 2, பக்கம் 186

அந்த அளவு கடுமையானது – நீங்கள் தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய முடியும், ஆனால் நீங்கள் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யாவிட்டால் என்ன செய்வது? ‘பாவம்’ என்ற கருத்து இங்கு தான் வருகிறது. நான் இலக்கைத் தவறவிட்டால், அல்லது நான் செய்ய வேண்டியதைச் செய்வதில் தவறு இருக்கும்போது நான் ‘பாவம்’ செய்கிறேன் மற்றும் நான் ஒரு பாவி. அவர்கள் ஒரு ‘பாவி’ என்று சொல்லப்படுவதை யாரும் விரும்புவதில்லை – இது எங்களை குற்றவாளியாக்குகிறது, உண்மையில் இந்த எண்ணங்கள் அனைத்தையும் மன்னிக்க முயற்சிக்க நாம் அதிக மன மற்றும் உணர்ச்சி சக்தியை செலவிடுகிறோம். ஸ்ரீ சத்யா சாய்பாபாவைத் தவிர வேறொரு ஆசிரியரை நாம் பார்க்கலாம், ஆனால் அவர் ஒரு ‘நல்ல’ ஆசிரியராக இருந்தால், அவருடைய கட்டளைகள் மிகவும் ஒத்ததாக இருக்கும் – அதேபோல் நடைமுறைப்படுத்துவது கடினம்.

மதம் அல்லது கல்வி அளவைப் பொருட்படுத்தாமல் நாம் அனைவரும் இந்த பாவ உணர்வை உணர்கிறோம் என்று பைபிள் (வேதம் புத்தகம்) கூறுகிறது, ஏனெனில் இந்த பாவ உணர்வு நம் மனசாட்சியில் இருந்து வருகிறது. வேதம் இதை இவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது

உண்மையில், சட்டம் இல்லாத புறஜாதியார் (அதாவது யூதரல்லாதவர்கள்), இயற்கையால் சட்டத்தால் தேவைப்படும் காரியங்களைச் செய்யும்போது, அவர்களுக்கு சட்டம் இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் தங்களுக்கு ஒரு சட்டம் வைக்கிறார்கள். சட்டத்தின் தேவைகள் அவர்களின் இதயங்களில் எழுதப்பட்டிருப்பதையும், அவர்களின் மனசாட்சி சாட்சி கொடுப்பதையும், அவர்களின் எண்ணங்கள் சில சமயங்களில் அவர்களைக் குற்றம் சாட்டுவதையும், மற்ற சமயங்களில் அவற்றைக் காத்துக்கொள்வதையும் அவை காட்டுகின்றன.

ரோமர் 2: 14-15

இப்படித்தான் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தங்களின் பாவங்களை உணர்கிறார்கள். இது வேத புத்தகம் சொல்வது போலாகும் (வேதம்)

எல்லோரும் பாவம் செய்து தேவனுடைய மகிமையை இழந்தார்கள்

ரோமர் 3:23

பாவம் பிரதாசன மந்திரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது

நன்கு அறியப்பட்ட பிரார்த்த ஸ்னா (அல்லது பிரதாசனா) மந்திரத்தில் இந்த கருத்து சொல்லப்பட்டுள்ளது, இதை நான் கீழே வெளிக்காட்டுகிறேன்

நான் ஒரு பாவி. நான் பாவத்தின் விளைவாய் இருக்கிறேன். நான் பாவத்தில் பிறந்தவன். என் ஆத்துமா பாவத்தின் கீழ் உள்ளது. நான் பாவிகளில் மோசமானவன். அழகிய கண்களைக் கொண்ட ஆண்டவரே, தியாகத்தின் ஆண்டவரே, என்னைக் காப்பாற்றும்.

இந்த ஜெபத்தின் விதத்தையும், மற்றும் வேண்டுதலை அடையாளம் காணவில்லையா?

சுவிஷேசம் நம்முடைய ‘பாவங்களைக் போக்கும்’

கும்பமேளா பக்தர்கள் மற்றும் பிரதாசன பக்தர்கள் தேடும் அதே பிரச்சினையை நற்செய்தி நிவர்த்தி செய்கிறது – அவர்களின் ‘பாவங்கள் கழுவப்பட வேண்டும்’. இது அவர்களின் ‘அங்கிகளை’ (அதாவது அவர்களின் தார்மீக செயல்களை) கழுவுபவர்களுக்கு ஒரு ஆசீர்வாதத்தை அளிக்கிறது. ஆசீர்வாதம் என்பது சொர்க்கத்தில் அழியாத (வாழ்க்கை மரம்) ஒன்றாகும் (‘ஒரு நகரம்’).

“ஜீவ விருட்சத்தின்மேல் அதிகாரமுள்ளவர்களாவதற்கும், வாசல்கள் வழியாய் நகரத்திற்குள் பிரவேசிப்பதற்கும் அவருடைய கற்பனைகளின்படி செய்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.

வெளிப்படுத்துதல் 22:14

கும்பமேலா திருவிழா நம்முடைய பாவத்தின் யதார்த்தத்தைப் பற்றிய ‘கெட்ட செய்தியை’ நமக்குக் காட்டுகிறது, இதனால் சுத்திகரிப்பதற்காக நம்மை எழுப்ப வேண்டும். நற்செய்தியிலிருந்து இந்த வாக்குறுதி உண்மையாக இருப்பதற்கான தொலைதூர சாத்தியம் மட்டுமே என்றாலும், அது மிகவும் முக்கியமானது என்பதால், அதை இன்னும் முழுமையான முறையில் விசாரிப்பது அவசியம். இந்த வலைத்தளத்தின் நோக்கம் அதுதான்.

நீங்கள் நித்திய ஜீவனில் ஆர்வமாக இருந்தால், நீங்கள் பாவத்திலிருந்து விடுதலையைப் பெற விரும்பினால்,பிரஜாபதி- உலகையும் நம்மையும் படைத்த கடவுள் – சொர்க்கத்திற்கு செல்ல நமக்கு வழிகாட்டுவதை பார்க்க நமக்கு அது புத்திசாலித்தனமாக இருக்கும். சொர்க்கத்தைப் பெற முடியும். இதை வேதங்கள் நமக்குக் கற்பிக்கின்றன. ரிக்.வேதத்தில் புருசசுக்தா என்பது பிரஜாபதியின் அவதாரத்தையும் அவர் நமக்காக செய்த தியாகத்தையும் விவரிக்கிறது. இந்த திட்டம் மனித வரலாற்றில் வாழ்க்கை மற்றும் இயேசுசாட்சங்கின் (இயேசு கிறிஸ்துவின்) மரணம் மூலம் எவ்வாறு கொண்டு வரப்பட்டது என்பதை பைபிள் (வேத புத்தகம்) மிக விரிவாக விவரிக்கிறது. உங்களது ‘பாவங்கள் கழுவப்பட்டு’ போக முடியுமா என்று பார்க்க இந்த திட்டத்தை விசாரித்து புரிந்து கொள்ள ஏன் நேரம் ஒதுக்கக்கூடாது?

இயேசுவின் மரணத்திலிருந்து எப்படி பரிசுத்தத்தின் பரிசை பெறமுடியும்?

இயேசு தம்மையே எல்லோருக்கும் பலியாக கொடுக்கும்படி வந்தார். இந்த செய்தி  பண்டைய ரிக் வேதத்தின் தேவாரத்திலும்s மற்றும் வாக்குரிதியிலும் மற்றும் எபிரேய வேத பண்டிகைகளின் பட்டியளிலும் நிழலிடப்பட்டுள்ளது. ஜெபத்தில் நாம் எப்போதும் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு PrarthaSnana (பரார்த்தஸ்னான)(or  பிரதாசனா) மண்தரம்  mantram-ல் இயேசுவே பதில் என்று பார்க்கலாம். எப்படி இருந்தாலும்? கார்மிக் லா நமக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாக வேதம் சொல்லுகிறது:

பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்… [ரோமர் 6:23]

கீழே இந்த காமிக் லாவை தெளிவாக காணமுடியும். மரணம்” என்பதின் அர்த்தம் பிரிக்கப்படுதல். நம்முடைய சரீரத்திலிருந்து ஆத்துமா பிரியும்போது நாம் சரீரமாக மரணமடைகிறோம். இதேபோல தான் ஆவியிலும் நாம் தேவனிடத்திலிருந்து பிரிக்கப்படுகிறோம். இது உண்மை ஏனெனில் தேவன் பரிசுத்தமானவர் [பாவமில்லாதவர்].

நம்முடைய பாவங்கள் நம்மை தேவனிடத்திலிருந்து பிரித்து, இரண்டு பிளவு ஏற்படுத்தியிருக்கிறது

தெளிவாக சொல்ல வேண்டுமானால் பாவத்தினால் ஆழந்த பள்ளத்தின் ஒரு பகுதியில் நாமும், மற்ற பகுதியில் தேவனுமாய் பிரிக்கபட்டுள்ளோம்.

இந்த பிரிவு நமக்கு குற்ற உணர்வையும் பயத்தையும் தருகிறது. எனவே நாம் இயல்பாக [மரணம்] இருக்கும் பகுதியிலிருந்து தேவனிடத்திற்கு ஒரு இணைப்பை ஏற்படுத்துகிறோம். நாம் அவருக்கு பலிகளையும், தொழுவதையும், சன்யாச முறைகளையும் பின்பற்றுகிறோம், பண்டிகைகளை ஆசரிக்கிறோம், ஆலயங்களுக்குச் செல்கிறோம், அநேக ஜெபங்களை செய்து, பாவம் செய்வதை நிறுத்துகிறோம் அல்லது குறைக்கிறோம். தகுதி பெற இந்த செயல்களின் பட்டியல் நம்மில் சிலருக்கு மிக நீண்டதாக இருக்கலாம். பிரச்சனை என்னவென்றால், நம்முடைய முயற்சிகள், நன்மைகள், தியாகங்கள் மற்றும் நடைமுறைகள் போன்றவை, தங்களைத் தவறாகப் பாதிக்கவில்லை என்றாலும், நம் பாவங்களுக்காக (‘சம்பளம்’) தேவையான ” மரண ” தேவை. இது அடுத்த படத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

மத தகுதி – அது இருக்கலாம் என்றாலும் நல்லது – தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையே இருக்கும் பிரிவினை இணைய முடியாது

நமது மத முயற்சிகளால் நாம் தேவனிடத்திலிருந்து பிரிக்கப்படுகிற பிளவைக் கடக்க ஒரு ‘பாலம்’ அமைக்க முயற்சி செய்கிறோம். இது மோசமாக இல்லை என்றாலும், அது எங்கள் பிரச்சினையை தீர்த்துவிடாது, ஏனென்றால் அது மறுபுறத்தில் முழுமையாக வெற்றி பெறாது. எங்கள் முயற்சிகள் போதாது. இது சைவ உணவை சாப்பிடுவதன் மூலம் புற்றுநோயைக் குணப்படுத்தும் முயற்சியாகும். உணவு மிகவும் நல்லது – ஆனால் அது புற்றுநோயை குணப்படுத்தாது. இதற்கு முற்றிலும் வேறுபட்ட சிகிச்சை தேவை. நாம் இந்த முயற்சிகளை விளக்குவது, மதப் போக்கின் ஒரு ‘பாலம்’, அது பிளவுபட்டு ஓரமாக மட்டுமே செல்கிறது – நம்மை இன்னும் தேவனிடமிருந்து பிரிக்கிறது.

கர்மயோக சட்டம் மோசமான செய்தி ஆகும் – இது மிகவும் கெட்டது, நாம் அடிக்கடி கேட்க விரும்புவதில்லை, பெரும்பாலும் இந்த சட்டத்தை நம்புகிறோம் என்ற நம்பிக்கையுடன் செயல்படும் காரியங்களை நம் வாழ்வில் நிரப்புகிறோம் – நமது சூழ்நிலைகளின் ஈர்ப்பு நம் ஆத்துமாவில் நிரம்பும்வரை, ஆனால் வேதம் இந்த கர்மயோக சட்டம் மூலம் முடிவுக்கு வரவில்லை.

பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், ஆனால்… (ரோமர் 6:23)

ஆனால் என்ற சிறிய வார்த்தை சட்டத்தை நற்செய்தி – சுவிசேஷம் என்று வேறு வழிக்கு மாற்றுகிறது. கார்மிக் லா-வில் மொக்க்ஷா மற்றும் அறிவடைய செய்வது என்பதாக மாற்றப்படுகிறது. எனவே மொக்க்ஷாவின் நற்செய்தி என்ன?  

பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், ஆனால் தேவனுடைய தயவினால் இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாய் நித்திய ஜீவன் கிடைக்கிறது. (ரோமர் 6:23)

நற்செய்தியின் நற்செய்தி என்னவென்றால், இயேசுவின் மரணத்தின் தியாகம் நம்மை தேவனுடன் இணைக்கும் ஒரு பாலமாக அமைகிறது. மூன்று நாட்களுக்குப்பின் இயேசு மரணத்திலிருந்து சரீரபிரகாரமாக உயிர்த்தெழுந்தார் என்பதை நாம் அறிவோம், ஆனாலும் சிலர் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலை சிலர் கடினமாக எதிர்த்து பொதுவாக கல்லூரிகளிலும் கூட பேசுகிறார்கள்.

 இயேசு என்ற புருசா பூரண பலியைத் தருகிறார்.அவர் ஒரு மனிதனாய் வந்ததினால் ஒரு தூணாக, பாலம் போலிருந்து நமக்கும் தேவனுக்கும் இருந்த பிளவை இணைக்கிறார். அவர் ஒரு பாலம் போன்று இருப்பதை கீழே காணலாம்.

இயேசு தூணாக பாலம் போன்று தேவனையும் மனிதனையும் இணைக்கிறார். அவருடைய பலி நம்முடைய பாவங்களை நிவிர்த்தி செய்கிறது

இந்த இயேசு எப்படி நமக்கு பலியாகக் கொடுக்கப்பட்டார். அது நமக்கு பரிசாய் கொடுக்கப்பட்டது. பரிசை நினைத்துப்பாருங்கள். நீங்கள் ஒன்றும் செய்யாமல் இலவசமாய் உங்களுக்கென்றே கொடுக்கப்படுவது. நீங்கள் சம்பாதித்திருந்தால் அதன் பெயர் பரிசு  அல்ல! அதேபோல இயேசுவின் மரணத்தை உங்களால் வாங்கவோ, சம்பாதிக்கவோ முடியாது.அது உங்களுக்கு பரிசாய் கொடுக்கப்பட்டது.

மேலும் அந்த பரிசு என்ன? அது நித்திய ஜீவன். அப்படியென்றால் பாவத்தின் மூலமாய் வந்த மரணம் நீக்கப்படுகிறது. இயேசுவின் மரணம் நமக்கு தேவனிடத்திற்குப் போவதற்கு உதவுவதுடன் வாழ்வை பெறவும் உதவுகிறது – அந்த வாழ்க்கை நித்தியமானது. இந்த பரிசு இயேசு என்ற மரணத்திலிருந்து எழுந்தவரால் கிடைக்கிறது, அவரே தேவன்.

இயேசு நமக்கு பரிசாய் தந்த வாழ்க்கைக்கு நீயும் நானும் எப்படி போவது? மறுபடியும், பரிசுகளை யோசியுங்கள். நீங்கள் ஒன்றுமே செய்யாமல் உங்களுக்கு ஒருவர் பரிசு தருகிறார், ஆனால் நீங்கள் அந்த பரிசை பெற தகுதி உடையவர்களாக மாற இரண்டு காரியங்கள் சொல்லலாம், அதாவது பரிசை மறுப்பது [நன்றி இல்லை] அல்லது ஏற்றுக்கொள்வது [இந்த பரிசுக்காக நன்றி, நான் இதை வாங்கிக்கொள்கிறேன்]. இயேசு தரும் இந்த பரிசை கண்டிப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். வெறுமனே நம்புவதோ, படிப்பதோ அல்லது புரிந்துகொள்வதோ இல்லை. இயேசு நமக்குத் தரும் பரிசை நாம் நாம் நடந்து தேவனிடத்தில் திரும்பும் அடுத்த வழிகளில் பார்க்கலாம்.

இயேசு பலியாகி தந்த இந்த பரிசை நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும்

இந்த பரிசை எப்படி பெற்றுக்கொள்ள என்ன செய்யவேண்டும்?  வேதம் என்ன சொல்லுகிறது

அவருடைய நாமத்தை அறிக்கப்பண்ணுகிற எவனும் இரட்சிக்கபடுவான் [ரோமர் 1௦:12]

இந்த வாக்குத்தத்தம் எல்லோருக்கும் பொதுவானது, எதோ ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தினருக்கோ, அல்லது மற்ற தேசத்தாருக்கோ அல்ல. அவர் மரணத்திலிருந்து எழுந்து இன்றும் உயிரோடு தேவனாய் இருக்கிறார். எனவே நாம் அவரை நோக்கி கூப்பிட்டால் அவர் கேட்டு, அந்த வாழ்க்கை என்னும் பரிசை நமக்கும் தருவார்.அவரோடு பேசுவதுபோலஅல்லது ஜெபத்தில் – அவரிடத்தில் கேட்கவேண்டும். ஒருவேளை நீங்கள் அதை இதுவரை செய்யாதிருந்திருக்கலாம். இங்கே உங்களுக்கு உதவுவதற்கு ஒரு கையேடு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது, அதை வைத்து நீங்கள் அவரோடு பேச அல்லது ஜெபிக்கலாம். அது ஒன்றும் வித்தை அல்ல. வல்லமை கொடுக்கும் சில முக்கிய வார்த்தைகள் ஒன்றும் இல்லை. அது நாம் அவர்மேல் வைக்கும் நம்பிக்கையும், அவர் நமக்கு கொடுக்க இருக்கிற பரிசு தான். நாம் அவர்மேல் நம்பிக்கை வைக்கும்போது அவர் கேட்டு, பதிலளிக்கிறார். எனவே நீங்கள் தயக்கம் இல்லாமல் இந்த கையேடை பயன்படுத்தி, சத்தமாகவோ அல்லது ஆவியில் கூட இயேசு நமக்கு தரும் பரிசை கேட்டு பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

நெருக்கமான தேவன் இயேசுவே. என்னுடைய பாவம் தேவனிடத்திலிருந்து என்னை பிரித்ததை அறிந்துகொண்டேன். இந்த பிளவை நீக்க நான் என்ன செய்தாலும், என்ன பலி செலுத்தினாலும், எவ்வளவு பிரயாசப்பட்டாலும் உம்முடைய மரணத்தினால் உண்டான பாவ மன்னிப்பைத் தவிர வேறொன்றும் உதவாது. நீர் எனக்காய் மரித்து மரணத்திலிருந்து எழுந்தது போதும் என்று விசுவாசிக்கிறேன். என்னுடைய பாவங்களை மன்னித்து, தேவனிடத்தில் என்னை சேர்த்து, எனக்கும் நித்திய ஜீவனை தரும்படி கேட்கிறேன். இனி ஒருபோதும் நான் பாவத்திற்கு அடிமையாய் இராமல் என்னை பிடிக்கும் கர்மா-விலிருந்து விடுதலை பெற உதவி செய்யும். இவைகளை செய்ததற்காகவும், இனியும் என்னை நீர் நடத்தும்படியும் ஜெபிக்கிறேன். உமக்கு நன்றி. ஆண்டவரே, இயேசுவே, நான் உம்மை தெய்வமாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் தீபாவளியும்

முதலில் நான் இந்தியாவில் இருக்கும்போது தான் தீபாவளியை நெருக்கமாக உணர்ந்தேன். நான் அங்கே வந்து தங்கியிருந்த அந்த ஒரு மாதத்தின் முதல் வாரத்தில் தான் தீபாவளியை எல்லோரும் கொண்டாடினார்கள். எனக்கு நினைவில் இருப்பது, எல்லா பக்கத்திலும் பட்டாசுகள் மற்றும் கடுமையான மேகம் போன்ற புகை தான் என்னுடைய கண்களைக் கொஞ்சம் சிமிட்டச் செய்தது. அந்த மகிழ்ச்சியான காரியங்கள் என்னை சுற்றிலும் நடந்துகொண்டிருக்கையில் தான் நான் தீபாவளி என்றால் என்ன, அது எதற்காக கொண்டாடுகிறார்கள் என்பதைப் பற்றிப் அறிய விரும்பினேன். அந்த ஆசை எனக்குள் விழுந்தது.

அந்த “வெளிச்சத்தின் பண்டிகை” தான் என்னைக் கவர்ந்தது ஏனெனில், நான் இயேசு சத்சங்ஸில் விசுவாசி மற்றும் அதைச் சார்ந்தவனாயிருந்தேன் மற்றும் இயேசுவே ஆண்டவர் என்பதையும் அறிந்திருந்தேன். மேலும் அவருடைய போதனையில் முக்கியமாக வெளிச்சம் நமக்குள் இருக்கும் இருளை நீக்கும் என்பதே, எனவே தீபாவளி அதிகமாய் ஆண்டவராகிய இயேசுவுக்கு ஒப்பாயிருந்தது.

நம்மில் அநேகர் நமக்குள் இருக்கும் இருளினால் கஷ்டபடுகிறோம். அதினால் தான் ஆயிரக்கணக்கானோர் கும்பமேளா பண்டிகையில் கலந்துகொள்கின்றனர். ஏனெனில் லட்சக்கணக்கானோர் நம்மில் பாவம் உள்ளதென்பதை அறிந்துள்ளனர் மற்றும் எல்லோரும் நம்முடைய பாவங்கள் கழுவப்பட்டு, அது பாவம் இல்லாமல் சுத்தமாயிருக்க விரும்புகிறோம். அதேபோல நாம் நன்கு அறிந்திருக்கும் முந்தைய கால ஜெபம் பிரார்த்தஸ்நானா [அல்லது பிரதஸ்நா] மந்திரம், பாவங்கள் அல்லது இருளை ஒப்புக்கொள்ள உதவுகிறது.

நான் ஒரு பாவி. நான் தான் பாவத்தின் சம்பளம். நான் பாவத்தில் பிறந்தேன். என்னுடைய ஆத்துமா பாவத்தின் பிடியில் இருக்கிறது. நான் பாவிகளைவிட மோசமானவன். அழகான இரக்கத்தின் கண்களுடைய ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும், பலியின் தேவனே.

 ஆனால் நமக்குள் இருக்கும் எல்லா இருளின் சிந்தனைகளும் பாவங்களும் நம்மை ஊக்குவிப்பதில்லை. இதை சில நேரங்களில் நாம் கெட்ட செய்தியாக நினைக்கிறோம். இதினால் தான் வெளிச்சத்தினால் இருளிலிருந்து வெளியே வரும் சிந்தனை நமக்கு அதிகமான நம்பிக்கையையும், மகிழ்ச்சியையும் தருகிறது. எனவே, மெழுகுவர்த்தியுடன் சேர்ந்து, இனிப்பும் பட்டாசுகளும் இருளை வெளிச்சத்தினால் போக்கமுடியும் என்பதை தீபாவளி உணர்த்துகிறது.

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து – உலகத்தில் ஒளியாக

இதைத்தான் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து செய்தார். வேத புஸ்தகன் [அல்லது வேதாகமம்] சுவிஷேசம் இயேசுவை இவ்விதமாய் விளக்குகிறது:

உலகம் ஆரம்பிக்கும் முன்பே வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனோடு இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனாகவே இருந்தது. 2 அவர் (வார்த்தை) தொடக்கக் காலத்திலேயே தேவனோடு இருந்தார். 3 அனைத்தும் அவர் (வார்த்தை) மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டன. அவரில்லாமல் எதுவும் உருவாகவில்லை. 4 அவருக்குள் ஜீவன் இருந்தது. அந்த ஜீவன் உலகத்து மக்களுக்கு ஒளியாய் இருந்தது. 5 அந்த ஒளி இருளிலே வெளிச்சத்தைத் தந்தது. இருளானது அந்த ஒளியை மேற்கொள்ளவில்லை. [யோவான் 1:1-5]

எனவே இந்த “வார்த்தையை” நாம் பார்க்கும்போது நம்பிக்கை பெறுவதை தீபாவளி உணர்த்துகிறது. இந்த “வார்த்தையில்” நம்பிக்கை வருவது தேவனிடத்திலிருந்து, அதைத்தான் யோவான் பின்பு ஆண்டவராகிய இயேசு என்று குறிப்பிடுகின்றான். இதின் ஆரம்பமாக சுவிஷேசம் தொடர்கிறது.

9அனைத்து மக்களுக்கும் வெளிச்சத்தைத் தருகிற அந்த உண்மையான ஒளி உலகத்திற்கு வந்து கொண்டிருந்தது. 10 அவர் (வார்த்தை) உலகத்தில் ஏற்கெனவே இருந்தார். உலகம் அவர் மூலமாகவே உண்டாக்கப்பட்டது. ஆனால் உலகம் அவரை அறிந்துகொள்ளாமல் இருந்தது. 11 அவருக்குச் சொந்தமான உலகத்துக்கு அவர் வந்தார். ஆனால் அவருக்குச் சொந்தமான மக்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. 12 சிலர் அவரை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்கள் நம்பினர். தன்னை நம்பியவர்களுக்கு தேவனின் பிள்ளைகளாவதற்கு உரிமையைக் கொடுத்தார். 13 இந்தப் பிள்ளைகள் ஏனைய சிறிய குழந்தைகள் பிறப்பதைப்போல பிறக்கவில்லை. இவர்கள் ஒரு தாய் தந்தையின் விருப்பத்தின்படியோ, திட்டத்தின்படியோ பிறக்கவில்லை. இந்தக் குழந்தைகள் தேவனாலேயே பிறந்தனர். [யோவான் 1:9-13]

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நம் ‘எல்லோருக்கும் எப்படி ஒளியைக் கொடுக்கும்படி’ வந்தார் என இது விளக்குகிறது. சிலர் இது கிருஸ்தவர்களுக்கு மட்டும் தான் என நினைக்கின்றனர், ஆனால் இந்த ‘உலகத்தில்’ இருக்கிற நாம் ‘எல்லோரும்’ தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி நமக்குக் கொடுக்கப்படுகிற ஒரு வாய்ப்பு என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். இந்த ஒரு வாய்ப்பு எல்லோருக்கும், யாரெல்லாம் விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் எல்லோரும் தீபாவளியைப் போல வெளிச்சம் இருளிலிருந்து வெளியே வருவதற்கு கொடுக்கப்படுகிறது.

நூற்றுக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பு தீர்க்கதரிசனம் சொல்லப்பட்ட ஆண்டவராகிய இயேசுவின் வாழ்க்கை

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக் குறித்து விஷேசமானது என்னவென்றால், அவருடைய அவதாரத்தைப் பற்றி, முன்னமே பல்வேறு முறைகளில் சொல்லப்பட்டதும் மற்றும் முன்பு வாழந்த மனிதர்களால் சரித்திரத்தில் சம்பவித்ததும் அவர்கள் எபிரேய வேதாஸ் என்பதில் பதிவு செய்துள்ளனர்.எனவே அவர் இந்த உலகத்திற்கு வரும் முன்பே அவரைப்பற்றி எழுதபட்டிருந்தது. மேலும் அவருடைய அவதாரத்தைப் பற்றி சொல்லப்பட்டவைகள் முன்பே அநேக பாடல்களில் நினைவுபடுத்தப்பட்டிருக்கிறது. ரிக் வேதாவில் வரப்போகும் புருஷன் என்று புகழப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் முன்பு மனித குலத்தில் சம்பவிக்கபட்ட காரியங்களை பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். அதிலும் ஜலத்தின் மனுஷன் என்று வேதம் சொல்லப்பட்ட – வேத புஸ்தகன் – சொல்லப்பட்ட ‘நோவா’. இவைகள் எல்லால் முன்பு சம்பவித்த காரியங்களை அவதாரமாக இருளாகிய ஜனங்களின் பாவங்களைப் பற்றி சொல்லப்படுகிறது. அதில் நம்பிக்கை தரும் விதமாக வரும் புருஷன் அல்லது ஆண்டவராகிய இயேசுவை குறிப்பிடுகிறது.

ரிக் வேதத்தில் முன்பு சொல்லப்பட்ட புருஷன், தேவனுடைய அவதாரம் மற்றும் முற்றிலும் மனித சாயலில் உள்ள மனிதன் பலியாவது. இந்த பலி கர்மா என்று சொல்லப்படும் நம்முடைய பாவங்களை போக்கக்கூடியதாகவும், மேலும் நம்மை உள்ளாகவும் சுத்திகரிக்கும். கழுவுதல் மற்றும் பூஜை செய்வது நல்லதுதான். ஆனால் அவைகள் நம்மை வெளிப்புறத்தை மற்றும் தான் சுத்திகரிக்கும். நம்முடைய உட்புறத்தை சுத்திகரிக்க நமக்கு நல்ல பலி தேவைப்படுகிறது.

எபிரேய வேதத்தில் தீர்க்கதரிசனமாக சொல்லப்பட்ட ஆண்டவராகிய இயேசு

ரிக் வேதத்திலுள்ள பாடல்களுடன் சேர்ந்து, எபிரேய வேதத்திலும் வரப்போகிற ஒருவரைப்பற்றி தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எபிரேய வேதத்தில் முக்கியமாக ரிஷி ஏசாயா (பிசி 75௦-ல் வாழ்ந்தவர், வேறு வார்த்தையில் இயேசு கிறிஸ்து இந்த உலகத்திற்கு கடந்து வரும் 75௦ வருடங்களுக்கு முன்). வரப்போகிற ஒருவரைக் குறித்து அநேக வெளிப்பாடுகள் அவருக்கு உண்டாயிருந்தது. அவர் ஆண்டவராகிய இயேசுவை குறித்து சொல்லும்போது தீபாவளியைப் போன்றதை எதிர்பார்க்கிறார். அதாவது:

இப்போது இருளில் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் பெரும் வெளிச்சத்தைப் பார்ப்பார்கள். அவர்கள் ஓரிடத்தில் வாழ்கின்றனர். அது மரண இருளைபோன்ற இடம். ஆனால் அவர்கள் மேல் பெரிய வெளிச்சம் உதிக்கும். (ஏசாயா 9:2)

ஏன் இது ஒரு காரியமா? அவர் தொடர்ந்து

விசேஷித்த மகன் பிறக்கும்போது இவைகளெல்லாம் நடைபெறும். தேவன் நமக்கு ஒரு மகனைக் கொடுப்பார். இவரே ஜனங்களை வழிநடத்திச் செல்லும் பொறுப்புள்ளவராக இருப்பார். அவரது நாமமானது “ஆலோசகர், வல்லமை மிக்க தேவன், நித்திய பிதா, அதிசயமுள்ளவர், சமாதானத்தின் இளவரசர்” என்று இருக்கும். (ஏசாயா 9:6)

அவர் ஒரு அவதாரம் தான் ஆனாலும் அவர் நமக்கு உதவி செய்கிறவராக, வேலைச் செய்கிரவராக இருளில் நமக்கு உதவி செய்வார்.

4 ஆனால், அவர் நமது நோய்களை எடுத்து தனதாக்கிக்கொண்டார். அவர் நமது வலியை எடுத்துக்கொண்டார். தேவன் அவரைக் தண்டித்துவிட்டார் என்று நாம் நினைத்தோம். அவர் செய்தவற்றுக்காக தேவன் அவரை அடித்தார் என்று நாம் நினைத்தோம். 5 ஆனால், நாம் செய்த தவறுகளுக்குத் துன்பப்படவே அவர் வேதனையைப் பெற்றார். நமது குற்றங்களுக்காக அவர் நசுக்கப்பட்டார். நாம் கொண்ட கடனுக்காக நமது தண்டனை அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அவரது காயங்களால் நாம் சுகமடைந்திருக்கிறோம். 6 ஆனால், இதனைச் செய்தபிறகு நாம் ஆடுகளைப்போல அலைந்துகொண்டிருந்தோம். நம்மில் ஒவ்வொருவரும் நமது சொந்த வழியில் சென்றோம். கர்த்தர் நம் குற்றத்திலிருந்து நம்மை விடுதலை செய்து நமது குற்றங்களை அவர்மீது போட்ட பிறகும் நாம் இதனைச் செய்தோம். (ஏசாயா 53:4-6)

ஏசாயா ஆண்டவராகிய இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுவதைப் பற்றிக் விளக்குகின்றான். அது நடக்கும் 75௦ வருடங்களுக்கு முன்பே சொல்லியிருக்கிறான், மேலும் அவன் சொல்லுகிறதாவது அவருடைய சிலுவையின் பலி நம்மை குணமாக்கும்  என்பதே. மேலும் இந்த வேலை வேலைக்காரனைப் போல செய்கிறதும் அது அவருக்கு தேவனால் சொல்லப்பட்டதுமாயிருக்கிறது.

“… அனைத்து தேசங்களுக்காக நான் ஒரு ஒளியை ஏற்படுத்துவேன். பூமியில் உள்ள அனைத்து ஜனங்களையும் காக்க நீ எனது வழியில் இருப்பாய்.” (ஏசாயா 49:6)

எனவே நாம் பார்க்கலாம்! இது எனக்காக மற்றும் உனக்காக. இது எல்லோருக்காகவும்.

பவுலின் உதாரணம்

உதாரணமாக, பவுல் என்று சொல்லப்பட்ட ஒருவன் நிச்சயமாக ஆண்டவராகிய இயேசுவின் பலி அவனுக்காக என்று நினைத்திருக்கமாட்டான், இவன் தான் இயேசுவின் பெயரை எதிர்த்தவன். ஆனால் ஆண்டவராகிய இயேசுவோடு நேரடி சந்திப்பு நடந்ததினால் பின்பு அது அவரைக் குறித்து எழுதும்படிச் செய்தது.

“இருளிலிருந்து வெளிச்சம் பிரகாசிக்கும்” என்று தேவன் ஒருமுறை சொன்னார். எங்கள் இதயங்களில் வெளிச்சத்தை ஏற்படுத்திய தேவனும் இவரே ஆவார். தேவனுடைய மகிமையை கிறிஸ்துவின் முகத்தில் தெரியச் செய்வதன் மூலம் அவர் எங்களுக்கு ஒளியைத் தந்தார். (2கொரிந்தியர் 4:6)

பவுல் ஆண்டவராகிய இயேசுவை தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்ததினால் வெளிச்சம் ‘அவருடைய இருதயத்தில் ஒளிர்ந்தது’.

இயேசுவாகிய ஒளியை நீங்கள் அனுபவிப்பது

நாம் இருளிலிருந்து மற்றும் பாவத்திலிருந்து ஒளியை பெற்று, ‘இரட்சிப்பை’ அடைய என்ன செய்யும்படி ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசனம் உரைக்கிறான் என்றால், ஆண்டவராகிய இயேசுவால் பெறப்பட்ட, மற்றும் பவுல் அனுபவித்தது? இந்த கேள்விக்கு பவுல் எழுதும் மற்றொரு கடிதத்தில் பதில் தருகிறான்.

பாவத்தின் சம்பளம் மரணம். பாவம் செய்தவர்களுக்கு அதுவே பலன். ஆனால் தேவன் தம் மக்களுக்கு இலவசமான வரத்தைக் கொடுக்கிறார். அது நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள்ளான நித்திய வாழ்வே ஆகும். (ரோமர் 6:23)

கவனிக்க வேண்டியது, இதை அவன் எப்படி ‘பரிசு’ என்கிறான், பரிசு என்பதன் பொருள், பெறமுடியாதது. வேறொருவர் இலவசமாக நீங்கள் ஒன்றும் செய்யாமல் உங்களுக்குத் தருவது அல்லது நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்வது. ஆனால் பரிசை நீங்கள் ‘பெற்றுக்கொள்ளாதவரைக்கும்’ அந்த பரிசு உங்களுக்கு எந்த பயனையும் தராது மற்றும் உங்களுடையது ஆகாது. இதை இங்கே தெளிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, அதினால் தான் யோவான் முன்னமே இதைப்பற்றி எழுதியிருக்கிறான்.

சிலர் அவரை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்கள் நம்பினர். தன்னை நம்பியவர்களுக்கு தேவனின் பிள்ளைகளாவதற்கு உரிமையைக் கொடுத்தார். (யோவான் 1:12)

எனவே ஒன்றும் செய்யாமல் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளலாம். இதை நாம் அவரிடத்தில் கேட்பதினால் இலவசமாய் கொடுக்கப்படும். அவர் உயிருடன் இருப்பதினால் அவரிடத்தில் நாம் கேட்கலாம். ஆம். நம்முடைய பாவங்களுக்காக அவர் பலியாகி, மூன்று நாட்களுக்கு பின் மறுபடியும் உயிரோடு எழுந்தார், ரிசி ஏசாயா நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கப்பட்டு அவருடைய பாடுகளைக் குறித்து எழுதினது போலவே

அவர் தனது ஆத்துமாவில் பல்வேறு வகையில் துன்புறுவார். ஆனால் அவர் நடக்கும் நல்லவற்றைப் பார்ப்பார். அவர் தான் கற்றுக்கொண்டவற்றின் மூலம் திருப்தி அடைவார். எனவே, “எனது நல்ல தாசன் பல ஜனங்களைக் குற்றத்திலிருந்து விடுவிப்பார். அவர்களது பாவங்களை அவர் எடுத்துக்கொள்வார். (ஏசாயா 53:11)

ஆண்டவராகிய இயேசு உயிரோடு இருப்பதினால் அவரை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது அவரால் கேட்க முடியும். ஜெபம் பிரார்த்தஸ்நானா [அல்லது பிரதஸ்நா] மந்திரம் அவரிடத்தில் செய்யலாம் மற்றும் அவர் கேட்டு நம்மை இரட்சிப்பார், ஏனெனில் அவர் உனக்காய் தம்மையே பலியாக்கினதினால் உன்மேல் அவருக்கு எல்லா உரிமையும் உண்டு. மறுபடியும் ஜெபத்தில் நாம் அவரிடத்தில் கேட்க முடியும்.

நான் ஒரு பாவி. நான் தான் பாவத்தின் சம்பளம். நான் பாவத்தில் பிறந்தேன். என்னுடைய ஆத்துமா பாவத்தின் பிடியில் இருக்கிறது. நான் பாவிகளைவிட மோசமானவன். ஆண்டவரே யாருக்கு அழகான கண்கள், என்னை இரட்சியும், பலியின் தேவனே.

தயவாய் மேலும் பல கட்டுரைகளை இங்கே தேடவும். அவை மனித சரித்திரத்தின் ஆரம்பம் மேலும் சமஸ்கிருதம் முதல் எபிரேய வேதம் முதல் நம்மை இருளிலிருந்து இரட்சித்து வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவரும் தேவனுடைய திட்டம் மற்றும் அது பரிசாக நமக்கு தரப்படுகிறது.

இந்த தீபாவளியில், நாம் மெழுகுவர்த்தி ஏற்றும்போதும் மற்றும் பரிசுகளை கொடுக்கும்போதும் பரிசாகிய உள்ளான ஒளி ஆண்டவராகிய இயேசுவால் பவுலுக்கு கொடுக்கப்பட்டு அநேக வருடங்களுக்கு முன்பு அவன் மாறினது போல உங்களுக்கும் இது கொடுக்கபடுகிறது. தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்.