மலையை புனிதமாக்கும் பலி

கைலாஷ் மலை (அல்லது கைலாசா) என்பது சீனாவின் திபெத்திய பிராந்தியத்தில் இந்திய எல்லைக்கு அப்பால் உள்ள ஒரு மலை. இந்துக்கள், பெளத்தர்கள் மற்றும் சமணர்கள் கைலாஷ் மலையை ஒரு புனித மலையாக கருதுகின்றனர். இந்துக்களைப் பொறுத்தவரை, கைலாஷ் மலை சிவபெருமானும் (அல்லது மகாதேவா), அவரின் துணைவியார் பார்வதி தெய்வமும் (உமா, கெளரி என்றும் அறியப்படுகிறார்) மற்றும் அவர்களின் புதல்வன் கணேஷ் தெய்வமும் (கணபதி அல்லது விநாயகர்) தங்குமிடமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆயிரக்கணக்கான இந்துக்கள் மற்றும் சமணர்கள் கைலாஷ் மலையை புனித சடங்கில் சுற்றி நடக்கவும், அது வழங்கும் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறவும் யாத்திரை செய்கிறார்கள்.

பார்வதி குளிக்கும் போது கணேஷ் சிவனை பார்க்கவிடாமல் தடுத்தபோது சிவன் கணேஷஷின் தலையைக் துண்டித்து கொன்ற இடம் கைலாஷ் ஆகும். அதை தொடர்ந்து ஒரு யானையின் தலை அவரது உடற்பகுதியில் வைக்கப்பட்டபோது கணேஷ் மரணத்திலிருந்து சிவனிடம் எப்படி திரும்பினார் என்பது நன்கு அறியப்பட்ட கதையாகும். சிவபெருமான் தனது மகனை மரணத்திலிருந்து திரும்பப் பெறுவதற்க்காக அந்த யானை தனது தலையை தியாகமாக கணேஷுக்கு கொடுத்து இறந்தது. இந்த தியாகம்தான் கைலாஷ் மலையை, இன்றும் கருதப்படுகின்ற புனிதமான மலையாக மாற்றியது. பிரபஞ்சத்தின் ஆன்மீக மற்றும் மனோதத்துவ மையமான மேரு மலையின் வெளிப்பாடு கைலாஷ் என்றும் சிலர் கருதுகின்றனர். மேரு மலையிலிருந்து கைலாஷ் மலை வழியாக மையப்படுத்தப்பட்ட இந்த ஆன்மீகத்தை குறிக்கும் அடையாளங்களாக பல கோயில்கள் செறிவான வட்டங்களுடன் கட்டப்பட்டுள்ளன.

ஒரு மகனை மரணத்திலிருந்து திரும்பக் கொண்டுவரும்படி ஒரு மலையில் நடந்த பலியின் மூலம் கடவுள் தன்னை வெளிப்படுத்தினதுபொல, ஸ்ரீ ஆபிரகாம் மற்றொரு மலையான – மோரியா மலையில் – தனது மகனுடன் அதே அனுபவத்தை பெற்றிருந்தார். அதே தியாகம், இயேசுவின் அவதாரத்தில் ஒரு ஆழமான மனோதத்துவ யதார்த்தத்தை சுட்டிக்காட்டும் அடையாளமாகும் – இயேசுவை குறித்த ஆன்மீக சொற்பொழிவாகும் . 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஸ்ரீ ஆபிரகாமின் அனுபவங்களை எபிரேய வேதங்கள் தொடர்ந்து நமக்குத் தெரிவிக்கின்றன, அதன் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்குகின்றன. இந்த அடையாளத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் எபிரேயர்களுக்கு மட்டுமல்ல ‘எல்லா தேசங்களுக்கும்’ஆசீர்வாதம் பெரும் என்று அது அறிவிக்கிறது. எனவே இக்கதையைக் கற்றுக்கொள்வதும் அதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வதும் பயனுள்ளதாகும்.

அந்த மலை ஸ்ரீ ஆபிரகாமின் பலியின் அடையாளம்

ஆபிரகாம் எப்படி இருந்தார் என்பதைப் பார்த்தோம், வெகு காலத்திற்கு முன்பே, தேசங்களை குறித்த வாக்குறுதியைக் பெற்றிருந்தார். யூதர்களும் அரேபியர்களும் இன்று ஆபிரகாமிலிருந்து வந்தவர்கள், ஆகவே வாக்குறுதி நிறைவேறியது என்பதையும் அவர் வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டுள்ளார் என்பதையும் நாம் அறிவோம். ஆபிரகாம் இந்த வாக்குறுதியை நம்பியதால் அவருக்கு நீதியளிக்கப்பட்டது  – அவர் மோக்ஷத்தை அடைந்தார் அவருடைய கடுமையான உழைப்பால் அல்ல, ஆனால் அவர் அதை ஒரு இலவச பரிசாகப் பெற்றார்.

சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, ஆபிரகாம் தான் நீண்டகாலமாக காத்திருந்த மகனாகிய ஈசாக்கை பெற்றார் (அவரிடமிருந்து இன்று யூதர்கள் தங்கள் வம்சாவளியைக் கண்டுள்ளனர்). ஈசாக்கு ஒரு இளைஞனாக வளர்ந்தான். ஆனால் பின்னர் கடவுள் ஆபிரகாமை வியத்தகு முறையில் சோதித்தார். முழுமையான விவரத்தை நீங்கள் இங்கே படிக்கலாம், இந்த புதிரான சோதனையின் பொருளைத் அறிய முக்கிய விவரங்களை நாம் பார்ப்போம் – நீதிக்கு எவ்வாறு பலன் அளிக்கப்படும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவும்.

ஆபிரகாமின் சோதனை

இந்த சோதனை ஒரு கடுமையான கட்டளையுடன் தொடங்கியது:


தேவன் அவனிடம், “உன்னுடைய அன்பிற்குரிய, ஒரே மகனான ஈசாக்கை அழைத்துக்கொண்டு மோரியா தேசத்திற்குச் செல். அங்கு உன் மகனை எனக்கு தகன பலியாகக் கொடு. எந்த இடத்தில் அதைச் செய்ய வேண்டுமென்று நான் உனக்குச் சொல்வேன்” என்றார்.

ஆதியாகமம் 22:2

ஆபிரகாம், கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியும்படி, ‘மறுநாள் அதிகாலையில் எழுந்து’ மற்றும் ‘மூன்று நாட்கள் பயணத்திற்கு பிறகு’ அவர்கள் மலையை அடைந்தார்கள். பிறகு

  தேவன் போகச் சொன்ன இடத்திற்கு போய்ச் சேர்ந்தனர். அங்கே ஆபிரகாம் ஒரு பலிபீடத்தை கட்டி அதின்மேல் விறகுகளை அடுக்கினான். பின் தன் மகன் ஈசாக்கைப் பலிபீடத்தின்மேல் கிடத்தினான். 10 பிறகு ஆபிரகாம் கத்தியை எடுத்து மகனை வெட்டுவதற்குத் தயாரானான்.

ஆதியாகமம் 22:9-10

ஆபிரகாம் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து சென்றான். ஆனால் பின்னர் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று நடந்தது:

11 அப்போது கர்த்தருடைய தூதன் ஆபிரகாமைத் தடுத்து நிறுத்தி, “ஆபிரகாமே ஆபிரகாமே” என்று அழைத்தார்.

ஆபிரகாம், “நான் இங்கே இருக்கிறேன்” என்று பதிலளித்தான்.

12 தேவதூதன்: “உனது மகனைக் கொல்ல வேண்டாம். அவனை எவ்விதத்திலும் காயப்படுத்த வேண்டாம். நீ தேவனை மதிப்பவன் என்றும், கீழ்ப்படிபவன் என்பதையும் நான் தெரிந்துகொண்டேன். நீ எனக்காக உன் ஒரே ஒரு மகனையும் கொல்லத் தயாராக உள்ளாய் என்பதையும் தெரிந்துகொண்டேன்” என்றார்.

13 ஆபிரகாம் தொலைவில் தன் கண் முன் ஒரு ஆட்டுக் கடாவைக் கண்டான். அதன் கொம்புகள் புதரில் சிக்கிக்கொண்டிருந்தன. ஆபிரகாம் அதனை விடுவித்து தேவனுக்குப் பலியிட்டான். ஆபிரகாமின் மகன் காப்பாற்றப்பட்டான்.

ஆதியாகமம் 22:11-13

கடைசி நேரத்தில் ஐசக் மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டு ஆபிரகாம் ஒரு ஆட்டுகிடாவை பார்த்து அவனுக்குப் பதிலாக பலியிட்டார். கடவுள் ஒரு ஆட்டுக்கிடாவை கொடுத்தார் அது ஈசாகிகின் இடத்தை எடுத்துக்கொண்டது.

பலியை பற்றி: ஒரு எதிர்கால கண்னணோட்டம்

அதன் பிறகு ஆபிரகாம் அந்த இடத்திற்கு பெயரிட்டார். அவர் அதை என்ன பெயரிட்டார் என்பதைக் கவனியுங்கள்.

ஆபிரகாம் அந்த இடத்துக்கு யேகோவாயீரே என்று பேரிட்டான்; அதினாலே கர்த்தருடைய பர்வதத்திலே பார்த்துக்கொள்ளப்படும் என்று இந்நாள்வரைக்கும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது.

ஆதியாகமம் 22:14

ஆபிரகாம் அதற்கு ‘கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்வார்  ’ என்று பெயரிட்டார். இங்கே ஒரு கேள்வி. அந்த பெயர் கடந்தகாலமா, நிகழ்காலமா அல்லது எதிர்காலமா? இது எதிர்காலத்தை தெளிவாக குறிக்கிறது. எல்லா சந்தேகங்களையும் நீக்க “… அது பார்த்துக்கொள்ளப்படும் ”  என்ற கருத்து மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுகிறது. இது மீண்டும் எதிர்கால பதத்தில் உள்ளது – இதனால் எதிர்காலத்தையும் குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் ஈசாக்கிற்கு பதிலாக ஆட்டுக்கிடாவை (ஒரு ஆண் ஆடு) பலியிட்ட பிறகு இந்த பெயர் சூட்டப்பட்டது. ஆபிரகாம், அந்த இடத்திற்கு பெயரிடும் போது, ​​அந்த ஆட்டுக்குட்டியைக் குறிப்பதாகவும், தனது மகனுக்குப் பதிலாக பலியிடுவதாகவும் பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த சூழ்நிலையில் அது ஏற்கனவே பலியிடப்பட்டு எரிக்கப்பட்டது. ஆபிரகாம் – ஏற்கனவே இறந்துவிட்ட ,பலியிடப்பட்ட, எரிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்கிடாவை பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால் – அந்த இடத்திற்கு அவர் ‘கர்த்தர் பார்த்துக்கொண்டார்  “என்று பெயரிட்டிருப்பார், அதாவது கடந்த காலத்தை குறிக்கிறது. மேலும் அந்தக் கருத்து இவ்வாறு கூறியிருக்கும் ‘இந்நாள்வரைக்கும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது ’ “ கர்த்தருடைய பர்வதத்திலே பார்த்துக்கொள்ளப்படும்” என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால் ஆபிரகாம் எதிர்கால பதத்தில் அதற்கு தெளிவாக பெயரிட்டார், எனவே ஏற்கனவே இறந்த மற்றும் பலியிடப்பட்ட ஆட்டுக்கிடாவை  பற்றி நினைக்கவில்லை. அவர் வித்தியாசமான ஒன்றை அறிவொளி பெற்றார். ஏதோவொன்று எதிர்காலத்தைப் பற்றிய நுண்ணறிவு அவருக்கு இருந்தது. ஆனால் என்ன?

பலி நடந்த இடம்

இந்த தியாகத்திற்காக ஆபிரகாம் வழிநடத்தப்பட்ட மலை என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்:

அப்பொழுது அவர்: உன் புத்திரனும் உன் ஏகசுதனும் உன் நேசகுமாரனுமாகிய ஈசாக்கை நீ இப்பொழுது அழைத்துக்கொண்டு, மோரியா தேசத்துக்குப் போய், (2)

இது ‘மோரியா’வில் நடந்தது. அது எங்கே இருக்கிறது? ஆபிரகாமின் நாளில் (கிமு 2000) இது ஒரு வனப்பகுதி என்றாலும், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு (கிமு 1000) தாவீது ராஜா எருசலேம் நகரத்தை அங்கே நிறுவினார், அவருடைய மகன் சாலமோன் அங்கே முதல் ஆலயத்தைக் கட்டினான். பின்னர் பழைய ஏற்பாட்டின் வரலாற்று புத்தகங்களில் படிக்கிறோம்:

 அப்பொழுது சாலொமோன் எருசலேமில் மோரியா மலையில் கர்த்தருடைய ஆலயத்தைக் கட்டத் தொடங்கினான், அங்கே கர்த்தர் தன் தகப்பனாகிய தாவீதுக்குத் தோன்றினார்

2 நாளாகமம் 3: 1

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஆபிரகாமின் ஆரம்பகாலத்தில் (கிமு 4000) ‘மோரியா மலை ‘ வனாந்தரத்தில் ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மலை உச்சியாக இருந்தது, ஆனால் 1000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தாவீது மற்றும் சாலமோன் மூலமாக இஸ்ரவேலரின் மைய நகரமாக மாறியது, அங்கு அவர்கள் சிருஷ்டிகருக்கு ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டினார்கள். இன்றுவரை அது யூத மக்களுக்கு புனித இடமாகவும் இஸ்ரேலின் தலைநகராகவும் உள்ளது.

இயேசு – இயேசுவை குறித்த ஆன்மீக சொற்பொழிவு – மற்றும் ஆபிரகாம் செலுத்திய பலி

புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு அழைக்கப்பட்ட பெயர்களைப் பற்றி இப்போது சிந்தியுங்கள். இயேசுவுக்கு பல பெயர்கள் இருந்தன. நாம் அறிந்தபடி மிகவும் பிரபலமான பெயர் ‘கிறிஸ்து ’ ஆகும். ஆனால் அவருக்கு இன்னொரு பெயர் கொடுக்கப்பட்டது, அதுவும் முக்கியமானது. இவ்வாரக யோவான் நற்செய்தி நூலில் யோவான் ஸ்நானகன் அவரைப் பற்றி சொல்வதைக் காண்கிறோம்:

  29 மறுநாள் தன்னை நோக்கி இயேசு வருவதை யோவான் பார்த்தான். “பாருங்கள், இவர் தான் தேவனுடைய ஆட்டுக்குட்டி. உலகத்தின் பாவங்களை சுமந்து தீர்க்கப்போகிறவர். 30 நான் ஏற்கெனவே சொல்லிக்கொண்டிருந்தவர் இவர் தான். ‘எனக்குப் பிறகு ஒரு மனிதர் வருவார். அவர் என்னிலும் மேலானவர். ஏனென்றால் அவர் எனக்கு முன்னமே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறவர். அவர் எப்போதும் வாழ்கிறவர்.’

யோவான் 1:29

வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், இயேசு ‘தேவ ஆட்டுக்குட்டி’ என்று அழைக்கப்பட்டார். இப்போது இயேசுவின் வாழ்க்கையின் முடிவைக் கவனியுங்கள். அவர் எங்கே கைது செய்யப்பட்டு சிலுவையில் அறையப்பட்டார் ? அது எருசலேமில்தன் (இது நாம் பார்த்தது போல = ‘மோரியா மலை’). அவர் கைது செய்யப்பட்டபோது மிகவும் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:

இயேசுவின் கைது, விசாரணை மற்றும் சிலுவையில் அறையப்படுதல் ஆகியவை எருசலேமில் (= மோரியா மலை) நடந்தது. மோரியா மலையில் நடந்த சம்பவங்களை காலவரிசை காட்டுகிறது.

பழைய ஏற்பாட்டில் இருந்து புதிய ஏற்பாடு வரை மோரியா மலையின் வரலாற்று முக்கிய நிகழ்வுகள்

இப்போது ஆபிரகாமை சிந்தியுங்கள். ‘கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்வார் ’ என்று ஏன் அவர் அந்த இடத்திற்கு வருங்கால பதமாக பெயரிட்டார்? மோரியா மலையில் அவர் இயற்றியதை மிகத் துல்லியமாக பிரதிபலிக்கும் வகையில் தனது எதிர்காலத்தில் ஏதாவது ‘வழங்கப்படும்’ என்று அவர் எப்படி அறிந்து கொண்டார் ? இதைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள் – அவரது சோதனையில் ஈசாக்கு (அவரது மகன்) கடைசி நேரத்தில் மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டார், ஏனெனில் அவருக்கு பதிலாக ஒரு ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்பட்டது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இயேசு ‘தேவ ஆட்டுக்குட்டி’ என்று அழைக்கப்பட்டு அதே இடத்திலேயே பலியிடப்படுகிறார்! இது ‘அதே இடம்’ என்று ஆபிரகாமுக்கு எப்படித் தெரியும்? படைப்பாளரான கடவுளிடமிருந்து பிரஜாபதியிடமிருந்து ஞானஒளி பெற்றிருந்தால், அவர் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று நடைபெறப்போகிறது  என்று அறிந்திருக்க முடியும்.

ஒரு தெய்வீக சிந்தை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது

2000 ஆண்டுகளின் வரலாற்றால் பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் இருப்பிடத்தால்  இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளையும் இணைக்கும் ஒரு சிந்தை உண்டாகிறது.

இயேசுவின் பலியைப் பற்றி சிந்திக்க வைப்பதற்காக ஆபிரகாமின் தியாகம் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது – 2000 ஆண்டுகளை முன்னோக்கி சுட்டிக்காட்டுகிறது.

முந்தைய நிகழ்வு (ஆபிரகாமின் தியாகம்) பிற்காலத்தில் (இயேசுவின் தியாகம்) எவ்வாறு குறிக்கிறது என்பதைக் இந்த பிற்கால நிகழ்வை நமக்கு நினைவூட்டுவதற்காக கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்த சிந்தை (படைப்பாளியாகிய கடவுள்) ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளால் பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் நிகழ்வுகளை ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம் தேவன் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார் என்பதற்கான சான்று இது. கடவுள் ஆபிரகாம் மூலம் பேசினார் என்பதற்கான அறிகுறியாகும்.

உங்களுக்கும் எனக்கும் ஒரு நல்ல செய்தி

மேலும் தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காக இந்த கணக்கு நமக்கு முக்கியமானது. முடிவாக, கடவுள் ஆபிரகாமுக்கு அதை அறிவித்தார்

 “…உன் சந்ததிக்குள் பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்றும் என்பேரில் ஆணையிட்டேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றார்.” (ஆதியாகமம் 22: 18)

உங்கள் மொழி, மதம், கல்வி, வயது, பாலினம் அல்லது செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும் – நீங்கள் ‘பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும்’ சேர்ந்தவர் ! இது உங்களுக்கு குறிப்பாக வழங்கப்பட்ட ஒரு வாக்குறுதியாகும். வாக்குறுதி என்ன என்பதைக் கவனியுங்கள் – கடவுளிடமிருந்து ஒரு ‘ஆசீர்வாதம்’! இது யூதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, உலகெங்கிலும் உள்ள மக்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டது.

இந்த ‘ஆசீர்வாதம்’ எவ்வாறு வழங்கப்படுகிறது? இங்கே ‘சந்ததி’ என்ற சொல் ஒருமையில் உள்ளது. இது சந்ததிகள்  என்று பல மக்களை குறிப்பதாய் அல்ல, ஆனால் ‘அவர்’ என்று ஒருமையில் உள்ளது. இது பல நபர்கள் அல்லது ஒரு குழு மூலம் என்று குறிப்பிடும்படி ‘அவர்கள்’ என்று அல்ல. எபிரேய வேதங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளபடி வரலாற்றின் ஆரம்பத்தில் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி ‘நீ அவர் குதிங்காலை நசுக்குவாய்’ என்று சர்ப்பத்துக்கு சொல்லப்பட்ட அதே கருத்து புருசாவின் பலியை குறிப்பதாகும் (ஒரு ‘அவர்’) புருசசுக்தாவில் அருளப்பட்டது. இந்த அடையாளத்தின் மூலம் – மோரியா மலை (= எருசலேம்) – இந்த பண்டைய வாக்குறுதிகளுக்கு கூடுதல் விவரங்களைக் கொடுக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆபிரகாமின் தியாகத்தின் விவரம் இந்த ஆசீர்வாதம் எவ்வாறு வழங்கப்படுகிறது என்பதையும், நீதியின் விலை எவ்வாறு செலுத்தப்படும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

கடவுளின் ஆசீர்வாதம் எவ்வாறு பெறப்படுகிறது?

ஈசக்கை மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றும்படி ஆட்டுக்குட்டி ஈசாக்கின் இடத்தில் பலியானதுபோல, தேவ ஆட்டுக்குட்டி, அவருடைய தியாக மரணத்தால், மரணத்தின் சக்தியிலிருந்தும் தண்டனையிலிருந்தும் நம்மைக் காப்பாற்றினார். திருமறை அதை அறிவிக்கிறது

… பாவத்தின் சம்பளம் மரணம் (ரோமர் 6: 23)

நாம் செய்யும் பாவங்கள் மரணத்தை விளைவிக்கும் ஒரு கர்ம வினையை உருவாக்குகின்றன என்றும் சொல்லலாம். ஆனால் ஈசக்கிற்கு பதிலாக ஆட்டுக்குட்டி பலியாக செலுத்தப்பட்டது. ஆபிரகாமும் ஐசக்கும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அவர் தகுதியாகும்படி அத்ற்க்காக ஒன்றும் செய்யவில்லை. ஆனால் அவர் அதை ஒரு பரிசாகப் பெற முடியும். இதன் மூலம்தான் அவர் மோட்சத்தை அடைந்தார்.

இது நாம் பின்பற்றக்கூடிய வடிவத்தைக் காட்டுகிறது. இயேசு ‘உலகின் பாவத்தை நீக்கும் தேவ ஆட்டுக்குட்டி’. இது உங்கள் சொந்த பாவத்தையும் உள்ளடக்கியது. ஆகவே, ஆட்டுக்குட்டியான இயேசு மீட்பின் கிரயத்தை செலுத்தியதியதினால் உங்கள் பாவங்களை ‘நீக்க’ முன்வருகிறார். இதை நீங்கள் தகுதியினால் பெற முடியாது, ஆனால் நீங்கள் அதை ஒரு பரிசாகப் பெறலாம். புருசனாகிய இயேசுவை அழைத்து, உங்கள் பாவங்களை நீக்கும்படி அவரிடம் கேளுங்கள். அவரது தியாகம் அவருக்கு அந்த சக்தியை அளிக்கிறது. 2000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இயேசுவால் ‘வழங்கப்பட்ட’ அதே இடத்திலிருந்தே, மோரியா மலையில் ஆபிரகாமின் மகன் பலியிட்டதன் குறிப்பிடத்தக்க கணக்கில் இது தற்செயலான நிகழ்வுகளைத் தாண்டி முன்னறிவிக்கப்பட்டது.

பஸ்கா பண்டிகையின் அடையாளத்தில் இது எப்போது நிகழும் என்பதை முன்னறிவிப்பதன் மூலம் இது தொடர்கிறது.

மோட்சத்தை (முக்தி) அடைய ஆபிரகாமின் எளிய வழி

இன்றுஉலகமக்களின்கவனமெல்லாம்எல்லாம்உலகக்கோப்பை கால்பந்தாட்ட போட்டி அட்டவணையை குறித்தே உள்ளது. பல ரசிகர்களின் கவனத்தை இது ஈர்த்திட்டாலும், உலகின் பிற பகுதிகளின் அக்கறையும், கவலையும் தாய்லாந்து மற்றும் உக்ரைனில் காணப்படும் அமைதியின்மை மற்றும் கலவரங்களை குறித்தே உள்ளது.  இன்னொரு பக்கம் சிரியாவில் எப்போதும்பொங்கி வரும் உள்நாட்டுப் போர். இதற்கு இடையில் நடந்துள்ள ஒர் பேர் நிகழ்வு – நெல்சன் மண்டேலா மரித்துவிட்டார்.

ஆனால் இந்த கட்டுரையை நீங்கள் படிக்கும் சமயத்தில், இந்நிகழ்வுகள் எல்லாம்அதிகமாய்மறக்கப்பட்டிருக்கும்.இன்றுஉலகத்திற்கு அதிமுக்கியமாய்தோன்றும்காரியங்கள்,மற்றகேளிக்கைகள், பொழுதுபோக்குகள்,விளையாட்டுசாதனைகள்அல்லதுஅரசியல் நெருக்கடிகளுக்கு நமக்கு கடந்துசெல்லும்போது மறக்கப்பட்டுபோகும். ஒரு நாள் கவனம் அடுத்த நாள் மறக்கப்பட்ட வரலாறாக மாறும்.

ஆபிரகாமின் பண்டைய காலத்திலும் இது உண்மை என்று நாம் முன்பு பார்த்தோம். 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த மக்களின் பேச்சாக இருந்த முக்கியமான மற்றும் கண்கவர் போட்டிகள் சாதனைகள் மற்றும் கிசுகிசுக்கள் இப்போது முற்றிலும் மறக்கப்பட்டுவிட்டன ஆனால் ஒரு தனிநபரிடம் அமைதியாகப் பேசப்பட்ட ஒரு வாக்குத்தத்தம் அப்போதைய உலகத்தால் முற்றிலும் கவனிக்கப்படவில்லை என்றாலும் நம் கண்கள் முன் இப்போது வளர்ந்து வருகிறது. சுமார் 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆபிரகாமுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் உண்மையில் சரித்திர பூர்வமாகவும் மற்றும் சரிபார்க்கக்கூடிய வகையிலும் நிறைவேறியுள்ளது என்பது வெளிப்படையான ஆனால் அதிகமாக கவனிக்கப்படாத உண்மை. தேவன்பரிசுத்தவேதாகமத்தில்(வேத புஸ்தகன்) வெளிப்படுத்தப்பட்டதைப் போலவே நீதியுள்ளவர் என்பதை குறிக்கிறது மேலும் தம்முடைய வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்றும்படி அவர் செயல்படுகிறார். இது வெறுமனே புராணக்கதை அல்லது சில சுருக்க உருவகம் அல்ல.

இந்த வாக்குத்தத்தம் கொடுக்கும் தேவனுக்கு முன்பாக ஆபிரகாமின் கதை இன்னும் இரண்டு முக்கிய சந்திப்புகளுடன் தொடர்கிறது. ஆபிரகாம் (மற்றும்அவரதுபயணத்தைபின்தொடரும்நாமும்;)அதிகம் கற்றுக்கொள்கிறோம்-வரலாற்றின்மண்டலத்திலிருந்துநகர்ந்து மோட்சத்தைநோக்கி,ஆனால்மிகவும்வித்தியாசமான-நாம் எதிர்பார்ப்பதைவிட-ஒருஎளியவழியில்நகர்கிறோம்..இன்றைய விளையாட்டுநிகழ்வுகளைப்போலஆபிரகாமின்கதைவிரைவில் மறக்கப்படவில்லை;அதுயாராலும்கவனிக்கப்படாதஒருமனிதன் நித்தியத்தைஅடைவதற்குபோட்டஅஸ்திபாரத்தைபற்றிய கதை. ஆதலால், நாம் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது நமக்கு ஞானத்தை பயிக்கும்.

ஆபிரகாமின் குறை

ஆதியாகமம் 12-ல் பதிவு செய்யப்பட்டவாக்குத்தத்தம் பேசப்பட்டதிலிருந்து ஆபிரகாமின் வாழ்க்கையில் பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. அந்த வாக்குத்தத்ததிற்குக் கீழ்ப்படிந்து ஆபிரகாம் இன்று இஸ்ரவேலாயிருக்கிற அந்த வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குச் சென்றார். அவர் மிகவும் எதிர்பார்த்திருந்த – வாக்குத்தத்ததின் நிறைவேற்றமாக பிறக்கவேண்டிய குமாரனின் பிறப்பைத் தவிர – மற்ற நிகழ்வுகள் எல்லாம் அவரது வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்தன. எனவே ஆபிரகாமின் இந்தை குறையோடு கதையை தொடர்கிறோம்:

 இவையெல்லாம் நடந்த பிறகு கர்த்தரின் வார்த்தையானது ஆபிராமுக்குத் தரிசனத்தில் வந்தது. தேவன், “ஆபிராமே, நீ பயப்படவேண்டாம். நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன். உனக்குப் பெரிய பரிசு தருவேன்” என்றார்.

ஆனால் ஆபிராமோ, “தேவனாகிய கர்த்தாவே! நீர் கொடுக்கிற எதுவும் எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தராது, ஏனென்றால் எனக்குப் பிள்ளைகள் இல்லை. எனவே நான் மரித்த பிறகு எனக்குரிய பொருட்கள் எல்லாம் எனது அடிமையான தமஸ்குவைச் சேர்ந்த எலியேசருக்கு உரியதாகும்” என்றான். மேலும் ஆபிராம், “நீர் எனக்கு மகனைக் கொடுக்கவில்லை. எனவே என் வீட்டில் பிறக்கும் அடிமைக்கு இந்த சொத்து முழுவதும் உரிமையாகுமே” என்றான்.

ஆதியாகமம் 15: 1-3

தேவனின் வாக்குத்தத்தம்

ஆபிரகாம்தனக்குவாக்குத்தத்தம்செய்யப்பட்டஅந்த‘மாபெரும் தேசத்தின்’ தொடக்கத்திற்காகக் காத்திருந்தார். ஆனால் எந்த மகனும் பிறக்கவில்லை இந்த நேரத்தில் அவர் 85 வயதுடையவராக இருந்தார் இது அவரது குற்றச்சாட்டை மையப்படுத்தியது:

 

கர்த்தர் ஆபிராமிடம், “அந்த அடிமை உனக்குரியவற்றைப் பெறமாட்டான். உனக்கொரு மகன் பிறப்பான். அவனே உனக்குரியவற்றைப் பெற்றுக்கொள்வான்” என்றார்.

பிறகு தேவன் ஆபிராமை வெளியே அழைத்து வந்து, “வானத்தில் நிறைந்திருக்கும் ஏராளமான நட்சத்திரங்களைப் பார், அவற்றை உன்னால் எண்ணமுடியாது, வருங்காலத்தில் உன் சந்ததியும் இவ்வாறே இருக்கும்” என்றார்.

ஆதியாகமம் 15: 4-5

அவர்களின்சந்திப்பின்போது தேவன் ஆபிரகாமுக்கு ஒரு மகனைப் தருவதாகவும் அவன் சந்ததி வானத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்களைப் போல கணக்கிடமுடியாதமக்களாகபெருகுவார்கள் என்றும் வாக்குப்பண்ணினார் – நிச்சயமாக எண்ணிக்கைக்கு அடங்காத அதிகம் பேர்.

ஆபிரகாமின்பதில்:நிரந்தரதாக்கத்தைக் உண்டாக்கும்  ஒரு பூஜை போல

பந்துஇப்போதுஆபிரகாமின்மைதானத்திற்குள்விழுந்துவிட்டது. புதுப்பிக்கப்பட்ட இந்த வாக்குத்தத்திற்கு அவர் எவ்வாறு பதிலளிப்பார்? பின்வருபவைபரிசுத்தவேதாகமத்தால்அதன்மிகமுக்கியமான வாக்கியங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. இது ஒரு நித்திய உண்மையை புரிந்து கொள்ள அடித்தளமாக அமைக்கிறது.

ஆபிராம்கர்த்தரைவிசுவாசித்தான்,அதைஅவர்அவனுக்கு நீதியாக எண்ணினார்.

ஆதியாகமம் 15: 6

நாம்உச்சரிப்புகளைபெயர்களுடன்மாற்றினால்அடுத்துவரும் வாக்கியத்தைப் புரிந்துகொள்வது எளிது:

ஆபிராம்கர்த்தரைவிசுவாசித்தான்,அதைஅவர்அவனுக்கு நீதியாக எண்ணினார்.

ஆதியாகமம் 15: 6

இது ஒரு சிறிய, குழப்பமற்ற வாக்கியம். தலைப்பு செய்திகளை போலன்றி இது வந்ததும் தெரியவில்லை, போனதும் தெரியவில்லை.  ஆக, நாம் இதை தவறுவதற்கான வாய்ப்புகள் உண்டு. ஆனால் அது உண்மையிலேயே குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.ஏனெனில்இந்தசிறிய வாக்கியத்தில் ஆபிரகாமுக்கு நீதிகிடைக்கிறது.இதுஎப்படியென்றால்,ஒருபூஜையைசெய்து,  என்றென்றும் நிலைத்திருக்கக்கூடிய ஒரு பலனை பெறுவது போலாகும். நீதி ஒன்றே தேவனுக்கு முன்பாக நிற்பதற்கு நம்மை தகுதியாக்குகிறது.

நம்முடையபிரச்சனையை திருப்பிநோக்கல்: சீர்கேடு

தேவனின் பார்வையில் நாம் தேவசாயலில் உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும் அந்த உருவத்தை சிதைக்கக்கூடிய ஒரு செயல் நடுவில் நடந்துள்ளது.  இப்போதும் இதற்கான தீர்ப்பு

கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து கீழே ஜனங்களைப் பார்ப்பார்.
 ஞானவானைப் பார்க்க கர்த்தர் முயன்றார்.
(ஞானமுள்ளவன் தேவனிடம் உதவி கேட்பான்.)
 ஆனால் எல்லோரும் தேவனைவிட்டு விலகிப் போனார்கள்.
    எல்லா ஜனங்களும் தீயோராய் மாறினார்கள். ஒருவன் கூட நல்லதைச் செய்யவில்லை.

சங்கீதம் 14: 2-3

இந்தஊழலைஉள்ளுணர்வாகபார்க்கிறோம்.இதனால்தான் கும்பமேளத்திருவிழாபோன்றதிருவிழாக்களில்அதிகம்பேர் கலந்துகொள்கின்றோம். ஏனென்றால் நம்முடைய பாவத்தையும், அதை சுத்திகரிப்பதற்கான தேவையையும் நாங்கள் உணர்கிறோம். பிரார்த்த ஸ்னனா (அல்லது பிரதாசனா) மந்திரமும் நம்மைப் பற்றிய இந்த கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது:

நான் ஒரு பாவி. நான் பாவத்தின் விளைவாக இருக்கிறேன். நான் பாவத்தில் பிறந்தவன். என் ஆன்மா பாவத்தின் கீழ் உள்ளது.    நான் பாவிகளில் மோசமானவன். அழகிய கண்களைக் கொண்ட ஆண்டவரே பலியான ஆண்டவரே என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.

நம்முடைய சீர்குலைவின் விளைவு என்னவென்றால் நமக்கு நீதியே இல்லாததால் நீதியுள்ள தேவனிட்மிருந்து நாம் பிரிந்திருப்பதைக் காண்கிறோம். நமது சீர்கேடு நமது எதிர்மறை கர்மா வளர்ச்சிக்கு காரணமாயிற்று – பயனற்ற தன்மையையும் மரணத்தையும் அறுவடை செய்கிறது. உங்களுக்கு சந்தேகம் இருந்தால் கடந்த 24 மணிநேரத்தில் மக்கள் என்ன செய்தார்கள் என்று சில செய்தித் தலைப்புகளை ஆராய்ந்து பாருங்கள். நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை  உருவாக்கியவரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் எனவே வேத புஸ்தகத்தில் உள்ள (பரிசுத்த வேதாகமம்) ரிஷி ஏசாயாவின் வார்த்தைகள் உண்மையாகின்றன,

நாங்கள் பாவத்தால் அழுக்காகியுள்ளோம்.
    எங்களது அனைத்து நன்மைகளும் பழைய அழுக்கு ஆடைபோன்று உள்ளன.
நாங்கள் செத்துப்போன இலைகளைப்போன்றுள்ளோம்.
    எங்கள் பாவங்கள் காற்றைப்போல எங்களை அடித்துச் செல்லும்.

ஏசாயா 64: 6

ஆபிரகாமும் நீதியும்

தேவன் அங்கிகரிக்கின்ற நீதியை ஆபிரகாம் பெற்றுகொண்டார் என்ற ஒர் பிரகடனம், கிட்டத்தட்ட நம்முடைய் கவனத்திற்கு தப்பும் விதத்தில்,   எந்தவித ஆரவாரமுமின்றி ஆபிரகாமுக்கும் தேவனுக்கும் இடையே அமைதியாக நடந்தவிட்டது. இந்த நீதியைப் பெற ஆபிரகாம் என்ன செய்தார்? மறுபடியும் இந்த நிகழ்வை கவனிக்காமல் விட்டு விடும் அபாயத்தில் இருக்கிறோம் ஏனென்றால் அங்கு ஆபிரகாமைப் பற்றி அவர் ‘நம்பினார்’ என்று மட்டுமே கூறுகிறது. பாவம் மற்றும் சீர்கேட்டை பற்றிய இந்த தீர்க்கமுடியாத பிரச்சினை எங்களிடம் உள்ளது எனவே காலாகாலமாக நம்முடைய இயல்பான போக்கு அதிநவீன மற்றும் கடினமான மதங்கள், முயற்சிகள், பூஜைகள், நெறிமுறைகள், சந்நியாசி துறவறங்கள் மற்றும் போதனைகள் போன்றவற்றைத் தேடுவதுதான் நீதியைப் பெறுவது என்று இருந்தது. ஆனால் ஆபிரகாம் என்ற இந்த மனிதன் அந்த மதிப்புமிக்க நீதியை வெறுமனே ‘நம்புவதன்’ மூலம் பெற்றான். இது மிகவும் எளிமையானது, இதுவும் நம் பார்வைக்கு தப்பலாம்.ஆபிரகாம்நீதியை‘சம்பாதிக்கவில்லை’;அதுஅவனுக்கு ‘கொடுக்கப்பட்டது’.இதில்என்னவித்தியாசம்?ஏதாவது ‘சம்பாதித்திருந்தால்’ நீங்கள் அதற்காக உழைத்தீர்கள் – அதற்கு நீங்கள் தகுதியானவர். இது நீங்கள் செய்யும் வேலைக்கு ஊதியம் பெறுவது போன்றது. ஆனால் ஏதாவது உங்களுக்கு கொடுக்கப்படும்போது அது உங்களுக்கு பரிசாக வழங்கப்படுகிறது. இலவசமாக வழங்கப்படும் எந்தவொரு பரிசையும் போல அது சம்பாதிக்கவோ அல்லது தகுதியின் அடிப்படியிலோகொடுக்கப்படவில்லைஆனால்வெறுமனே பெறப்படுகிறது.

ஆபிரகாமின் நீதியைப் பற்றிய இந்த புரிதல், தேவன் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையிலிருந்து உதித்தெழும்பும் நமது நற்கிரியைகளினாலோ அல்லது மதச்சடங்காசாரங்களிப்  நிறைவேற்றத்தின் மூலம் நீதியை அடையமுடியும் என்ற தத்துவத்தை தவிடுபொடியாக்குகிறது . ஆபிரகாம் எடுத்த வழி இதுவல்ல. தனக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்ததை நம்பவே அவர் விரும்பினார்.; அதுவே அவருக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது, நீதியை பெற்றுத் தந்தது.

எஞ்சியுள்ள வேதாகமம் இந்த சந்திப்பை நமக்கு ஒரு அடையாளமாக சுட்டிக்காட்டுகிறது. தேவனிடமிருந்து வந்த வாக்குத்தத்தை ஆபிரகாம் நம்புவதும் அதன் விளைவாக நீதியைப் பெறுவதும் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு மாதிரியாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. நற்செய்தி நூல்கள் முழுவதுமேதேவன் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அளிக்கும் வாக்குத்த்தங்களின் அடிப்படையில் தான் நிலைநிருத்தப்படுகிறது.

அப்படியானால், யார் நம்முடைய நீதியை சம்பாதிப்பார்கள் அல்லது அதற்கான விலையை யார் கொடுப்பார்கள்? அதை நாம் அடுத்து பார்க்கலாம்.

அறிவொளிக்கானமீட்புதிட்டம்:ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதங்கள் மூலம்

சிருஷ்டிகரான பிரஜாபதியை தொழுதுகொள்வதற்கு பதிலாக நட்சத்திரங்களையும் கிரகங்களையும் தொழுதுகொண்டு  மனிதகுலம் சீர்கெட்டுபோனதை  கவனித்தோம். இதன் காரணமாக பிரஜாபதி மனு / நோவாவின் மூன்று குமாரர்களின் சந்ததியினரின் பாஷைகளை குழப்பி அவர்களை சிதறடித்தார். இதனால்தான் இன்று பல நாடுகள் பாஷைகளால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. மனிதகுலத்தின் பொதுவான கடந்த காலத்தின் எதிரொலிகள் இன்று உலகம் முழுவதும் பயன்படுத்தப்படும் 7 நாள் நாட்காட்டியிலும், அந்த பெரிய ஜலப்பிரளயத்தின் வெவ்வேறு நினைவுகளிலும் காணப்படுகின்றன.

ஒரு பூரண புருஷனின் பலியின் மூலம் ‘முனிவர்கள் சாவாமையை அடைவார்கள்’ என்று பிரஜாபதி வரலாற்றின் ஆரம்பத்தில்  வாக்குத்தத்தம் செய்துள்ளார். இந்த பலி வெளியே மட்டுமல்ல உள்ளேயும் நம்மை சுத்தம் செய்யும் ஒரு பூஜை பரிகாரம் போல செயல்படும். இருப்பினும், சிருஷ்டிகரின் வழிபாடு சீர்கெட்ட நிலையில், புதிதாக சிதறிய நாடுகள் இந்த ஆரம்ப வாக்குத்தத்தை மறந்துவிட்டன. இன்றும் இந்த விஷயம் பண்டைய ரிக்.வேதம் மற்றும் பரிசுத்த வேதாகமாகிய வேத புஸ்தகன் உள்ளிட்ட சில ஆதாரங்களில்  மட்டுமே நினைவு கூறப்படுகிறது.

ஆனால் பிரஜாபதி / தேவனுக்கு  ஒரு திட்டம் இருந்தது. இந்த திட்டம் நீங்களும் நானும் எதிர்பார்க்கும் ஒன்றல்ல, ஏனென்றால் இது (எங்களுக்கு) மிகச் சிறியதாகவும் முக்கியமற்றதாகவும் தோன்றும். ஆனால் இதுதான் அவர் தேர்ந்தெடுத்த திட்டம். இந்த திட்டத்தின் படி  கி.மு. 2000-ஆம் ஆண்டில் (அதாவது 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு) ஒரு மனிதனையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் அழைத்ததுதும், இந்த ஆசீர்வாதத்தை அவர் பெற விரும்பினால் அவரையும் அவரது சந்ததியினரையும் ஆசீர்வதிப்பேன் என்று சொன்ன வாக்குத்தத்தமும் இதில் அடங்கும்.. வேதாகமம் அதை இப்படியாக  விவரிக்கிறது.

ஆபிரகாமுக்கு வாக்குத்தத்தம்

கர்த்தர் ஆபிராமிடம், “உங்கள் நாட்டிலிருந்து, உங்கள் மக்களிடமிருந்தும், உங்கள் தந்தையின் குடும்பத்தினரிடமிருந்தும் நான் உங்களுக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்திற்குச் செல்லுங்கள்

“நான் உன்னை ஒரு பெரிய தேசமாக ஆக்குவேன், நான் உன்னை ஆசீர்வதிப்பேன்; நான் உங்கள் பெயரை பெரியதாக்குவேன், நீங்கள் ஒரு ஆசீர்வாதமாக இருப்பீர்கள். உன்னை ஆசீர்வதிப்பவர்களை நான் ஆசீர்வதிப்பேன், உன்னை சபிக்கிறவன் சபிப்பேன்; பூமியிலுள்ள எல்லா ஜனங்களும் உங்களால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள். ”

7 கர்த்தர் ஆபிராமுக்குத் தோன்றி, “உன் சந்ததியினருக்கு நான் இந்த தேசத்தைக் கொடுப்பேன்” என்றார். ஆகவே, தனக்குத் தோன்றிய கர்த்தருக்கு அங்கே ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டினான்    

ஆதியாகமம் 12: 1-7

நமக்கு நம்பிக்கை உண்டாகும் அளவிற்கு, பாடுகள் சூழ்ந்த , நம்முடைய வாழ்க்கையில் நமக்கு உதவுவதற்கு நம்மேல் கரிசனையாக இருக்கும் தனிப்பட்ட தேவன் ஒருவர் உண்டோ என்று சிலர் வியக்கின்றனர்.. இந்த கதையில் நாம் இந்த கேள்வியை சோதிக்க முடியும், ஏனெனில் அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட நபருக்கு தனிப்பட்ட வாக்குறுதி அளிக்கப்படுகிறது, அதன் பகுதிகளை நாம் சரிபார்க்க முடியும். ‘உன் பெயரை நான் பெரிதாக்குவேன்’ என்று கர்த்தர் ஆபிரகாமுக்கு நேரடியாக வாக்குறுதி அளித்ததாக இந்த கணக்கு பதிவு செய்கிறது. நாங்கள் 21 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்கிறோம் – 4000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு – ஆபிரகாம் / ஆபிராம் பெயர் வரலாற்றில் உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பெயர்களில் ஒன்றாகும். இந்த வாக்குறுதி உண்மையில், வரலாற்று ரீதியாக, சரிபார்க்கக்கூடிய வகையில் நிறைவேறியுள்ளது.

வேதாகமத்தின் ஆரம்பகால நகல் சவக்கடல் சுருள்களிலிருந்து கிமு 200-100ல் கண்டெடுக்கப்பட்டது. இதன் பொருள், இந்த வாக்குத்தத்தம், மிகச் சமீபத்திய நேரத்தில், குறைந்தபட்சம் அந்தக் காலத்திலிருந்தே எழுத்துப்பூர்வமாக உள்ளது. கிமு 200 இல் கூட ஆபிரகாம் என்ற நபரும் அவரது பெயரும் இன்னும் நன்கு அறியப்படவில்லை – ஒரு சிறுபான்மை யூதர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருந்தது. ஆகவே, அந்த வாக்குறுதி எழுதப்பட்ட பின்னரே நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதை நாம் அறிவோம். இது நடந்தபின்னர் அதை எழுதி வைப்பதன் மூலம் ‘நிறைவேற்றப்பட்ட’ ஒரு வாக்குறுதியின் வழக்கு இது அல்ல.

… அவரது பெரிய தேசத்தின் மூலம்

அதுமட்டுமல்ல, நம்மை வியக்க வைக்கும் இன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால், தனது பெயரை பெரிதக்கும் எந்தவொரு குறிப்பிடதக்க காரியத்தையும்  ஆபிரகாம் உண்மையில் தனது வாழ்க்கையில் செய்யவில்லை. அவர் அசாதாரணமான எதையும் எழுதவில்லை (மகாபாரதத்தை எழுதிய வியாசரைப் போல), அவர் குறிப்பிடத்தக்க எதையும் கட்டவில்லை (தாஜ்மஹால் கட்டிய ஷாஜகானைப் போல), அவர் ஈர்க்கக்கூடிய இராணுவ திறமையுடன் ஒரு இராணுவத்தை வழிநடத்தவில்லை (பகவத் கீதையில் அர்ஜுனாவைப் போல) , அவர் அரசியல் ரீதியாக வழிநடத்தவில்லை (மகாத்மா காந்தி செய்தது போல). அவர் ஒரு ராஜா போன்ற ஒரு ராஜ்யத்தை கூட ஆட்சி செய்யவில்லை. அவர் வனாந்தரத்தில் முகாமிட்டு, ஜெபித்து ஒரு மகனை பெற்றுக்கொண்டதை விட வேறு எதுவும் செய்யவில்லை.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு யார் அதிகம் நினைவுகூறப்படுவார்கள் என்று அவருடைய நாளில் நீங்கள் கணித்திருந்தால், வரலாற்றில் நினைவுகூறப்படுவதற்கு நீங்கள் வாழ்ந்த மன்னர்கள், தளபதிகள், வீரர்கள் அல்லது நீதிமன்றக் கவிஞர்கள் மீது பந்தயம் கட்டியிருப்பீர்கள். ஆனால் அவர்களின் பெயர்கள் அனைத்தும் மறந்துவிட்டன – அதே நேரத்தில் வனாந்தரத்தில் ஒரு குடும்பத்தை நிர்வகிக்க முடியாத மனிதன் உலகம் முழுவது அறிந்த ஒரு பெயர் பெற்றவன் ஆகிறான். அவர் பிறந்த தேசம் அவரது கணக்கிலே பதிந்து வைத்திருந்ததால் மட்டுமே அவரது பெயர் சிறந்து விளங்கினது – பின்னர் அவரிடமிருந்து வந்த தனிநபர்களும் தேசங்களும் பெரியவர்களாக மாறினர். நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே இது வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டது (“நான் உன்னை ஒரு பெரிய ஜாதியாக்குவேன் … உன் பெயரை பெருமை படுத்துவேன்”). எல்லா வரலாற்றிலும் நன்கு அறியப்பட்ட வேறு எவரையும் நாம் நினைக்க முடியாது, அவர் தனது சொந்த வாழ்க்கையில் செய்த சாதனைகளை விட, அவரிடமிருந்து வரும் சந்ததியினரால் மட்டுமே அவர் நினைவு கூறப்படுகிறார்.

… வாக்குறுதியளிப்பவரின் விருப்பத்தின் மூலம்

ஆபிரகாமிலிருந்து வந்த யூத சந்ததியார் உண்மையில் பெருமைப்படக்கூடிய ஒரு பெரிய தேசமாக இருக்கவில்லை. அவர்கள் எகிப்தியர்களின் பிரமிடுகள் போன்ற பெரிய கட்டடக்கலை கட்டமைப்புகளை உருவாக்கவில்லை – நிச்சயமாக தாஜ்மஹால் போன்ற எதையும் கட்டவில்லை, அவர்கள் கிரேக்கர்களைப் போல தத்துவத்தை எழுதவில்லை, அல்லது ஆங்கிலேயர்களைப் போல தொலைதூர பகுதிகளை நிர்வகிக்கவில்லை. இந்த நாடுகள் அனைத்தும் உலக சக்தி சாம்ராஜ்யங்களின் சூழலில் அசாதாரண இராணுவ சக்தியின் மூலம் தங்கள் விரிவான எல்லைகளை விரிவுபடுத்தின – யூதர்களுக்கு பெருமையளிப்பது அவர்களின் நியாயப் பிரமானமும் வேதபுத்தகமும் ஆகும். (வேத புஸ்தகன் அல்லது வேதாகமம்); தங்கள் தேசத்திலிருந்து வந்த சில குறிப்பிடத்தக்க நபர்களிடமிருந்து; இந்த ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அவர்கள் ஒரு தனித்துவமான மற்றும் சற்றே வித்தியாசமான மக்கள் குழுவாக தப்பிப்பிழைத்துள்ளனர். அவர்களின் மகத்துவம் உண்மையில் அவர்கள் செய்த எந்தவொரு காரணத்தினாலும் அல்ல, மாறாக அவர்களுக்கு என்ன செய்யப்பட்டது என்பதன் மூலமே.

இப்போது இந்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்றப் போகிற நபரைப் பாருங்கள். அவர் “நான் செய்வேன் …” என்று மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படையாக கூறியுள்ளார். வரலாற்றில் அவர்களின் மகத்துவம் வெளிப்பட்ட தனித்துவமான வழி, இந்த ‘தேசத்தின்’ சில உள்ளார்ந்த திறன், வெற்றி அல்லது சக்தியைக் காட்டிலும் இதைச் செய்யக்கூடிய சிருஷ்டிகர் ஒருவர் உண்டு எனபதே இந்த அறிவிப்புக்கு மீண்டும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பொருந்துகிறது. இன்று உலகம் முழுவதும் உள்ள ஊடகங்களின் கவனம் நவீன யூத தேசமான இஸ்ரேலின் நிகழ்வுகள் மேல் செலுத்தப்பட்டுள்ளது. ஹங்கேரி, நோர்வே, பப்புவா நியூ கினியா, பொலிவியா அல்லது மத்திய ஆபிரிக்க குடியரசு ஆகிய நாடுகளில் – உலகெங்கிலும் இதேபோன்ற அளவிலான அனைத்து நாடுகளிலும் செய்தி நிகழ்வுகளை நீங்கள் தவறாமல் கேட்கிறீர்களா? ஆனால் 80 இலட்சம் மக்கள் கொண்ட ஒரு சிறிய தேசமான இஸ்ரேல் தொடர்ந்து எல்லா செய்திகளிலும் இடம் பெறுகிறது.

இந்த புராதன வாக்குறுதியை இந்த பண்டைய மனிதனுக்கு அறிவித்ததைப் போலவே வரலாற்றிலும் மனித நிகழ்வுகளிலும் எதுவும் இல்லை, அவர் இந்த வாக்குதத்தை நம்பியதால் ஒரு சிறப்பு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தார். சிந்தித்து பார்த்தால் இந்த வாக்குறுதி ஏதோ ஒரு வகையில் தோல்வியுற்றிருக்க கூடும். ஆனால் அதற்கு பதிலாக அது விரிவடைந்து, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அறிவிக்கப்பட்டதைப் போல தொடர்ந்து நிலைநிற்கிறது. வாக்குத்த்தத்தம் செய்பவரின்  அதிகாரம் மற்றும் வல்லமையால் மட்டுமே அது நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது என்பதால் அது இன்னும் வலுபெற்றுள்ளது.

உலகை இன்றும் அசைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஓர் புனித பயணம்

This map shows the route of Abraham's Journey

இந்த வரைபடம் ஆபிரகாமின் யாத்திரையின் வழியைக் காட்டுகிறது

“ஆகவே, கர்த்தர் சொன்னபடியே ஆபிராம் புறப்பட்டார்” (வச. 4). அவருடைய புனித யாத்திரை வரைபடத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது, அது இன்னும் வரலாற்றை உருவாக்கி வருகிறது.

எங்களுக்கு ஆசீர்வாதம்

வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட வேறு ஏதேனும் இருப்பதால் அது அங்கு முடிவதில்லை. ஆசீர்வாதம் ஆபிரகாமுக்கு மட்டுமல்ல, ஏனென்றால் அதுவும் கூறுகிறது

“பூமியிலுள்ள எல்லா வம்சங்களும் உனக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்படும்”

வச. 4

இது உங்களை உருவாக்க வேண்டும், நாம் கவனிக்க வேண்டும். நாம் ஆரியர்களாக இருந்தாலும், திராவிடர்களாக இருந்தாலும், தமிழர்களாக இருந்தாலும், நேபாளியாக இருந்தாலும் சரி, வேறு ஏதாவது இருந்தாலும் சரி; எங்கள் சாதி எதுவாக இருந்தாலும் சரி; எங்கள் மதம் எதுவாக இருந்தாலும், அது இந்து, முஸ்லீம், சமண, சீக்கியர் அல்லது கிறிஸ்தவராக இருந்தாலும் சரி; நாம் செல்வந்தரா, ஏழையா, ஆரோக்கியமானவரா, நோய்வாய்ப்பட்டவரா என்பது முக்கியமல்ல; படித்தவரா இல்லையா – ‘பூமியிலுள்ள வம்சங்களெல்லாம்’ நம் அனைவரையும் சேர்க்க வேண்டும். ஒரு ஆசீர்வாதத்திற்கான இந்த வாக்குறுதி கொடுக்கப்பட்ட அன்று முதல் இன்று வரை உயிருடன் இருக்கும் அனைவரையும் உள்ளடக்கியது – அதாவது நீங்கள். எப்படி? எப்பொழுது? என்ன மாதிரியான ஆசீர்வாதம்? இது இங்கே தெளிவாகக் கூறப்படவில்லை, ஆனால் இது உங்களையும் என்னையும் பாதிக்கும் ஏதோவொன்றின் பிறப்பு.

ஆபிரகாமுக்கு அளித்த வாக்குறுதியின் முதல் பகுதி நனவாகியுள்ளது என்பதை வரலாற்று ரீதியாகவும், பாஷையிலும் நாம் சரிபார்க்கிறோம். உங்களுக்கும் எனக்கும் வாக்குறுதியின் ஒரு பகுதியும் நிறைவேறாது என்று நம்புவதற்கு எங்களுக்கு ஒரு நல்ல காரணம் இல்லையா? ஏனெனில் இது உலகளாவியது மற்றும் மாறாதது இந்த வாக்குறுதி உண்மையானது. அதை பெற்று அனுபவிக்க நம்முடைய கண்கள் திறக்கப்பட வேண்டும் – இந்த வாக்குத்தத்தின் உண்மையை புரிந்துகொள்ள. எங்களுக்கு அறிவொளி தேவை, எனவே இந்த வாக்குத்தத்தம் நமக்கு எவ்வாறு சொந்தமாகும் என்பதை புரிந்துகொள்கிறோம். ஆபிரகாமின் யாத்திரையை தொடர்ந்து பின்பற்றுவதில் இந்த ஞானம் காணப்படுகிறது. உலகெங்கிலும் பலர் பெற மிகவும் கடினமாக உழைத்து கண்டடைய விரும்பும் மோட்ச லோகத்தின் திறவுகோல், இந்த குறிப்பிடத்தக்க மனிதனை நாம் தொடர்ந்து பின்பற்றுவதால் நம் எல்லோருக்கும்  வெளிப்படுகிறது.

சமஸ்கிருதம் மற்றும் எபிரேய வேதங்களின் சங்கமம்: ஏன்?

சமஸ்கிருத வேதங்களில் மனுவை குறித்த குறிப்புகளுக்கும் எபிரேய வேதங்களில் நோவா பற்றிய குறிப்புகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமையைப் பார்த்தோம். இந்த ஒற்றுமை ஜலப்பிரளயத்தை பற்றிய தொகுப்புகளை காட்டிலும் ஆழமாக பயணிக்கிறது. எபிரெய ஆதியாகம புத்தகத்தில் காணப்படும் வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட வித்திற்கும்   காலங்களின் தோற்றத்தில்  புருசாவின் பலியை குறித்த வாக்குத்தத்ததிற்கும்   இடையே ஓர் ஒற்றுமை உண்டு. இந்த ஒற்றுமையை நாம் ஏன் பார்க்கிறோம்? தற்செயலானதா? ஒரு கதையை பார்த்து இன்னொரு கதை அமைக்கப்பட்டதா அல்லது திருடப்பட்டதா? இங்கே ஒரு ஆலோசனையை கவனிக்கிறோம்.

பாபேல் கோபுரம்ஜலப்பிரளயத்திற்கு பின்

நோவாவின் கதையை அடுத்து,  வேத புஸ்தகம் (வேதாகமம்)அவனது  மூன்று குமாரர்களின்  சந்ததியினரைப் பதிவுசெய்து குறிப்பிடுவது என்னவென்றால், “ஜலப்பிரளயத்துக்குப் பின்பு இவர்களால் பூமியிலே ஜாதிகள் பிரிந்தன (ஆதியாகமம் 10:32)”. மனுவுக்கு மூன்று குமாரர்கள் இருந்ததாகவும் சமஸ்கிருத வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன, அவரிடமிருந்து எல்லா மனிதர்களும் தோன்றுகிறார்கள். ஆனால் இந்த ‘பரவுதல்’ எவ்வாறு ஏற்பட்டது?

பண்டைய எபிரேய வேதங்கள் நோவாவின் இந்த மூன்று மகன்களின் சந்ததியினரின் பெயர்களை பட்டியலிடுகின்றன – இங்கே முழுமையான பட்டியல். இந்த சந்ததியினர் தேவனுடைய (பிரஜாபதி) – சிருஷ்டிக்கார்த்தரின் – பூமியை நிரப்புகள் என்ற கட்டளைக்கு எவ்வாறு கீழ்ப்படியவில்லை என்பதை விவரிக்கிறது (ஆதியாகமம் 9: 1). அதற்கு பதிலாக இந்த மக்கள் ஒரு கோபுரத்தை கட்ட ஒருமனப்பட்டனர். நீங்கள் அதை இங்கே படிக்கலாம். இந்த கோபுரம் ‘வானத்தை அடைந்தது’ (ஆதியாகமம் 11: 4) இதன் பொருள், நோவாவின் இந்த சந்ததியினர் சிருஷ்டிகருக்கு  பதிலாக நட்சத்திரங்களையும், சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள் போன்றவற்றையும் வணங்குவதற்காக ஒரு கோபுரத்தைக் கட்டுகிறார்கள். நட்சத்திர வழிபாடு  மெசப்பதோமியா தேசத்தில் தோன்றி (இந்த சந்ததியினர் வாழ்ந்த இடம்), பின்னர் அது உலகம் முழுவதும் பரவியது என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒன்று.

எனவே சிருஷ்டிகரை தொழுதுகொள்வதற்கு பதிலாக, நம் முன்னோர்கள் நட்சத்திரங்களை தொழுதுகொண்டனர். திருத்தமுடியாத அளவுக்கு இந்த ஒழுங்கீனம் போய்விடக்கூடாது என்று நினைத்த தேவன் இதனை தடுத்துநிறுத்தும்படி

நாம் இறங்கிப்போய், ஒருவர் பேசுகிறதை மற்றொருவர் அறியாதபடிக்கு, அங்கே அவர்கள் பாஷையைத் தாறுமாறாக்குவோம் என்றார்.

ஆதியாகமம் 11: 7

இதன் விளைவாக, நோவாவின் இந்த முதல் சந்ததியினர் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை, இப்படியாக சிருஷ்டிகர்

.. அவர்களை அவ்விடத்திலிருந்து பூமியின்மீதெங்கும் சிதறிப்போகப்பண்ணினார்.

ஆதியாகமம் 11: 8

இந்த நபர்கள் இனி ஒருவரோடு ஒருவர்  பேசிக்கொள்ள முடியாத நிலையில் இருக்க, அவர்கள் ஒருவரை விட்டு ஒருவர் விலகி, புதிதாக உருவான பாஷை குழுக்களாக குடியேறினர், இப்படியாக  அவர்கள் ‘சிதறடிக்கப்பட்டார்கள்’. ஒவ்வொரு குழுவும் மெசொப்பொத்தேமியாவில் வாழ்ந்த தங்கள் இடங்களிலிருந்து (சில நேரங்களில் பல தலைமுறைகளுக்கு மேலாக) இன்று காணப்படும் இடங்களுக்கு பரவியதால், இன்று உலகின் வெவ்வேறு மக்கள் குழுக்கள் ஏன் மிகவும் வித்தியாசமான மொழிகளில் பேசுகின்றனர் என்பதை இது விளக்குகிறது. எனவே, அந்தந்த வரலாறுகள் இந்த கட்டத்தில் இருந்து வேறுபடுகின்றன. ஆனால் ஒவ்வொரு பாஷைக் குழுவுக்கும் (இந்த முதல் தேசங்களை  உருவாக்கியவை) இதுவரையில் ஒரு பொதுவான வரலாற்றையே கொண்டிருந்தன. இந்த பொதுவான வரலாற்றில் புருஷாவின் பலியின் மூலம் மோட்சத்தை குறித்த வாக்குத்தத்தம்  மற்றும் மனுவின் (நோவா) ஜலபிரளய நிகழ்வு  அடங்கும். சமஸ்கிருத ரிஷிகள்  இந்த நிகழ்வுகளை தங்கள் வேதங்கள் மூலம் நினைவு கூர்ந்தார்கள்,  எபிரேயர்கள் இதே நிகழ்வுகளை தங்கள் வேதத்தின் வழியாக (மோசேயின் தோரா) நினைவுகூர்ந்தனர்.

உலகம் முழுவதிலுமிருந்து ஜலப்பிரளயத்தை குறித்த பலதரப்பட்ட கருத்துகளின் சாட்சியம்

சுவாரஸ்யமான் காரியம் என்னவென்றால், ஜலபிரளயத்தை குறித்த குறிப்புகளை  பண்டைய எபிரேய மற்றும் சமஸ்கிருத வேதங்களில் மட்டுமே குறிப்பிடவில்லை. உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு மக்கள் குழுக்கள் அவரவர் வரலாற்று குறிப்புகளில் ஒரு பெரும் ஜலப்பிரளயத்தை பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. பின்வரும் விளக்கப்படம் இதை விளக்குகிறது.

வேதாகமத்தில் காணப்படும் ஜலப்பிரளய நிகழ்வுகள் மற்றும் அதனோடு ஒத்துப்போகக்கூடிய உலக கலாச்சாரத்தில் உள்ள ஜலப்பிரளய நிகழ்வுகள்

ஒவ்வொரு கண்டத்திலும் – உலகெங்கிலும் வாழும் பல்வேறு மொழி குழுக்களை இது காட்டுகிறது. எபிரேய ஜலப்பிரளயத்தை பற்றி குறிப்பிட்ட விவரம் (விளக்கப்படத்தின் இடதுபுறத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது) அவற்றின் சொந்த தேசத்தில் வந்த ஜலப்பிரளய நிகழ்வை கொண்டிருக்கிறதா என்பதை விளக்கப்படத்தில் உள்ள கட்டங்கள் குறிக்கின்றன. கருப்பு நிற கட்டங்கள் அவற்றில் ஜலப்பிரளய நிகழ்வு இருப்பதைக் குறிக்கின்றன, வெற்று கட்டங்கள் உள்ளூர் ஜலப்பிரளய நிகழ்வு இல்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த எல்லா குழுக்களுக்கும் பொதுவான ஒரு காரியம் இருந்தது; அதாவது தாங்கள் சந்தித்த ஜலப்பிரளயம் சிருஷ்டிகரின் தீர்ப்பு என்றும் சில மனிதர்கள் ஒரு பெரிய படகில் காப்பாற்றப்பட்டார்கள் என்ற ‘நினைவு’ இருப்பதை நீங்கள் காணலாம். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், இந்த ஜலப்பிரய்ளயத்தின் நினைவு சமஸ்கிருதம் மற்றும் எபிரேய வேதங்களில் மட்டுமல்ல, உலகம் மற்றும் கண்டங்களைத் தவிர மற்ற கலாச்சார வரலாறுகளிலும் காணப்படுகிறது. இந்த நிகழ்வு நமது தொலைதூர கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்ததை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஹிந்தி நாட்காட்டியின் சாட்சியம்

ஹிந்தி நாட்காட்டி – மாதத்தின் நாட்கள் மேலே இருந்து கீழே செல்கின்றன, ஆனால் வாரத்தில் 7 நாட்களே உள்ளன

மேற்கத்திய நாட்காட்டி மற்றும் ஹிந்தி நாட்காட்டியின வேற்றுமை மற்றும் ஒற்றுமை தொலைதூர கடந்த காலத்தில் இது நினைவுகூறப்பட்டுள்ளது என்ற சான்று. பெரும்பாலான ஹிந்தி நாட்காட்டியில்  நாட்களின் வரிசை, மேற்கத்திய முறையிலான இடதிலிருந்து வடக்கு வரிசையின் அடுக்கில் இல்லாமல்,  மேலிருந்து கீழ் வரும் அடுக்கின் விதத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் சில நாட்காட்டிகள் எண்களுக்கு ஹிந்தி எழுத்துக்களை பயன்படுத்துகிறார்கள் (१, २, ३ …). மேலும் சிலர் மேற்கத்திய எண்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர் (1, 2, 3 …) ஒரு நாட்காட்டியைக் குறிக்க ‘சரியான’ வழி என்ற ஒன்று இல்லாததால் இந்த வேறுபாடுகள் பொதுவாக நாம் எதிர்பார்க்கும் ஒன்றே. ஆனால் எல்லா நாட்காட்டிகளுக்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு. ஹிந்தி நாட்காட்டி மேற்கத்திய உலகத்தைப் போலவே 7 நாள் வாரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. ஏன்? சூரியனைச் சுற்றியுள்ள பூமியின் புரட்சிகளையும், பூமியைச் சுற்றியுள்ள சந்திரனையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதால், நாட்காட்டி ஏன் மேற்கு மற்றும் பல ஆண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும் – இதனால் அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவான வானியல் அடித்தளங்களை அளிக்கிறது. ஆனால் 7 நாள் வாரத்திற்கு வானியல் நேர அடிப்படை இல்லை. இது வரலாற்றில் மிகவும் பின்னோக்கிச் செல்லும் வழக்கம் மற்றும் பாரம்பரியத்திலிருந்து வருகிறது (எவ்வளவு தூரம் என்று யாருக்கும் தெரியாத அளவிற்கு).

… மற்றும் புத்தமதத்தின்  தாய் நாட்காட்டி

தாய் நாட்காட்டி இடமிருந்து வலமாகச் செல்கிறது, ஆனால் மேற்கில் இருந்ததை விட வேறு ஆண்டு உள்ளது – ஆனால் இன்னும் 7 நாள் தான் வாரத்தில்.

ஒரு புத்த நாடாக இருப்பதால், தாய் தேசம் புத்தரின் வாழ்க்கையிலிருந்து தங்கள் ஆண்டுகளை குறிக்கிறது, இதனால் அவர்களின் ஆண்டுகள் எப்போதும் மேற்கு நாடுகளை விட 543 ஆண்டுகள் அதிகமாக இருக்கும் (அதாவது 2019 ஆம் ஆண்டு கி.பி. 2562 பி.இ-புத்த சகாப்தத்தில் – தாய் நாட்காட்டி). ஆனால் மீண்டும் அவர்கள் 7 நாள் வாரத்தையும் பயன்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் எங்கிருந்து அதைப் பெற்றார்கள்? இந்த நேர அலகுக்கு உண்மையான வானியல் அடிப்படை இல்லாதபோது, 7 நாள் வாரத்தின் அடிப்படையில் பல்வேறு நாடுகளில் பல வழிகளில் வேறுபட்ட நாட்காட்டிகள் ஏன்?

வாரத்தில் பண்டைய கிரேக்கர்களின் சாட்சியம்

பண்டைய கிரேக்கர்களும் தங்கள் நாட்காட்டியில் 7 நாள் வாரத்தைப் பயன்படுத்தினர்.

கிமு 400 இல் வாழ்ந்த பண்டைய கிரேக்க மருத்துவர் ஹிப்போகிரட்டீஸ் நவீன மருத்துவத்தின் தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார், மேலும் அவர், இன்றுவரையில் பாதுகாக்கப்பட்ட, அவரது மருத்துவ கண்டுபிடிப்புகளை ஒரு புத்ததத்தில் வடித்துள்ளார்.. ஒரு ‘வாரம்’ என்பதை நேரத்தை அளக்கும் அலகாக பயன்படுத்தினார். ஒரு குறிப்பிட்ட நோயின் வளர்ந்து வரும் அறிகுறிகளைப் பற்றி பின்வருமாறு அவர் எழுதினார்:

நான்காவது நாள் ஏழாவதை குறிக்கிறது; எட்டாவது நாள் இரண்டாவது வாரத்தின் தொடக்கமாகும்; ஆகையால், பதினொன்றாவது நாள் இரண்டாவது வாரத்தின் நான்காவது இடத்தில் இருப்பதையும் குறிக்கிறது; மீண்டும், பதினேழாவது நாள் பதினான்காம் நாள் முதல் நான்காவது நாள், மற்றும் பதினொன்றில் இருந்து ஏழாவது நாள் (ஹிப்போகிரேட்ஸ், அபோரிஸம்ஸ். # 24)

அரிஸ்டாட்டில், கிமு 350 இல் எழுதுவது நேரத்தை குறிக்க வழக்கமாக வாரம் பயன்படுகிறது. ஒரு உதாரணத்தை மேற்கோள் காட்ட அவர் எழுதுகிறார்:

குழந்தை பருவத்தில் இறப்புகளில் பெரும்பாலானவை குழந்தைக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே நிகழ்கின்றன, ஆகவே, அந்த வயதில் குழந்தைக்கு பெயரிடுவது வழக்கம், இது இப்போது உயிர்வாழ்வதற்கான சிறந்த வாய்ப்பைக் கொண்டுள்ளது என்று நம்பப்படுகிறது.

அரிஸ்டாட்டில், விலங்குகளின் வரலாறு, பகுதி 12, சி 350 கிமு

இந்தியா மற்றும் தாய்லாந்திலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள இந்த பண்டைய கிரேக்க எழுத்தாளர்கள் எங்கிருந்து ஒரு ‘வாரம்’ என்ற எண்ணத்தைப் பெற்றார்கள், அதாவது கிரேக்க வாசகர்கள் ஒரு ‘வாரம்’ என்றால் என்ன என்று தெரிந்து கொள்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். இந்த கலாச்சாரங்கள் அனைத்தும் கடந்த காலங்களில் (அவர்கள் நிகழ்வை மறந்திருக்கலாம் என்றாலும்) 7 நாள் வாரத்தை நிறுவிய ஒரு வரலாற்று நிகழ்வாக இருந்திருக்கலாம்?

எபிரேய வேதங்கள் உலகின் ஆரம்ப படைப்பாகிய அத்தகைய ஒரு நிகழ்வை விவரிக்கின்றன.  சிருஷ்டிப்பை பற்றிய அந்த விரிவான மற்றும் பழங்கால தொகுப்பின்படி, சிருஷ்டிகர் உலகத்தையும் முதல் 7 நாட்களில் (6 நாட்கள் மற்றும் 1 ஓய்வு நாளோடு சேர்த்து 7 நாட்கள்)  முதல் மக்களையும் வடிவமைக்கிறார். இதன் காரணமாக, முதல் மனிதர்கள் அந்த 7 நாள் வார நேர அளவை தங்கள் காலெண்டரில் பயன்படுத்தினர். மொழிகளின் குழப்பத்தால் மனிதகுலம் பின்னர் சிதறடிக்கப்பட்டபோது, இந்த ‘சிதறலுக்கு’ முன்னர் நடந்த இந்த முக்கிய நிகழ்வுகள் இந்த பல்வேறு மொழிக் குழுக்களில் பலரால் நினைவுகூரப்பட்டன, இதில் வரவிருக்கும் பலியின் வாக்குத்தத்தம்பேரழிவு ஜலப்பிரளயத்தின் நிகழ்வு, அத்துடன் 7 நாள் வாரம். இந்த நினைவுகள் ஆரம்பகால மனிதகுலத்தின் உயிருள்ள கலைப்பொருட்கள் மற்றும் இந்த வேதங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளபடி இந்த நிகழ்வுகளின் வரலாற்றுக்கு ஒரு சான்றாகும். இந்த விளக்கம் நிச்சயமாக எபிரேய மற்றும் சமஸ்கிருத வேதங்களுக்கு இடையிலான ஒற்றுமையை விளக்குவதற்கான மிக நேரடியான வழியாகும். இன்று சிலர் இந்த பழங்கால எழுத்துக்களை வெறும் மூடநம்பிக்கை புராணங்கள் என்று நிராகரிக்கின்றனர், ஆனால் அவற்றின் ஒற்றுமைகளை நாம் தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆரம்பகால மனிதகுலத்திற்கு ஒரு பொதுவான வரலாறு இருந்தது, அதில் சிருஷ்டிகரிடமிருந்து மோட்சத்தை பற்றிய வாக்குதத்தமும் இருந்தது. ஆனால் வாக்குத்த்தம் எவ்வாறு நிறைவேறும்? பாஷைகலில்  குழப்பத்தால் ஏற்பட்ட சிதறல்களுக்குப் பிறகு வாழ்ந்த ஒரு உத்தமமான  மனிதனின் கதையை தொடர்கிறோம். இதை அடுத்ததாக எடுத்துக்கொள்கிறோம்.

[இதேபோன்ற ஒற்றுமைகளைக் காட்டும் பண்டைய நினைவுகளைப் பற்றி மேலும் அறிய – ஆனால் இந்த முறை சீன மொழியில் உள்ள கையெழுத்து மூலம் இங்கே காண்க]

புருஷாவின் தியாகபலி: எல்லாவற்றின் ஆரம்பம்

 verses 3&4ிப்பின்பு புருஷாசுக்தா தன் கவனத்தை புருஷாவின் குணாதிசயங்களிலிருந்து  புருஷாவின் பலிக்கு திருப்புகிறது.   வசனம் 6 மற்றும் 7 இதனை இப்படியாக  சொல்கிறது.  (சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகளும்,  புருஷசுக்தாவை குறித்த அநேக சிந்தனைகள் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா அவர்கள் எழுதியுள்ள பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  என்று நூலை வாசித்ததின் மூலம் நான் அறிந்துகொண்டவை 346-pp, 2007

புருஷசுக்தாவின் 6 மற்றும் 7 வசனங்கள்

அங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு
தேவர்கள் புருஷாவை ஒரு பலியாக படைத்தபோது வசந்தகாலம் உருகிய வெண்ணையை போன்றும், கோடைக்காலம்  எரிபொருளாகவும், இலையுதிர்காலம் காணிக்கையாகவும் மாறிற்று.  அதியில் தோன்றின  புருஷாவை வைக்கோலை போல் ஒர் பலி பொருளாக தெளித்தனர்.  தேவர்கள், குருக்கள், ஞானதிருஷ்டிகர்கள் அவரை ஓரு பலியாக படைத்தார்கள்.  யத்புருசேனா ஹவிசா தேவா யஜ்னம் அதன்வதா வசன்தோ அஸ்யாசித் அஜ்யம் க்ரிஷ்மா இத்மா சரதாவிஹ் தம் யஜ்னம் பர்ஹிசி ப்ரவுக்சன் புருஷம் ஜதம்கிரதாஹ் தேனா தேவா அயாஜந்தா சதயா ரஸ்யாச் கா யே

எல்லாமே உடனடியாக தெளிவுள்ளதாக இல்லாவிடினும்,  எது தெளிவாக உள்ளதென்றால், நம்முடைய கவனம் புருஷாவின் பலியின்மேல காணப்படுகிறது.   பண்டைய வேதாகம விரிவுரையாளர் சயனச்சார்யா இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

“ரிஷிக்கள் – பரிசுத்தவான்களும் தேவர்களும் – பலி பொருளான புருஷாவை பலி மிருகத்தை போல் ஒரு  கோலின் மீது கட்டி தங்களுடைய சிந்தையில் அவரை பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தனர்” 

ரிக் வேதம் 10.90.7

வசனங்கள் 8 மற்றும் 9 “தஸ்மத்யாநட்சர்வாஹுதா…” என்ற வாக்கியத்தோடு ஆரம்பிக்கிறது.  அதனுடைய பொருள் என்னவெனில், தனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் புருஷா பலியாக ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டார் – அவர் ஒன்றையும் தக்கவைக்கவில்லை.  பலிகொடுப்பதில் புருஷா கொண்டிருந்த அதீத வாஞ்சையை இது வெளிப்படுத்துகிறது.  அன்பின் மூலமே, ஒன்றையும் தக்கவைக்காமல்,  ஒருவர் மற்றவருக்கு தங்களை முழுவதுமாக ஒப்புக்கொடுக்க முடியும்.  இயேசு கிறிஸ்து வேதாகமத்தில் சொன்னதுபோல்

ஒருவன் தன் சிநேகிதருக்காகத் தன் ஜீவனைக் கொடுக்கிற அன்பிலும் அதிகமான அன்பு ஒருவரிடத்திலுமில்லை

யோவான் 15:13

 இயேசு கிறிஸ்துவானவர் தன்னை சிலுவைபலிக்கு முழுமனதுடன் ஒப்புக்கொடுக்கையில் இதனை சொன்னார்.  புருஷாவின் பலிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் ஏதாகிலும் தொடர்புண்டா?  (நாம் இதுவரையில் கவனிக்காத ஒன்றை) புருஷாசுக்தாவின் 5-வது வசனம் சொல்லுகிறது (நமக்கு ஒரு விடயத்தை அளிக்கிறது – ஆனால் அந்த விடயம் விளங்கிடமுடியாத ஒன்று .  இங்கே வசனம் 5-ல்

புருஷாசுக்தாவின் 5-ம் வசனம்

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
அதிலிருந்து – புருஷாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து – அண்டசராசாரம் உருவானது. சர்வவியாபியாக மாறின புருஷாவின் இருக்கையாக அது உறுபெற்றது தஸ்மத் விராலஜயாதா விராஜோ ஆதி புருஷா சஜாதோ அத்யாரிக்யாதா பஸ்காத்பூமிம் அதோ புராஹ்

புருஷசுக்தாவின்படி, புருஷா ஆதியில் பலியிடப்பட்டவர். அதுவே அண்டசராசரத்தின் சிருஷ்டிப்பாக அமைந்தது.  ஆகையால்,  இந்த பலியை பூமியில் நிறைவேற்றமுடியாது. ஏனெனில், இந்த பலிதான் பூமியை உருவாக்கியது.  வசனம் 13 மிகவும் தெளிவாக புருஷாவின் பலியினால் உண்டான சிருஷ்டிப்பு என்பதை நமக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது சொல்கிறது.

புருஷாசுக்தாவின் 13-வது வசனம்

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
சந்திரன் அவருடைய சிந்தையில் பிறந்தது.   சூரியன் அவருடைய கண்களிலிருந்து வந்தது.   மினனல், மழை, நெருப்பு அவருடைய வாயிலிருந்து வந்தது.  அவருடைய சுவாசத்திலிருந்து காற்று பிறந்தது.  சந்தரமா மானசோ ஜாதச் காக்சோ சூர்யோ அஜாயதா முகஹத் இந்திரா ஸ்கா அக்னிஸ்கா பிரனாத் வாயூர் அஜயாதா

 வேதாகமத்தை குறித்த ஒரு ஆழமான புரிதலிலே தான் எல்லாம் தெளிவாகிறது.  ரிஷி (தீர்க்கத்தரிசி) மீகாவின் எழுத்துக்களை வாசிக்கும்போது இதனை நாம் தெளிவாக பார்க்கிறோம்.  அவர் கி.மு.750 ஆண்டில் வாழ்ந்தார்.   இயேசு கிறிஸ்து வருவதற்கு ஓர் 750 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இவர் வாழ்ந்தவரானாலும்,  அவர் பிறக்கபோகும் நகரத்தை  சுட்டிகாட்டினார். அவர் சொன்ன தீர்கத்தரிசனம்:

எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதேயாவிலுள்ள ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும், இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு என்னிடத்தில் வருவார்; அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாகிய பூர்வத்தினுடையது.

மீகா 5:2

ஆளுபவர் (அல்லது கிறிஸ்து) பெதலகேமிலிருந்து வருவார் என்று மீகா தீர்க்கத்தரிசனம் உரைத்தார்.  750 ஆண்டுகள் கழித்து இயேசு கிறிஸ்து இந்த தரிசனத்தை நிறைவேறுதலாய் இயேசு கிறிஸ்து பெதல்கேமில் பிறந்தார்.  சத்தியத்தை தேடுவோர் பொதுவாக மீகா உரைத்த தீர்க்கத்தரிசனத்தின் இந்த பகுதியின் மீதே கவனத்தை பதிப்பார்கள்.  ஆனாலும், வரப்போகிறவரின் பூர்வீகத்தை குறித்த பதவிளக்கத்தின் மீது  நாம் கவனம் செலுத்தவேண்டும்.   மீகா வருங்கால வருகையை முன்னறிவிக்கிறார்.   ஆனாலும் வரப்போகிறவரின் பூர்வீகம் கடந்தகாலத்தில் ஆழமாக பதிந்துள்ளது என்கிறார். அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாய் பூர்வத்தினுடையது.  வரப்போகிறவரின் பூர்வீகமானது பூமியில் அவர் தோன்றும் நாளுக்கு முன்பானது!  எவ்வளவு தூரம் வரைக்கும் இந்த “பூர்விகம் போகிறது?”.   இது “நித்திய நாட்கள் மட்டுமாக போகிறது”.   வேதபுத்தகத்தில் காணப்படும் மற்ற எல்லா மெய்யான அறிவின் அதை நமக்கு மேலும் தெளிவுப்படுத்துகிறது.   கொலோசேயர்  1:15, அப்போஸ்தலர் பவுல் (கி.பி.50-ல் எழுதியவர்) இயேசுவை பற்றி சொன்ன காரியம்:

அவர் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபமும், சர்வ சிருஷ்டிக்கும் முந்தின பேறுமானவர்

கொலோசேயர் 1:15

இயேசு காணக்கூடாத தேவனுடைய சொரூபமாகவும் எல்லா படைப்புகளுக்கும் முந்தின பேறுமானவராகவும் உள்ளார்.   வேறு விதத்தில் சொன்னால்,  இயேசுவின் அவதாரம் வரலாற்றின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் நடந்தாலும் (கி.மு. 4 – கி.பி.33), எந்தவொன்றும் உருவாகும் முன்பே அவர் இருந்துள்ளார் – நித்திய நித்தியமான காலம்.   தேவன் (பிரஜாபதி) நித்திய  காலமாய் வாழ்ந்துவருவதால், அவருடைய ‘ரூபமான’ இயேசுவும் என்றென்றும் வாழ்பவராகவே இருக்கவேண்டும்.

உலகத்தோற்றத்திற்கு முன்பே இருந்த பலிஎல்லாவற்றின் ஆரம்பம்

அவர் நித்திய காலமாய் இருப்பவர் மாத்திரமல்ல,  இந்த ரிஷி (தீர்கத்தரிசி) யோவான் ஒரு பரலோக தரிசனத்தில் இந்த இயேசு இவ்வண்ணமாக சித்தரிக்கப்பட்டதை காண்கிறார்.

உலகத்தோற்றமுதல் அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியினுடைய…

வெளி 13:8

இது ஒரு முரண்பாடா?  இந்த இயேசு கி.பி. 33-ல் கொல்லப்பட்டவர் தானே? அப்போது அவர் கொல்லப்பட்டிருப்பாரானால்,  எப்படி அவர் உலகத்தின் தோற்றத்திலேயே கொல்லப்பட்டிருக்கூடும்? இந்த முரண்பாட்டிலே தான் நாம் புருஷாஸ்குதாவும் வேத புஸ்தகமும் ஒரே காரியத்தை விளக்குவதை நாம் பார்க்கிறோம். புருஷாசுக்தா சொல்வது யாதெனில், “புருஷாவின் பலி ஆதிமுதற்கொண்டே இருந்தது”. வேதங்களில் கிறிஸ்து ” என்கின்ற அவருடைய நூலில் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா குறிப்பிடுவது என்னவென்றால் புருசசுக்தா பற்றிய சமஸ்கிருத விரிவுரை, புருஷாவின் பலி என்பது அதியிலிருந்தே தேவனுடைய இருதயத்தில் இருந்த ஒன்று (சமஸ்கிருத வார்த்தை “மனசாயகம்என்ற வார்த்தையை அவர் இப்படியாக மொழிபெயர்த்துள்ளார்).   சமஸ்கிருத அறிஞர்  N J ஷிண்டே அவர்கள் ஆரம்பத்தில் சொன்னது  என்னவென்றால் இந்த பலியானது ஆரம்பத்தில் ஒரு ‘மனதளவில் அல்லது அடையாளரீதியில்’ குறிப்பாக இருந்தது என்பதே.*

இப்போதும் புருஷசுக்தாவின் இரகசியம் தெளிவாகிறது.  புருஷா தேவனும், நித்திய நித்திய காலத்திலிருந்து தேவனுடைய ரூபமாகவும் இருந்துவருகிறார்.  அவர் மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் முதற்பேறானவர்.  அவரே சிருஷ்டிப்பின் முதலானவர்.   சர்வஞானம் படைத்த தேவன் மனுகுலத்தின் சிருஷ்டிப்புக்கு ஒர் பலி அவசியப்படும் என்பதை அறிந்திருந்தார் – அவரால் கொடுக்கக்கூடிய  எல்லாமே அதற்கு தேவைப்படும் – பாவத்திலிருந்து கழுவப்படுவதற்கு அல்லது சுத்தீகரிக்கப்படுவதற்கு தேவையான பலிபொருளான புருஷா அவதரிக்கவேண்டும். இந்த கட்டத்தில் தான் தேவன் தீர்மானிக்கவேண்டிய ஓர் கட்டத்தில் இருந்தார்.  இந்த அண்டசராசரைத்தையும் மனுகுலத்தையும் படைக்கவேண்டுமா? கூடாதா? என்ற தீர்மானம்.  அந்த தீர்மானத்தில், தன்னையே பலியாக கொடுப்பதற்கு புருஷா முன்வந்தார்.  சிருஷ்டிப்பின் பணியும் தொடர்ந்தது.   ஆதலால், மனதளவில், அல்லது தேவனுடைய இருதயத்தில் வேதபுத்தகம் நமக்கு சொல்வதுபோல் புருஷா “உலகத்தின் தோற்றத்திற்கு முன்பாகவே” வெட்டப்பட்டார்.

அந்த தீர்மானம் எடுத்ததும் – காலங்களின் தோற்றத்திற்கு முன்பே – தேவன் (பிரஜாபதி – சிருஷ்டிபின் தேவன்)  காலத்தையும், அண்டசராசரத்தையும் மனுகுலத்தையும் படைக்கத் தொடங்கினார்.   ஆகையால், புருஷாவின் இந்த தன்னார்வ பலி இந்த “அண்டசராசரம் உருவாக காரணமாக அமைந்தது (வசனம் 5) சந்திரன், சூரியன், மின்னல் மற்றும் மழை (வச 13)உருவாகவும்,  காலம் உருவாகவும் (வசனம் 6-ல் காணப்படும் வசந்தகாலம், கோடைக்காலம் மற்றும் இலையுதிர் காலம் ஆரம்பிக்க).  புருஷா இவைகள் எல்லாவற்றிற்கு முதற்பேரானவர்.

புருஷாவை பலியிட்ட தெய்வங்கள் எவை?

ஆனால் ஒரு புதிருக்கு விடை இல்லை.   புருஷசுக்தாவின்6-ஆம் வசனம் சொல்லுகிறது,  தெய்வங்கள் (தேவர்கள்) புருஷாவை பலிகொடுத்தார்கள் என்று?  யார் இந்த தெய்வங்கள்?   வேதாகமம் இதனை நமக்கு விளக்குகிறது.   ரிஷிக்களில் ஒருவரான தாவீது கி.மு.1000 அண்டுக்கு முன் புனித பாடல் ஒன்றை எழுதினார். அந்த பாடல் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் பற்றி தேவன் (பிரஜாபதி) பேசினவைகளை வெளிப்படுத்துகிறது.

“நீங்கள் தேவர்கள் என்றும், நீங்களெல்லாரும் உன்னதமானவரின் மக்கள் என்றும் நான் சொல்லியிருந்தேன்.”

சங்கீதம் 82:6

1000 வருடங்களுக்கு பின் இயேசு கிறிஸ்து ரிஷி தாவீது எழுதின இந்த புனித பாடலை பற்றி விமர்சிக்கும் போது சொன்னது என்னவென்றால்:

 இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: தேவர்களாயிருக்கிறீர்கள் என்று நான் சொன்னேன் என்பதாய் உங்கள் வேதத்தில் எழுதியிருக்கவில்லையா?  தேவவசனத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவர்களை தேவர்கள் என்று அவர் சொல்லியிருக்க, வேதவாக்கியமும் தவறாததாயிருக்க, பிதாவினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டும், உலகத்தில் அனுப்பப்பட்டும் இருக்கிற நான் என்னை தேவனுடைய குமாரன் என்று சொன்னதினாலே தேவதூஷணஞ் சொன்னாய் என்று நீங்கள் சொல்லலாமா?

யோவான் 10:34-36

இயேசு கிறிஸ்துவானவர் ரிஷி தாவிது பயன்படுத்தின “தேவர்கள்” என்ற வார்த்தையை உண்மை என்று உறுதிசெய்கிறார்.  எந்தவிதத்தில் இது அப்படியாகும்?   வேதாகமத்தில் காணப்படும் சிருஷ்டிப்பின்  கதையில் நாம் தேவனுடைய ரூபத்தில் உண்டாக்கப்பட்டோம் (ஆதியாகமம் 1:27) என்று பார்க்கிறோம்.   ஆக, ஒருவிதத்தில், நாம் தேவனுடைய ரூபத்தில் உண்டாக்கப்பட்டதினால் நாம் தேவர்கள் என்று கருதப்படவேண்டும்.  ஆனால் வேதாகமம் இதனை மேலும் தெளிவுப்படுத்துகிறது.  புருஷாவின் இந்த பலியினை ஏற்றுகொள்பவர்கள் எல்லாம்

தமக்குமுன்பாக நாம் அன்பில் பரிசுத்தமுள்ளவர்களும் குற்றமில்லாதவர்களுமாயிருப்பதற்கு, அவர் உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னே கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மைத் தெரிந்துகொண்டபடியே,பிரியமானவருக்குள் தாம் நமக்குத் தந்தருளின தம்முடைய கிருபையின் மகிமைக்குப் புகழ்ச்சியாக,

எபேசியர் 1:4-5

பிரஜாபதிபுருஷா உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்பாகவே புருஷாவை ஓரு பூரண பலியாக படைக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்தபோது, தேவனும் மக்களை தெரிந்தெடுத்தார்எதற்காக அவர்களை அவர் தெரிந்தெடுத்தார்?   அது மிக தெளிவாக சொல்கிறது, அவருடைய குமாரர்களாய் இருப்பதற்கே!

இன்னொரு விதத்தில் சொன்னால், வேதாகமத்தின் படி, தேவன் தாமே தன்னை முழுவதுமாக ஒப்புக்கொடுத்து, ஓர் பூரண பலியாக மாறின காரணத்தினால், அந்த பலியின் நிமித்தம், மனுஷர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாற தெரிந்துகொள்ளபட்டார்கள்.  அந்த முழு  உணர்வில் பார்ப்போமேயானால் நாம் “தேவர்களே”.     (இயேசு கிறிஸ்து முன்னே சொன்னதின் பிரகாரம்) ‘யாருக்கு கர்த்தருடைய வார்த்தை  வந்ததோ- யார் அவருடைய வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டார்களோ அவர்களுக்கு இது பொருந்தும்.  அப்படியானால்,  எதிர்கால தேவப்பிள்ளைகளின் தேவையே புருஷாவை பலிக்கு உட்படுத்தியது.   புருஷாசுக்தாவின் 6-வசனம் சொல்வது போல், “புருஷாவை ஒர் பலிகாணிக்கையாக படைத்து தேவர்கள் பலி செலுத்தினார்கள்”. புருஷாவின் பலியே நம்முடைய் சுத்தீகரிப்பாக மாறியது.

புருஷாவின் பலிபரலோகத்திற்கான வழி

ஆகையால் பண்டைய புருஷசுக்தாவின் ஞானம்  மற்றும் வேதபுத்தகம், இவ்விரண்டிலும்  தேவனுடைய திட்டம் வெளிப்படுவதை பார்க்கிறோம்.  இது ஒரு ஆச்சரியமான திட்டம் – நாம் கற்பனையே செய்யமுடியாத ஓர் திட்டம்.  இது நமக்கும் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்று.  புருஷாசுக்தாவின் 16-வது வசனம் இப்படியாக முடிகிறது.

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
தேவர்கள் புருஷாவை பலியாக கொடுத்தார்கள். இதுவே ஆரம்பத்தில் இருந்த கோட்பாடு இதன் மூலம் முனிவர்கள் பரலோக பதவியை அடைந்தார்கள்.   யஜ்னேனா யஜ்நமாஜயந்தா தேவ்ஸ்தானி தர்மானி பிராத்மான்யாசன் தேஹா நாகாம் மஹிமனாஹ சகாந்தா யாத்ரா பூர்வே சத்யா சாந்திதேவா

ஒரு முனிவரை “புத்தியுள்ள” மனிதன் அல்லது ஞானி எனலாம்.  பரலோகத்தை நாடுவது புத்தியுள்ள தீர்மானமே.   அது நம்முடைய எல்லைக்கு அப்பார்ப்பட்டதன்று.  அது முடியாத காரியமும் அன்று.  சன்னியாசம் பூண்டு தங்கள் சரீரத்தை ஒடுக்கி கட்டுப்படுத்தி எந்நேரமும் மந்திரங்களை தியானித்துக்கொண்டே இறைவனை பூஜிப்பவர்களுக்கு  மட்டுமே சொந்தமான இடமும் இல்லை.   அது குருமார்களுக்கே உரிய இடமாகவும் எடுக்கமுடியாது.  மாறாக, இயேசு கிறிஸ்து எனும் அவதாரத்தில் புருஷாவினால் வழங்கப்பட்ட ஒரு வழி.

புருஷாவின் பலிபரலோகத்திற்கு செல்ல வேறு வழி இல்லை

சொல்லப்போனால், இந்த காரியம் மட்டுமே நமக்கு கொடுக்கப்படவில்லை.  புருஷசுக்தாவின்  வசனங்கள் 15 மற்றும் 16-ல் சயனாச்சார்யாவின் சமஸ்கிருத விரிவுரை இப்படியாக சொல்லுகிறது

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு
இதை அறிந்தவன் மரணமில்லா நிலையினை அடைகிறான்இதை தவிர வேறு வழி அறியப்படவில்லை  தமவே வித்வானம்ரத இஹா பஹவதி நன்யா பந்தா அயன்யா வேத்யாதே

சாவாமையை அடைய வேறு வழியில்லை! மெய்யாகவே காரியங்களை தெளிவாக படிப்பது நல்லது.  இதுவரையில் நாம் வேத புத்தகத்தை (வேதாகமம்) ஆலசிபார்த்து அது எப்படி புருஷாசுக்தாவில் சொல்லப்பட்டுள்ள தேவன், மனுகுலம் மற்றும்  யதார்த்தத்தை குறித்த கதையுடன் பிண்ணிப் பிணைந்துள்ளதை கவனிக்கிறோம். ஆனால் நாம் இந்த கதையினை அழமாகவோ அல்லது ஒரு அகரவரிசையிலோ கவனிக்கவில்லை.  ஆகையினால்,  ஆரம்பித்திலிருந்து, இந்த வேதபுஸ்தகமாகிய வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து அறிவதற்கு, சிருஷ்டிப்பை கற்றுகொள்வதற்கு, புருஷாவை குறித்த இந்த பலிக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதை அறிந்துகொள்வதற்கும், மனுவின் வெள்ளத்தால் (வேதாகமத்தில் நோவா)இந்த உலகத்திற்கு என்னவானது  மற்றும் உலகநாடுகள்  மரணத்தினின்று நம்மை விடுவிக்கக்கூடிய பூரண பலி என்ற இந்த வாக்குத்தத்தத்தை எப்படியாக கற்றுக்கொண்டது, கைக்கொண்டது  என்பதை அறிவதற்கும் இது உதவியாக இருக்கும். மெய்யாகவே இது படிக்கவேண்டிய, அறியவேண்டிய ஒன்று.

வசனம் 3 மற்றும் 4 – புருஷாவின் அவதாரம்

புருஷசுக்தாவின்  வசனம் 2- இப்படியாக தொடர்கிறது (புருஷசுக்தாவை குறித்த சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகள் மற்றும் ஏனைய சிந்தனைகள் யாவும் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா (பக்கம் 346, 2007) அவர்கள் எழுதின பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  எனும் நூலை வாசித்ததம் மூலம் பெற்றுக்கொண்டது.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
சிருஷ்டிப்பு புருஷாவின் மகிமை – அவருடைய மாட்சிமை அவ்வளவு பெரியது. இன்னும் அவர் இந்த சிருஷ்டிப்பை விட பெரியவர்.  புருஷாவின் நான்கில் ஒரு பங்கு ஆள்த்தத்துவம்  உலகத்திலே உண்டு.  அவரில் நான்கில்  மூன்று பங்கு  இன்னும் நித்திய பரலோகத்தில் வாசம் பன்ணுகிறது.   தம்முடைய நான்கில் மூன்று பங்குடன் புருஷா பரலோகத்திற்கு ஏறினார்.   அவருடைய நான்கில் ஓரு பங்கு இப்புவியில் பிறந்தது. அதன் மூலமாக அவர் எல்லா ஜீவராசிகளுக்குள்ளூம் ஜீவனை உற்பத்தி செய்தார்  ஏடவன் அஸ்ய மஹிமா அதோ ஜ்வாய்ம்சா புருஷாபடோ-ஆ
ஸ்யா விஸ்வா பூ தனி திரிபாத் அஸ்யாம்ரதம் திவிதிரிபாத் உர்தியா உதயட் புருஷா படவு அசியேஹா அ பஹாவத் புனாஹ் ததோ விஸ்வான்வி அக்ரமாத் சசானனசானே அபிஹி      

இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள உருவகத்தை புரிந்துகொள்வது கடினமான ஒன்றாக உள்ளது.   ஆனாலும் இந்த வசனங்கள் புருஷாவின் மகத்துவம் மற்றும் மாட்சிமையை காண்பிக்கக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது.   அவர் சிருஷ்டிப்பு அல்லது படைப்பினும் சிறந்த ஓர் நபராக விளங்குகிறார் என்பது நமக்கு தெளிவாகிறது.   அது மாத்திரமல்ல, அவருடைய மகத்துவத்தின் ஓர் பகுதி மட்டுமே உலகத்தில் வெளிப்படுகிறது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.  அது மட்டுமல்ல, இந்த உலகத்தில் அவர் எடுத்த அவதாரத்தை குறித்தும் இது பேசுகிறது – நீங்களும் நானும் வாழ்கின்ற உலகம் (‘நான்கில் ஒரு பங்கு இங்கே பிறந்தது’). ஆகையால், தேவன் தம்முடைய அவதாரத்தில் இப்பூமியில் வந்த போது, அவருடைய மகிமையின் ஒருபகுதி மட்டுமே வெளிப்பட்டது.  அவர் பிறந்த சமயத்தில் அவர் ஓர் வகையில் தன்னை வெறுமையாக்கிக் கொண்டார்.   இது வசனம் 2-ல் புருஷா எப்படி விளக்கப்படுகிறார் என்பதோடு ஒத்துப்போகிறது – அதாவது 10 விரல்களுக்குள் அவர் தம்மை அடக்கிக்கொண்டார்.

பரிசுத்த வேதாகமம் அவருடைய அவதாரத்தை விளக்கும் காரியத்தோடும் இது ஒத்துப்போகிறது.  அவரைக் குறித்து சொல்லும்போது..

அவர்களுடைய இருதயங்கள் தேற்றப்பட்டு, அவர்கள் அன்பினால் இணைக்கப்பட்டு, பிதாவாகிய தேவனுக்கும் கிறிஸ்துவுக்கும் உரிய இரகசியத்தை அறிந்துகொள்ளுகிற உணர்வின் பூரண நிச்சயத்தினுடைய எல்லா ஐசுவரியத்திற்கும் உரியவர்களாகவேண்டுமென்றே இப்படி விரும்புகிறேன். அவருக்குள் ஞானம் அறிவு என்பவைகளாகிய பொக்கிஷங்களெல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது.

கொலொசேயர் 2:2-3

ஆகையால், கிறிஸ்து தேவனுடைய அவதாரம் என்றாலும் அவரின் வெளிப்பாடு அதிகமாய “ம்றைந்தே” இருந்தது.   எப்படி அது மறைந்திருந்தது.  அது இன்னும் கூடுதலாக விளக்குகிறது

கிறிஸ்து இயேசுவிலிருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது;

5. அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல்,

6.தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனுஷர் சாயலானார்.

7.அவர் மனுஷரூபமாய்க் காணப்பட்டு, மரணபரியந்தம், அதாவது சிலுவையின் மரணபரியந்தமும் கீழ்ப்படிந்தவராகி, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தினார்.

8.ஆதலால் தேவன் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவரை உயர்த்தி,

பிலிப்பியர் 2: 5-9

ஆதலால், தம்முடைய அவதாரத்திலே இயேசுவானவர் “தம்மை வெறுமையாக்கி” அந்த நிலையில் தன்னை பலிக்கு ஆயத்தப்படுத்தினார்.  புருஷாசுக்தா கூறுவது போல் அவருடைய வெளிப்பட்ட மகிமை ஒரு பகுதியே. இது அவருடைய வரப்போகும் மகிமையையினால் உண்டானதொன்று. புருஷாசுக்தா அதே கருப்பொருளை பின்தொடரக்கூடிய ஒன்றாகவே உள்ளது.ஏனெனில், இந்த வசனங்களை அடுத்து அது புருஷாவின் பகுதி மகிமையிலிருந்து அவருடைய பலியை விவரிக்கும் ஓர் நிலைக்கு நம்மை நடத்துகிறது.  அதனை நம்முடைய அடுத்த பதிவிலே பார்க்கிறோம்.

வசனம் 2 – புருஷா சாவாமையின் தேவன்

நாம் முதல் வசனத்தில் கவனித்தது என்னவென்றால் புருஷாசுக்தா அல்லது புருஷா என்பவர் சகலத்தையும் அறிந்தவர், சர்வவல்லவர் மற்றும் எங்கும் இருப்பவர் என்பதை  கவனித்தோம்.   பின்பு நாம் இந்த புருஷா என்பவர் இயேசு கிறிஸ்துவாக இருப்பாரோ என்ற கேள்வியை எழுப்பி இதற்கான விடையை கண்டுபிடிக்கும் பயணத்தில் இறங்கினோம்.  ஆக,  இப்போது நாம் புருஷசுக்தாவின் இரண்டவாது வசனத்திற்கு வந்துள்ளோம். அந்த வசனமும் இந்த மனிதனாகிய புருஷாவை ஒரு நூதனமான வகையில் விளக்குகிறது.  கீழே சமஸ்கிருதம் ஒலிபெயர்ப்பும் தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.  (ஜோசப் படிஞ்சாரேகேரா  (பக்கம் 346 பதிப்பு 2007-ஆம் ஆண்டு )

 புருஷசுக்தாவின் இரண்டாவது வசனம்
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு சமஸ்கிருத மொழிபெயர்ப்பு
 புருஷா என்றால்  இருந்ததும் இருப்பதுமாகிய அண்ட சராசரம். அவரே உணவின்றி (இயற்கை பொருள்) வழங்கும் இந்த அண்ட சராசரத்தின் தேவன்.    புருஷ எவேடம் சர்வம் வத்புதம் வக்க பவ்யம் உதம்ர்தத்வஸ்யெசானோ வாடனேனடிரொஹதி

புருஷாவின் குணநலன்கள்

புருஷா இந்த அண்டசராசரத்திற்கும் மேலானவர் (இடம் மற்றும் பொருளின் ஒட்டுமொத்தம்) அவரே காலதேவனும்கூட (இருந்தது இனிவருவதும்) அது மாத்திரமல்லசாவாமையின் தேவன்  – நித்திய ஜீவன்இந்து இதிகாசத்தில் அநேக தேவங்கள் உண்டுஆனால், எந்த ஒன்றுக்கும் இத்தகைய அளவற்ற குணாதிசயங்கள் இல்லை.

ஒரு மெய்யான தேவனுக்குபடைப்பின் தேவனுக்குமட்டுமே பொருந்தக்கூடிய ஆச்சரியமான குணாதிசயங்கள்இவரே ரிக்வேதம் கூறும் பிரஜாபதி ஆவார் (பழைய ஏற்பாட்டின் யாவே தேவனுக்கு ஒப்பானவர்). ஆகையால் இந்த மனிதன், புருஷாவை, ஒரே தேவனுடைய அவதாரமாகத் தான் நாம் புரிந்துகொள்ளமுடியும். –சர்வசிருஷ்டியின் ஆண்டவர்.

அதுமாத்திரமல்ல, இந்த புருஷா நமக்கு அழியாத வாழ்வினை (நித்திய ஜீவன்அருளுகிறார் என்பதையும் நாம் கவனிக்கவேண்டும்அதனை நமக்கு தருவதற்கு அவர் எந்தவொரு இயற்கையான பொருளையும் பயன்படுத்துவதில்லை i.e., நமக்கு நித்திய ஜீவனை கொடுப்பதற்கு அவர்  அண்டசராசரத்தில் உள்ள எந்தவொரு இயற்கை வழிமுறைகள் அல்லது இயற்கை பொருள் அல்லது ஆற்றலை பயன்படுத்துவதில்லைநாம் எல்லாரும் சாவு மற்றும் கர்மவினையின் சாபத்தின் கிழே உள்ளோம்இதுவே நம்முடைய வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையாக காணப்ப்டுவதால், இதினின்று நாம் தப்பிக்கொள்ளவே நாம் விரும்புகிறோம். இதற்காகவே பூஜைகள், புனித நீராடல் மற்றும் பற்பல புரஸ்காரங்களை செய்கிறோம்இது உண்மை என்பதில் ஒரு சிறு வாய்ப்பு இருந்தாலும்புருஷாவுக்கு சாவாமையை தரக்கூடிய வல்லமையும் வாஞ்சையும் இருக்கும் பட்சத்தில், இவ்விஷயத்தில் இன்னும் அதிக தகவல் விழிப்புடன் இருப்பது   புத்தியுள்ள காரியம்.

ரிஷிக்களோடு பரிசுத்த வேதாகமத்தை ஒப்பிடுவது

இந்த சிந்தையோடு, மனித வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட பழம்பெரும் புனித இலக்கியங்களில் ஒன்றினை நாம் கவனிப்போம்.  அது எபிரேய ஏற்பாடு (வேதாகமத்தின் அல்லது பரிசுத்த வேதாகத்தின் பழைய ஏற்பாடு).  ரிக் வேதத்தை  போல் இந்த புத்தகமும் பற்பல அண்டுகளுக்கு முன்பாக, வரலாற்றின் பல்வேறு காலக்கட்டத்தில்,   பல்வேறு ரிஷிக்களால் இறைவாக்குங்கள், இறைப்பாடல்கள், வரலாறு மற்றும் தீர்க்கத்தரிசனங்களின் தொகுப்புகாகும்.  ஆகையால், பழைய ஏற்பாடு என்பது தேவனால் ஊந்தப்பட்டு எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களின் தொகுப்பு நூலாகும்.  இந்த இலக்கியங்கள் எல்லாம் அதிகமாய் எபிரேய மொழியில் எழுதப்பட்டவை. ஆகையால் இவர்கள் கி.மு 2000 ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்த ரிஷி ஆபிரகாமின் சந்ததியில் வந்தவர்கள் ஆவார்கள். ஆனாலும் ஆபிரகாமின் காலத்திற்கு முன்பாக வாழ்ந்த ரிசி யோபு எழுதின நூல் ஒன்றுண்டு.   அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் எபிரேய தேசம் என்ற ஒன்று இன்னும் உருவாகவில்லை.  யோபின் நூலை படித்தவர்கள் இவர் கி.மு. 2200 ஆண்டு, அதாவது 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக வாழந்த ஒருவர் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

யோபு எழுதின நூலில்

யோபு தான் எழுதின யோபு   என்ற புனித நூலில், அவன் தன்னுடைய தோழர்களுக்கு இப்படியாக சொல்லுவதை பார்க்கிறோம்…

என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கிறார் என்றும்,அவர் கடைசிநாளில் பூமியின்மேல் நிற்பார் என்றும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்.

இந்த என் தோல் முதலானவை அழுகிப்போனபின்பு,  நான்என்மாம்சத்தில்இருந்ததேவனபார்ப்பேன்.

அவரை நானே பார்ப்பேன்; அந்நிய கண்கள் அல்ல, என் கண்களே அவரைக் காணும்;இந்த வாஞ்சையால் என் உள்ளிந்திரியங்கள் எனக்குள் சோர்ந்து போகிறது.

யோபு 19:25-27

யோபு வரப்போகும் “மீட்பரை” குறித்து பேசுகிறார்.  யோபு எதிர்காலத்தை பற்றிய காரியத்தை பேசுகிறார் என்பதை நாம் அறிவோம் . ஏனென்றால் கடைசிநாளில் பூமியில் நிற்பார் (எதிர்கால வினை) என்று உள்ளது.  ஆனால் இந்த மீட்பர் இன்றும் உயிரோடிருக்கிறார் – பூமியில் இலலாவிட்டாலும்.  ஆகையால் இந்த மீட்பர், புருஷாசுக்தாவினால் உள்ள புருஷாவைப் போல், காலத்தின் தேவனாக உள்ளார்.  ஏனெனில் அவருடைய வாழ்வு நம்மிய காலத்தின் கட்டமைப்புக்குள் இருக்கும் ஒன்றாக தோன்றவில்லை.

யோபு பின்பு அறிக்கை செய்கிறார், “இந்த என் தோல் முதலானவை அழுகிப்போனபின்பு(அதாவது அவனுடைய மரணத்திற்கு பின்) அவன் ‘அவரை’ பார்த்திடுவான்          (அவனுடைய மீட்பர்) என்றும் அதே சமயம் “தேவனையும்” பார்த்திடுவான் என்று சொல்லுகிறான். வேறுவிதத்தில் சொன்னால், புருஷா என்பவர் எப்படி பிரஜாபதியின் அவதாரமாக விளங்குகிறாரோ, வரப்போகும் இந்த மீட்பர் தேவனுடைய அவதாரமாக உள்ளார். ஆனால் எப்படி யோபுவினால் தன்னுடைய மரணத்திற்கு பின்பாக அவரை பார்க்கமுடியும்?  சரி, ஒருவேளை, நாம் யோபு சொன்ன காரியத்தை சரியாகத்தான் புரிந்துகொண்டோமோ என்று பார்ப்போம். யோபு சொல்லுகிறார், “என் சொந்த கண்கள் – அந்நிய கண்கள் அல்ல” பூமியில் என் மீட்பர் நிற்பதை காணும்.  இதற்கு நம்மால் ஒரே விளக்கத்தை மட்டுமே கொடுக்கக்கூடும்.   அதாவது தேவன் யோபுவிற்கு சாவை அறியாத வாழ்வினை அல்லது சாவாமையை அளித்துள்ளார், இவனும் தன் மீட்பராகிய தேவன் பூமியில் நடந்து தனக்கு சாவாமையை கொடுக்கப்போவதால், இவனும் பூமியில் நடந்து தன் சொந்த கண்களினாலேயே தன் மீட்பரை காண்பான். இந்த நம்பிக்கையானது யோபுவின் மனதை மிகவும் பரவசப்படுத்தின காரணத்தினால் அந்நாளை காண யோபு மிகவும் எதிர்ப்பார்ப்புடன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.  இதுவே அவனுக்குள் ஒர் பெரும் மாற்றத்தை கொண்டுவந்த ஓர் தாரக மந்திரம்.

ஏசாயாவும் கூட

புருஷா என்ற நபர் மற்றும் யோபு குறிப்பிடும் மீட்பர், இவர்களை குறித்த வர்ணனையோடு அதிகமாய் ஒத்துப்போகும் வரப்போகும் மனிதனை குறித்து கி.மு.750 ஆண்டு எபிரேய தீர்கத்தரிசிகள் அல்லது ரிஷிக்கள்  பேசியுள்ளார்கள்.  இவர் தேவனால் ஊந்தப்பட்டு அநேக தேவ வாக்குகளை எழுதியுள்ளார்.  வரப்போகும் மனிதரை குறித்து அவர் தந்த வர்ணனை இப்படியாக காணப்படுகிறது:

ஆகிலும் அவர் செபுலோன் நாட்டையும், நப்தலி நாட்டையும் இடுக்கமாய் ஈனப்படுத்தின முந்தின காலத்திலிருந்ததுபோல அது இருண்டிருப்பதில்லை; ஏனென்றால் அவர் கடற்கரையருகிலும், யோர்தான் நதியோரத்திலுமுள்ள புறஜாதியாருடைய கலிலேயாவாகிய அத்தேசத்தைப் பிற்காலத்திலே மகிமைப்படுத்துவார்–

2.இருளில் நடக்கிற ஜனங்கள் பெரிய வெளிச்சத்தைக் கண்டார்கள்; மரண இருளின் தேசத்தில் குடியிருக்கிறவர்களின்மேல் வெளிச்சம் பிரகாசித்தது.

6.நமக்கு ஒரு பாலகன் பிறந்தார்; நமக்கு ஒரு குமாரன் கொடுக்கப்பட்டார்; கர்த்தத்துவம் அவர் தோளின்மேலிருக்கும்; அவர் நாமம் அதிசயமானவர், ஆலோசனைக் கர்த்தா, வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானப்பிரபு என்னப்படும்.

ஏசாயா 9:1-2, 6

வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், இந்த தீர்க்கத்தரிசி அல்லது ரிஷி ஏசாயா ஒரு குமாரனின் பிறப்பை முன்னறிவிக்கிறார் அல்லது தெரிவிக்கிறார்.  இவர், “வல்லமையுள்ள தேவன் என்ற அழைக்கப்படுவார்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.  இந்த செய்தியானது “மரண இருளின் தேசத்தில் குடியிருக்கும்” ஒவ்வொருவருக்கும் பிரயோஜனமான ஒன்றாகவே இருக்கும்.   இதன் பொருள் என்ன?  மரணத்திலிருந்தும் நம்முடைய கர்மவினையிலிருந்தும்  நாம் தப்பித்துகொள்ளவேமுடியாது என்ற அறிவோடு தான் நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவருகிறோம்.  ஆகையால், நாம் எழுத்தின்படியே “மரணத்தின் நிழலில் வாழ்கிறோம்.  அப்படியிருக்க, ‘வல்லமையுள்ள தேவன்’ என்று அழைக்கப்படவுள்ள இந்த வரப்போகும் குமாரன்  மரணத்தின் நிழலில் இருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் பெரிய வெளிச்சத்தையும் நம்பிக்கையையும் கொடுக்கும் ஒருவராக இருப்பார்.

மீகாவும்

ஏசாயாவின் காலத்தில் (கி.மு.750) வாழந்துவந்த மற்றுமொரு தீர்க்கத்தரிசி மீகாவும் வரப்போகும் இந்த தீர்க்கத்தரிசியை குறித்த தெய்வ வாக்கை பெற்றிருந்தான்.

எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதேயாவிலுள்ள ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும்,                                                                                      இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்த புறப்பட்டு என்னிடத்தில் வருவார்அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாகிய                                                                     பூர்வத்தினுடையது.

மீகா 5:2

மீகா சொன்னது யாதெனில்,  பெத்லகேம் எனும் நகரத்திலிருந்து,  எப்பிராத்தா எனும் பகுதியிலிருந்து, அதாவது யூதா  கோத்திரத்தார் (அதாவது யூதர்கள்) வாழந்த பகுதியிலிருந்து ஓர் மனிதன் வருவான்.  இந்த மனிதனை குறித்ததான ஓர் முற்றிலும் நிகரில்லாத காரியம் என்னவென்றால், அவர் வரலாற்றின் ஓர் காலக்கட்டத்தில் எருசலமேலிருந்து வருவார் என்றாலும், அவர் காலங்களின் தோற்றங்களுக்கு முன்பாகவே இருந்தவர்.  ஆகையால், புருஷசுக்தாவின் இரண்டாவது வாக்கியத்தை போன்றே,  யோபுவில் நாம் வாசிக்கும் வரப்போகும் மீட்பரை போல், இந்த மனிதனும்  காலத்தினால கட்டப்படாதவர்.  அவர் காலத்தின் தேவனாக இருப்பார்.  இது ஒரு தெய்வீக திறமை, மானுட திறமையன்று.  ஆகையால், இவர்கள் எல்லாரும் ஒரே மனிதனை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

இயேசு கிறிஸ்துவில் நிறைவேறினது

அப்படியானால் யார் இந்த நபர்? மீகா நமக்கு ஓர் முக்கியமான வரலாற்று தடயத்தை கொடுக்கிறார்.   வரப்போகும் நபர் பெத்லகேமிலிருந்து வருவார்.   இன்று நாம் இஸ்ரவேல்/வெஸ்ட் பாங்க் என்றெல்லாம் அழைக்கும் பகுதியில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக முன்பாகவே பெத்லகேம் என்னும் உண்மையான பட்டணம் இருந்தது.  இது ஒரு பெரிய பட்டணம் இல்லை. பெரிய பட்டணமாகவும் இருந்ததில்லை.  ஆனாலும், அது உலகம் புகழ் பெற்ற ஓர் நகரம், ஓவ்வொரு ஆண்டும் இது உலக செய்திகளில் வருகிறது.  ஏன்?   இது இயேசுகிறிஸ்துவின்ஜென்ம பூமி. இந்த பட்டணத்தில் தான் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இயேசுவானவர் பிறந்தார்.   ஏசாயா நமக்கு ஒரு இன்னொரு விடயத்தையும் கொடுக்கிறார். இவர் கலிலேயாவில் ஓர் தாக்கத்தை உண்டாக்குவார் என்று சொல்லப்படுகிறது.   இயேசுவானவர் (மீகா முன்னுரைத்தபடி) பெத்லகேமில் பிறந்திருந்தாலும், ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசனமாக உரைத்தபடி, அவர் கலிலேயா பட்டணத்தில் வளர்ந்து  ஓர் ரபியாக, ஓர் போதகனாக வாழ்ந்துவந்தார்.    இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையில் மிகவும் அதிகமாய் அவருடைய பிறப்பிடமாகிய எருசலேமும், அவருடைய ஊழியத்தின் மையமாக இருந்த கலிலேயாவும் இயேசு கிறிஸ்துவின் பூமிக்குரிய வாழ்க்கயில் மிகவும் அதிகமாய் அறியப்பட்ட இடங்கள். இங்கும் நாம் பல்வேறு தீர்கத்தரிசிகளின் முன்னறிவிப்புகள் இயேசு கிறிஸ்து எனும் நபரில் நிறைவேறுகிறதை பார்க்கிறோம்.   ஆப்படியானால்,  இந்த தீர்க்கத்தரிசிகள் முன்னுரைத்த புருஷர்/மீட்பர்/ஆளுனராக இவர் இருந்திருப்பாரோ?   ‘மரணத்தின் நிழலில்’ (மற்றும் கர்மவினையின் கீழ்) வாழும் நமக்கு ‘சாவாமை’ உண்டு என்ற கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் திறவுகோலை இந்த காரியம் நமக்கு அளிக்கும் பட்சத்தில் இதனை ஆராயந்து அறிய நேரம் எடுப்பது நல்லது.  ஆக, புருஷாசுக்தாவின் வழியே நாம் தொடர்ந்து பயணிக்கையில் நம்முடைய புலன்விசரனையை நாம் தொடர்கிறோம். அதனை எபிரேய வேத புத்தகத்தின் தீர்கத்தரிசிகளோடு ஒப்பிட்டும் பார்க்கிறோம்.

புருஷசுக்தத்தை கவனித்தல் – மனிதனை போற்றிப் புகழும் பாடல்

ரிக் வேதத்தில் உள்ள மிகவும் புகழ்பெற்ற பாடல் அலல்து பிரார்த்தனைகளில் ஒன்று புருஷசுக்த ( புருஷ சுக்தம்) .  அது 90-அவது அதிகாரத்தின் 10-வது மண்டலத்தில் உள்ளது.   அது ஒரு சிறப்பான மனிதனை குறித்த பாடல்  –புருஷா.   அது ரிக் வேதத்தில் காண்ப்படுவதால், அது உலகத்தின் பழம்பெரும் மந்திரங்களில் ஒன்று.  ஆகையால்,  நம்முடைய முக்தி அல்லது மோட்சத்தை (ஞானஒளி) அடைவதை குறித்த வழியினை படித்து அறிந்துகொள்வதற்கு அது தேவையான ஒன்று.

அப்படியானால் புருஷா யார்?  வேத வாக்கியம் நமக்கு இப்படியாக சொல்லுகிறது

 “புருஷா அல்லது பிரஜாதிபதி ஏன்பவர் ஒரே நபர் ஆவார்(புருசோஹி பிரஜாதிபதி என்ற வார்த்தையின் சமஸ்கிருத எழுத்தொளி மொழிப்பெயர்ப்பு). 

மத்யந்திய சத்பத பிராமண VII 4:1.156

உபனிஷத்களும் இந்த சிந்தனை ஓட்டத்தில் தொடர்ந்து

“புருஷா என்பவர் எல்லாரைக் காட்டிலும் மேலானவர்.  புருஷா அல்லது புருஷனக்கு மேலானவர் ஒருவரும் இல்லை.  நம்முடைய உயர்வான இலக்கின் முடிவும் அவரே” (அவ்வியக்த் புருஷ பாரா. புருசான்ன பரம் கின்சித்சா கஸ்தா சா பராகதி)  

கதோபனிஷத் 3:11

“மெய்யாகவே காணக்கூடாதவருக்கு பின்பாக மேலான புருஷா உள்ளார்…அவரை அறிந்தவன் விடுதலையடைந்து சாவாமையை அடைகிறான் (அவ்வியக்த் உ பரா புருஷா…யகனா த்வா முக்யாதே ஜந்துரம்தத்வம் கா கச்சாதி)

கதோபனிஷத் 6:8

ஆகையால், புருஷா என்றால் பிரஜாதிபதி ( படைப்பின் தேவன்) .  ஆனால், இதைவிட முக்கியமான ஒன்று என்னவென்றால், அவரை நேரடியாக அறிந்துகொள்வது உங்களையும் என்னையும் பாதிக்கிறது.  உபநிஷம் சொல்லுகிறது.

‘நித்திய வாழ்க்கைக்கு வேறு எந்த வழியும் இல்லை (புருஷாவைதவிர) (நன்யாபந்தா வித்யாதே – அயன்யா)

ஸ்வேதஸ்வாதாரொபனிஷத் 3:8

ஆகவே, ரிக்வேதத்தில் புருஷாவை வர்ணிக்கும் பாடலான புருஷசுக்தாவின் வழியே நாம் இதனை படித்து புரிந்துகொள்வோம்.   இப்படி நாம் செய்யும்போது, நான் நமக்கு முன்பாக நாம் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு புதுமையான, நூதனமான யோசனை ஒன்றினை வைப்பேன்:   புருஷுசுக்தாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்த புருஷா (அல்லது புருஷன்) 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றின இறை அவதாரமாகிய இயேசு (நசரேனாகிய இயேசு) கிறிஸ்து தானா?  நான் ஏற்கனவே சொன்னதுபோல், இது ஒரு புதுமையான பார்வையே. ஆனாலும் இந்த இயேசு (நசரேனாகிய இயேசு)  மதங்களுக்கு எல்லாம் அப்பால்  ஒரு பரிசுத்த மனிதனாக கருதப்படுகிறார், அவர் இறைவனுடைய அவதாரமாகவும் தன்னை காட்டிக்கொண்டார்.   அவரும் புருஷாவும் பலியிடப்பட்டார்கள் (நாம் தொடர்ந்து கவனிக்கவுள்ளது போல்).  அதலால் தான், இதனை கவனித்து இவைகளை ஆராய்ந்து அறிவதற்கு இது நமக்கு நல்ல காரணங்களை அளிக்கின்றது.   சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகளும்,  புருஷசுக்தாவை குறித்த நம்முடைய பல்வேறு சிந்தனைகளும் ஜோசப் படினிஜரேகரா அவர்கள் எழுதின் பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  (346 பக்கம் 2007)  என்ற நூலினை படித்ததில் இருந்து வருகிறது.

புருஷசுக்தாவின் முதல் வசனம்

சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பு
சஹஸ்ர சிர்சா-புருஷா சஹாஸ்ர க்சா சாஹஸ்ரத்ஸ பூமிம் விஸ்வாதோ விர்த்வாட்யாத்ஸ்தாட் சங்குளம் புருஷாவுக்கு ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள் மற்றும் ஆயிரம் பாதங்கள் உண்டு.   பூமியின் எல்லா பக்கங்களிலும் நிரம்பியிருக்கும் அவர் பிரகாசிக்கிறார். பத்து விரல்களுக்குள் அவர் தன்னை அடக்கிக்கொண்டார்.

 புருஷாவும் பிரஜாபதியும் ஒன்று என்பதை நாம் கவனித்தோம்.  இங்கே  விளக்கினதுபோல், பண்டைய வேதங்களில் சர்வத்தையும் படைத்த தேவன் என்றே அறியப்பட்டார் – அவரே “சர்வசிருஷ்டிப்பின் ஆண்டவர்”

புருஷசுக்தாவின் ஆரம்பத்தில் நாம் பார்த்தது என்னவென்றால், புருஷாவுக்கு “ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் பாதங்கள்” உண்டு. இதன் பொருள் என்ன?   ஆயிரம் என்றால் எண்ணிக்கையுடைய ஒரு குறிப்பிட்ட  எண் ஆகிடாது.   அதன் பொருள் “எண்ணுக்கு அடங்காத” அல்லது “எல்லையற்ற” என்ப்தேயாகும்.   ஆகையால் புருஷாவுக்கு மட்டற்ற அறிவுத்திரண் [‘தலை’] உண்டு.   இன்றைய மொழிவழக்கில் நாம் சொன்னால்,  அவர் சர்வஞானி அல்லது சரவத்தையும் அறிந்தவர் எனலாம். சர்வத்தையும் அறிந்த ஒரே ஒருவரான  தேவனை(பிரஜாபதி) குறித்த ஓர் பண்புநலன் இது.   எல்லாவற்றிற்கும் மேலாம தேவனும் பார்க்கிறார், தேவனும் அறிந்திருக்கிறார்

புருஷாவுக்கு ஆயிரம் கண்கள் உண்டு என்று சொல்வதற்கு புருஷா சர்வஞானியாக இருக்கிறார் என்று சொல்வதற்கும் பொருள் வித்தியாசம் ஏதுமில்லை.  அவர் எங்கும் இருப்பதால் அவர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறார்.  அதே போல், “ஆயிரம் பாதங்கள்” என்ற தலைப்பு சர்வவல்லமை – மட்டற்ற, எல்லையற்ற வலிமை.

ஆகையால், புருஷசுக்தாவின் ஆரம்பத்தில் நாம் பார்க்கிறோம், புருஷா ஒரு சர்வஞானியாகவும், சர்வவியாபியாகவும், சர்வவல்லமை கொண்ட மனிதனாகவும் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். தேவனுடைய அவதாராம் மாத்திரமே அப்படிப்பட்ட ஓர் நபராக இருக்கமுடியும்.   ஆனால், அந்த வசனம் “அவர் தம்மை பத்து விரலகளுக்குள் அடக்கிக்கொண்டார் என்ற வசனம் சொல்லுகிறது.  அதன் பொருள் என்ன?  அவதார புருஷனாகிய புருஷா தன்னுடியய் தெய்வீக வல்லமைகளை எல்லாம் வெறுமையாக்கி ஒரு சாதாரண மனிதனாக – பத்து விரல்களை உடைய மனிதனாக  – தன்னை குறைத்துக்கொண்டார்.  ஆகையால், புருஷா என்பவர் எல்லா தெய்வீக குணங்களையும் கொண்டவர் என்றாலும், அவதாரத்தில் அவர் தம்மையே வெறுமையாக்கிக்க்கொண்டார்.

வேத புஸ்தகம் (வேதாகம்ம)  இயேசுவை பற்றி (நசரேனாகிய இயேசு) பேசும்போது  இதே யோசனையை வெளிப்படுத்துகிறது. அது சொல்லுகிறது;

… கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது

6. அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல்,

7.தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனுஷர் சாயலானார்.

8.அவர் மனுஷரூபமாய்க் காணப்பட்டு, மரணபரியந்தம், அதாவது சிலுவையின் மரணபரியந்தமும் கீழ்ப்படிந்தவராகி, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தினார்.

பிலிப்பியர் 2:5-8

வேத புஸ்தகம் (வேதாகம்)  புருஷாவை அறிமுகப்படுத்தும்போது   புருஷசுக்தாவில் காணப்படும் அதே சிந்தனைகளையே பயன்படுத்துகிறது  என்பதை காணலாம் – முடிவில்லா தேவன் முடிவுள்ள் மனிதனாக அவதாரம் எடுப்பது.   ஆனால் வேதாகமத்தின் இப்பகுதி விரைவில் அவருடைய – புருஷசுக்தாவுடைய  –  பலியை- விவரிக்கும்படி நகர்கிறது.  ஆகையால்,   ஆகவே, மோட்சத்தை அடைய விரும்புவோர் யாராக இருப்பினும், உபனிஷத்துகளில் சொல்லப்பட்ட பிரகாரமே இந்த வேதவாக்குகளை ஆராய்ந்து அறிவது அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கும்.

நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்க (புருஷாவை தவிர) வேறு எந்த வழியும் இல்லை ( நன்யாபாந்தா வித்யாதே – அயனாய)

ஸ்வேதாவடரொபனிஷம் 3:8

புருஷசுக்தாவின் 2-வது வசனத்தை நாம் இங்கே கவனிக்கிறோம்.