புருஷாவின் தியாகபலி: எல்லாவற்றின் ஆரம்பம்

 verses 3&4ிப்பின்பு புருஷாசுக்தா தன் கவனத்தை புருஷாவின் குணாதிசயங்களிலிருந்து  புருஷாவின் பலிக்கு திருப்புகிறது.   வசனம் 6 மற்றும் 7 இதனை இப்படியாக  சொல்கிறது.  (சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகளும்,  புருஷசுக்தாவை குறித்த அநேக சிந்தனைகள் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா அவர்கள் எழுதியுள்ள பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  என்று நூலை வாசித்ததின் மூலம் நான் அறிந்துகொண்டவை 346-pp, 2007

புருஷசுக்தாவின் 6 மற்றும் 7 வசனங்கள்

அங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு
தேவர்கள் புருஷாவை ஒரு பலியாக படைத்தபோது வசந்தகாலம் உருகிய வெண்ணையை போன்றும், கோடைக்காலம்  எரிபொருளாகவும், இலையுதிர்காலம் காணிக்கையாகவும் மாறிற்று.  அதியில் தோன்றின  புருஷாவை வைக்கோலை போல் ஒர் பலி பொருளாக தெளித்தனர்.  தேவர்கள், குருக்கள், ஞானதிருஷ்டிகர்கள் அவரை ஓரு பலியாக படைத்தார்கள்.  யத்புருசேனா ஹவிசா தேவா யஜ்னம் அதன்வதா வசன்தோ அஸ்யாசித் அஜ்யம் க்ரிஷ்மா இத்மா சரதாவிஹ் தம் யஜ்னம் பர்ஹிசி ப்ரவுக்சன் புருஷம் ஜதம்கிரதாஹ் தேனா தேவா அயாஜந்தா சதயா ரஸ்யாச் கா யே

எல்லாமே உடனடியாக தெளிவுள்ளதாக இல்லாவிடினும்,  எது தெளிவாக உள்ளதென்றால், நம்முடைய கவனம் புருஷாவின் பலியின்மேல காணப்படுகிறது.   பண்டைய வேதாகம விரிவுரையாளர் சயனச்சார்யா இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

“ரிஷிக்கள் – பரிசுத்தவான்களும் தேவர்களும் – பலி பொருளான புருஷாவை பலி மிருகத்தை போல் ஒரு  கோலின் மீது கட்டி தங்களுடைய சிந்தையில் அவரை பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தனர்” 

ரிக் வேதம் 10.90.7

வசனங்கள் 8 மற்றும் 9 “தஸ்மத்யாநட்சர்வாஹுதா…” என்ற வாக்கியத்தோடு ஆரம்பிக்கிறது.  அதனுடைய பொருள் என்னவெனில், தனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் புருஷா பலியாக ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டார் – அவர் ஒன்றையும் தக்கவைக்கவில்லை.  பலிகொடுப்பதில் புருஷா கொண்டிருந்த அதீத வாஞ்சையை இது வெளிப்படுத்துகிறது.  அன்பின் மூலமே, ஒன்றையும் தக்கவைக்காமல்,  ஒருவர் மற்றவருக்கு தங்களை முழுவதுமாக ஒப்புக்கொடுக்க முடியும்.  இயேசு கிறிஸ்து வேதாகமத்தில் சொன்னதுபோல்

ஒருவன் தன் சிநேகிதருக்காகத் தன் ஜீவனைக் கொடுக்கிற அன்பிலும் அதிகமான அன்பு ஒருவரிடத்திலுமில்லை

யோவான் 15:13

 இயேசு கிறிஸ்துவானவர் தன்னை சிலுவைபலிக்கு முழுமனதுடன் ஒப்புக்கொடுக்கையில் இதனை சொன்னார்.  புருஷாவின் பலிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் ஏதாகிலும் தொடர்புண்டா?  (நாம் இதுவரையில் கவனிக்காத ஒன்றை) புருஷாசுக்தாவின் 5-வது வசனம் சொல்லுகிறது (நமக்கு ஒரு விடயத்தை அளிக்கிறது – ஆனால் அந்த விடயம் விளங்கிடமுடியாத ஒன்று .  இங்கே வசனம் 5-ல்

புருஷாசுக்தாவின் 5-ம் வசனம்

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
அதிலிருந்து – புருஷாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து – அண்டசராசாரம் உருவானது. சர்வவியாபியாக மாறின புருஷாவின் இருக்கையாக அது உறுபெற்றது தஸ்மத் விராலஜயாதா விராஜோ ஆதி புருஷா சஜாதோ அத்யாரிக்யாதா பஸ்காத்பூமிம் அதோ புராஹ்

புருஷசுக்தாவின்படி, புருஷா ஆதியில் பலியிடப்பட்டவர். அதுவே அண்டசராசரத்தின் சிருஷ்டிப்பாக அமைந்தது.  ஆகையால்,  இந்த பலியை பூமியில் நிறைவேற்றமுடியாது. ஏனெனில், இந்த பலிதான் பூமியை உருவாக்கியது.  வசனம் 13 மிகவும் தெளிவாக புருஷாவின் பலியினால் உண்டான சிருஷ்டிப்பு என்பதை நமக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது சொல்கிறது.

புருஷாசுக்தாவின் 13-வது வசனம்

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
சந்திரன் அவருடைய சிந்தையில் பிறந்தது.   சூரியன் அவருடைய கண்களிலிருந்து வந்தது.   மினனல், மழை, நெருப்பு அவருடைய வாயிலிருந்து வந்தது.  அவருடைய சுவாசத்திலிருந்து காற்று பிறந்தது.  சந்தரமா மானசோ ஜாதச் காக்சோ சூர்யோ அஜாயதா முகஹத் இந்திரா ஸ்கா அக்னிஸ்கா பிரனாத் வாயூர் அஜயாதா

 வேதாகமத்தை குறித்த ஒரு ஆழமான புரிதலிலே தான் எல்லாம் தெளிவாகிறது.  ரிஷி (தீர்க்கத்தரிசி) மீகாவின் எழுத்துக்களை வாசிக்கும்போது இதனை நாம் தெளிவாக பார்க்கிறோம்.  அவர் கி.மு.750 ஆண்டில் வாழ்ந்தார்.   இயேசு கிறிஸ்து வருவதற்கு ஓர் 750 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இவர் வாழ்ந்தவரானாலும்,  அவர் பிறக்கபோகும் நகரத்தை  சுட்டிகாட்டினார். அவர் சொன்ன தீர்கத்தரிசனம்:

எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதேயாவிலுள்ள ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும், இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு என்னிடத்தில் வருவார்; அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாகிய பூர்வத்தினுடையது.

மீகா 5:2

ஆளுபவர் (அல்லது கிறிஸ்து) பெதலகேமிலிருந்து வருவார் என்று மீகா தீர்க்கத்தரிசனம் உரைத்தார்.  750 ஆண்டுகள் கழித்து இயேசு கிறிஸ்து இந்த தரிசனத்தை நிறைவேறுதலாய் இயேசு கிறிஸ்து பெதல்கேமில் பிறந்தார்.  சத்தியத்தை தேடுவோர் பொதுவாக மீகா உரைத்த தீர்க்கத்தரிசனத்தின் இந்த பகுதியின் மீதே கவனத்தை பதிப்பார்கள்.  ஆனாலும், வரப்போகிறவரின் பூர்வீகத்தை குறித்த பதவிளக்கத்தின் மீது  நாம் கவனம் செலுத்தவேண்டும்.   மீகா வருங்கால வருகையை முன்னறிவிக்கிறார்.   ஆனாலும் வரப்போகிறவரின் பூர்வீகம் கடந்தகாலத்தில் ஆழமாக பதிந்துள்ளது என்கிறார். அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாய் பூர்வத்தினுடையது.  வரப்போகிறவரின் பூர்வீகமானது பூமியில் அவர் தோன்றும் நாளுக்கு முன்பானது!  எவ்வளவு தூரம் வரைக்கும் இந்த “பூர்விகம் போகிறது?”.   இது “நித்திய நாட்கள் மட்டுமாக போகிறது”.   வேதபுத்தகத்தில் காணப்படும் மற்ற எல்லா மெய்யான அறிவின் அதை நமக்கு மேலும் தெளிவுப்படுத்துகிறது.   கொலோசேயர்  1:15, அப்போஸ்தலர் பவுல் (கி.பி.50-ல் எழுதியவர்) இயேசுவை பற்றி சொன்ன காரியம்:

அவர் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபமும், சர்வ சிருஷ்டிக்கும் முந்தின பேறுமானவர்

கொலோசேயர் 1:15

இயேசு காணக்கூடாத தேவனுடைய சொரூபமாகவும் எல்லா படைப்புகளுக்கும் முந்தின பேறுமானவராகவும் உள்ளார்.   வேறு விதத்தில் சொன்னால்,  இயேசுவின் அவதாரம் வரலாற்றின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் நடந்தாலும் (கி.மு. 4 – கி.பி.33), எந்தவொன்றும் உருவாகும் முன்பே அவர் இருந்துள்ளார் – நித்திய நித்தியமான காலம்.   தேவன் (பிரஜாபதி) நித்திய  காலமாய் வாழ்ந்துவருவதால், அவருடைய ‘ரூபமான’ இயேசுவும் என்றென்றும் வாழ்பவராகவே இருக்கவேண்டும்.

உலகத்தோற்றத்திற்கு முன்பே இருந்த பலிஎல்லாவற்றின் ஆரம்பம்

அவர் நித்திய காலமாய் இருப்பவர் மாத்திரமல்ல,  இந்த ரிஷி (தீர்கத்தரிசி) யோவான் ஒரு பரலோக தரிசனத்தில் இந்த இயேசு இவ்வண்ணமாக சித்தரிக்கப்பட்டதை காண்கிறார்.

உலகத்தோற்றமுதல் அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியினுடைய…

வெளி 13:8

இது ஒரு முரண்பாடா?  இந்த இயேசு கி.பி. 33-ல் கொல்லப்பட்டவர் தானே? அப்போது அவர் கொல்லப்பட்டிருப்பாரானால்,  எப்படி அவர் உலகத்தின் தோற்றத்திலேயே கொல்லப்பட்டிருக்கூடும்? இந்த முரண்பாட்டிலே தான் நாம் புருஷாஸ்குதாவும் வேத புஸ்தகமும் ஒரே காரியத்தை விளக்குவதை நாம் பார்க்கிறோம். புருஷாசுக்தா சொல்வது யாதெனில், “புருஷாவின் பலி ஆதிமுதற்கொண்டே இருந்தது”. வேதங்களில் கிறிஸ்து ” என்கின்ற அவருடைய நூலில் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா குறிப்பிடுவது என்னவென்றால் புருசசுக்தா பற்றிய சமஸ்கிருத விரிவுரை, புருஷாவின் பலி என்பது அதியிலிருந்தே தேவனுடைய இருதயத்தில் இருந்த ஒன்று (சமஸ்கிருத வார்த்தை “மனசாயகம்என்ற வார்த்தையை அவர் இப்படியாக மொழிபெயர்த்துள்ளார்).   சமஸ்கிருத அறிஞர்  N J ஷிண்டே அவர்கள் ஆரம்பத்தில் சொன்னது  என்னவென்றால் இந்த பலியானது ஆரம்பத்தில் ஒரு ‘மனதளவில் அல்லது அடையாளரீதியில்’ குறிப்பாக இருந்தது என்பதே.*

இப்போதும் புருஷசுக்தாவின் இரகசியம் தெளிவாகிறது.  புருஷா தேவனும், நித்திய நித்திய காலத்திலிருந்து தேவனுடைய ரூபமாகவும் இருந்துவருகிறார்.  அவர் மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் முதற்பேறானவர்.  அவரே சிருஷ்டிப்பின் முதலானவர்.   சர்வஞானம் படைத்த தேவன் மனுகுலத்தின் சிருஷ்டிப்புக்கு ஒர் பலி அவசியப்படும் என்பதை அறிந்திருந்தார் – அவரால் கொடுக்கக்கூடிய  எல்லாமே அதற்கு தேவைப்படும் – பாவத்திலிருந்து கழுவப்படுவதற்கு அல்லது சுத்தீகரிக்கப்படுவதற்கு தேவையான பலிபொருளான புருஷா அவதரிக்கவேண்டும். இந்த கட்டத்தில் தான் தேவன் தீர்மானிக்கவேண்டிய ஓர் கட்டத்தில் இருந்தார்.  இந்த அண்டசராசரைத்தையும் மனுகுலத்தையும் படைக்கவேண்டுமா? கூடாதா? என்ற தீர்மானம்.  அந்த தீர்மானத்தில், தன்னையே பலியாக கொடுப்பதற்கு புருஷா முன்வந்தார்.  சிருஷ்டிப்பின் பணியும் தொடர்ந்தது.   ஆதலால், மனதளவில், அல்லது தேவனுடைய இருதயத்தில் வேதபுத்தகம் நமக்கு சொல்வதுபோல் புருஷா “உலகத்தின் தோற்றத்திற்கு முன்பாகவே” வெட்டப்பட்டார்.

அந்த தீர்மானம் எடுத்ததும் – காலங்களின் தோற்றத்திற்கு முன்பே – தேவன் (பிரஜாபதி – சிருஷ்டிபின் தேவன்)  காலத்தையும், அண்டசராசரத்தையும் மனுகுலத்தையும் படைக்கத் தொடங்கினார்.   ஆகையால், புருஷாவின் இந்த தன்னார்வ பலி இந்த “அண்டசராசரம் உருவாக காரணமாக அமைந்தது (வசனம் 5) சந்திரன், சூரியன், மின்னல் மற்றும் மழை (வச 13)உருவாகவும்,  காலம் உருவாகவும் (வசனம் 6-ல் காணப்படும் வசந்தகாலம், கோடைக்காலம் மற்றும் இலையுதிர் காலம் ஆரம்பிக்க).  புருஷா இவைகள் எல்லாவற்றிற்கு முதற்பேரானவர்.

புருஷாவை பலியிட்ட தெய்வங்கள் எவை?

ஆனால் ஒரு புதிருக்கு விடை இல்லை.   புருஷசுக்தாவின்6-ஆம் வசனம் சொல்லுகிறது,  தெய்வங்கள் (தேவர்கள்) புருஷாவை பலிகொடுத்தார்கள் என்று?  யார் இந்த தெய்வங்கள்?   வேதாகமம் இதனை நமக்கு விளக்குகிறது.   ரிஷிக்களில் ஒருவரான தாவீது கி.மு.1000 அண்டுக்கு முன் புனித பாடல் ஒன்றை எழுதினார். அந்த பாடல் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் பற்றி தேவன் (பிரஜாபதி) பேசினவைகளை வெளிப்படுத்துகிறது.

“நீங்கள் தேவர்கள் என்றும், நீங்களெல்லாரும் உன்னதமானவரின் மக்கள் என்றும் நான் சொல்லியிருந்தேன்.”

சங்கீதம் 82:6

1000 வருடங்களுக்கு பின் இயேசு கிறிஸ்து ரிஷி தாவீது எழுதின இந்த புனித பாடலை பற்றி விமர்சிக்கும் போது சொன்னது என்னவென்றால்:

 இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: தேவர்களாயிருக்கிறீர்கள் என்று நான் சொன்னேன் என்பதாய் உங்கள் வேதத்தில் எழுதியிருக்கவில்லையா?  தேவவசனத்தைப் பெற்றுக்கொண்டவர்களை தேவர்கள் என்று அவர் சொல்லியிருக்க, வேதவாக்கியமும் தவறாததாயிருக்க, பிதாவினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டும், உலகத்தில் அனுப்பப்பட்டும் இருக்கிற நான் என்னை தேவனுடைய குமாரன் என்று சொன்னதினாலே தேவதூஷணஞ் சொன்னாய் என்று நீங்கள் சொல்லலாமா?

யோவான் 10:34-36

இயேசு கிறிஸ்துவானவர் ரிஷி தாவிது பயன்படுத்தின “தேவர்கள்” என்ற வார்த்தையை உண்மை என்று உறுதிசெய்கிறார்.  எந்தவிதத்தில் இது அப்படியாகும்?   வேதாகமத்தில் காணப்படும் சிருஷ்டிப்பின்  கதையில் நாம் தேவனுடைய ரூபத்தில் உண்டாக்கப்பட்டோம் (ஆதியாகமம் 1:27) என்று பார்க்கிறோம்.   ஆக, ஒருவிதத்தில், நாம் தேவனுடைய ரூபத்தில் உண்டாக்கப்பட்டதினால் நாம் தேவர்கள் என்று கருதப்படவேண்டும்.  ஆனால் வேதாகமம் இதனை மேலும் தெளிவுப்படுத்துகிறது.  புருஷாவின் இந்த பலியினை ஏற்றுகொள்பவர்கள் எல்லாம்

தமக்குமுன்பாக நாம் அன்பில் பரிசுத்தமுள்ளவர்களும் குற்றமில்லாதவர்களுமாயிருப்பதற்கு, அவர் உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னே கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மைத் தெரிந்துகொண்டபடியே,பிரியமானவருக்குள் தாம் நமக்குத் தந்தருளின தம்முடைய கிருபையின் மகிமைக்குப் புகழ்ச்சியாக,

எபேசியர் 1:4-5

பிரஜாபதிபுருஷா உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்பாகவே புருஷாவை ஓரு பூரண பலியாக படைக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்தபோது, தேவனும் மக்களை தெரிந்தெடுத்தார்எதற்காக அவர்களை அவர் தெரிந்தெடுத்தார்?   அது மிக தெளிவாக சொல்கிறது, அவருடைய குமாரர்களாய் இருப்பதற்கே!

இன்னொரு விதத்தில் சொன்னால், வேதாகமத்தின் படி, தேவன் தாமே தன்னை முழுவதுமாக ஒப்புக்கொடுத்து, ஓர் பூரண பலியாக மாறின காரணத்தினால், அந்த பலியின் நிமித்தம், மனுஷர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாற தெரிந்துகொள்ளபட்டார்கள்.  அந்த முழு  உணர்வில் பார்ப்போமேயானால் நாம் “தேவர்களே”.     (இயேசு கிறிஸ்து முன்னே சொன்னதின் பிரகாரம்) ‘யாருக்கு கர்த்தருடைய வார்த்தை  வந்ததோ- யார் அவருடைய வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டார்களோ அவர்களுக்கு இது பொருந்தும்.  அப்படியானால்,  எதிர்கால தேவப்பிள்ளைகளின் தேவையே புருஷாவை பலிக்கு உட்படுத்தியது.   புருஷாசுக்தாவின் 6-வசனம் சொல்வது போல், “புருஷாவை ஒர் பலிகாணிக்கையாக படைத்து தேவர்கள் பலி செலுத்தினார்கள்”. புருஷாவின் பலியே நம்முடைய் சுத்தீகரிப்பாக மாறியது.

புருஷாவின் பலிபரலோகத்திற்கான வழி

ஆகையால் பண்டைய புருஷசுக்தாவின் ஞானம்  மற்றும் வேதபுத்தகம், இவ்விரண்டிலும்  தேவனுடைய திட்டம் வெளிப்படுவதை பார்க்கிறோம்.  இது ஒரு ஆச்சரியமான திட்டம் – நாம் கற்பனையே செய்யமுடியாத ஓர் திட்டம்.  இது நமக்கும் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்று.  புருஷாசுக்தாவின் 16-வது வசனம் இப்படியாக முடிகிறது.

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
தேவர்கள் புருஷாவை பலியாக கொடுத்தார்கள். இதுவே ஆரம்பத்தில் இருந்த கோட்பாடு இதன் மூலம் முனிவர்கள் பரலோக பதவியை அடைந்தார்கள்.   யஜ்னேனா யஜ்நமாஜயந்தா தேவ்ஸ்தானி தர்மானி பிராத்மான்யாசன் தேஹா நாகாம் மஹிமனாஹ சகாந்தா யாத்ரா பூர்வே சத்யா சாந்திதேவா

ஒரு முனிவரை “புத்தியுள்ள” மனிதன் அல்லது ஞானி எனலாம்.  பரலோகத்தை நாடுவது புத்தியுள்ள தீர்மானமே.   அது நம்முடைய எல்லைக்கு அப்பார்ப்பட்டதன்று.  அது முடியாத காரியமும் அன்று.  சன்னியாசம் பூண்டு தங்கள் சரீரத்தை ஒடுக்கி கட்டுப்படுத்தி எந்நேரமும் மந்திரங்களை தியானித்துக்கொண்டே இறைவனை பூஜிப்பவர்களுக்கு  மட்டுமே சொந்தமான இடமும் இல்லை.   அது குருமார்களுக்கே உரிய இடமாகவும் எடுக்கமுடியாது.  மாறாக, இயேசு கிறிஸ்து எனும் அவதாரத்தில் புருஷாவினால் வழங்கப்பட்ட ஒரு வழி.

புருஷாவின் பலிபரலோகத்திற்கு செல்ல வேறு வழி இல்லை

சொல்லப்போனால், இந்த காரியம் மட்டுமே நமக்கு கொடுக்கப்படவில்லை.  புருஷசுக்தாவின்  வசனங்கள் 15 மற்றும் 16-ல் சயனாச்சார்யாவின் சமஸ்கிருத விரிவுரை இப்படியாக சொல்லுகிறது

ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு
இதை அறிந்தவன் மரணமில்லா நிலையினை அடைகிறான்இதை தவிர வேறு வழி அறியப்படவில்லை  தமவே வித்வானம்ரத இஹா பஹவதி நன்யா பந்தா அயன்யா வேத்யாதே

சாவாமையை அடைய வேறு வழியில்லை! மெய்யாகவே காரியங்களை தெளிவாக படிப்பது நல்லது.  இதுவரையில் நாம் வேத புத்தகத்தை (வேதாகமம்) ஆலசிபார்த்து அது எப்படி புருஷாசுக்தாவில் சொல்லப்பட்டுள்ள தேவன், மனுகுலம் மற்றும்  யதார்த்தத்தை குறித்த கதையுடன் பிண்ணிப் பிணைந்துள்ளதை கவனிக்கிறோம். ஆனால் நாம் இந்த கதையினை அழமாகவோ அல்லது ஒரு அகரவரிசையிலோ கவனிக்கவில்லை.  ஆகையினால்,  ஆரம்பித்திலிருந்து, இந்த வேதபுஸ்தகமாகிய வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து அறிவதற்கு, சிருஷ்டிப்பை கற்றுகொள்வதற்கு, புருஷாவை குறித்த இந்த பலிக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதை அறிந்துகொள்வதற்கும், மனுவின் வெள்ளத்தால் (வேதாகமத்தில் நோவா)இந்த உலகத்திற்கு என்னவானது  மற்றும் உலகநாடுகள்  மரணத்தினின்று நம்மை விடுவிக்கக்கூடிய பூரண பலி என்ற இந்த வாக்குத்தத்தத்தை எப்படியாக கற்றுக்கொண்டது, கைக்கொண்டது  என்பதை அறிவதற்கும் இது உதவியாக இருக்கும். மெய்யாகவே இது படிக்கவேண்டிய, அறியவேண்டிய ஒன்று.

வசனம் 3 மற்றும் 4 – புருஷாவின் அவதாரம்

புருஷசுக்தாவின்  வசனம் 2- இப்படியாக தொடர்கிறது (புருஷசுக்தாவை குறித்த சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகள் மற்றும் ஏனைய சிந்தனைகள் யாவும் ஜோசப் படிஞ்சரகேரா (பக்கம் 346, 2007) அவர்கள் எழுதின பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  எனும் நூலை வாசித்ததம் மூலம் பெற்றுக்கொண்டது.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு சமஸ்கிருத ஒலிபெயர்ப்பு
சிருஷ்டிப்பு புருஷாவின் மகிமை – அவருடைய மாட்சிமை அவ்வளவு பெரியது. இன்னும் அவர் இந்த சிருஷ்டிப்பை விட பெரியவர்.  புருஷாவின் நான்கில் ஒரு பங்கு ஆள்த்தத்துவம்  உலகத்திலே உண்டு.  அவரில் நான்கில்  மூன்று பங்கு  இன்னும் நித்திய பரலோகத்தில் வாசம் பன்ணுகிறது.   தம்முடைய நான்கில் மூன்று பங்குடன் புருஷா பரலோகத்திற்கு ஏறினார்.   அவருடைய நான்கில் ஓரு பங்கு இப்புவியில் பிறந்தது. அதன் மூலமாக அவர் எல்லா ஜீவராசிகளுக்குள்ளூம் ஜீவனை உற்பத்தி செய்தார்  ஏடவன் அஸ்ய மஹிமா அதோ ஜ்வாய்ம்சா புருஷாபடோ-ஆ
ஸ்யா விஸ்வா பூ தனி திரிபாத் அஸ்யாம்ரதம் திவிதிரிபாத் உர்தியா உதயட் புருஷா படவு அசியேஹா அ பஹாவத் புனாஹ் ததோ விஸ்வான்வி அக்ரமாத் சசானனசானே அபிஹி      

இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள உருவகத்தை புரிந்துகொள்வது கடினமான ஒன்றாக உள்ளது.   ஆனாலும் இந்த வசனங்கள் புருஷாவின் மகத்துவம் மற்றும் மாட்சிமையை காண்பிக்கக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது.   அவர் சிருஷ்டிப்பு அல்லது படைப்பினும் சிறந்த ஓர் நபராக விளங்குகிறார் என்பது நமக்கு தெளிவாகிறது.   அது மாத்திரமல்ல, அவருடைய மகத்துவத்தின் ஓர் பகுதி மட்டுமே உலகத்தில் வெளிப்படுகிறது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.  அது மட்டுமல்ல, இந்த உலகத்தில் அவர் எடுத்த அவதாரத்தை குறித்தும் இது பேசுகிறது – நீங்களும் நானும் வாழ்கின்ற உலகம் (‘நான்கில் ஒரு பங்கு இங்கே பிறந்தது’). ஆகையால், தேவன் தம்முடைய அவதாரத்தில் இப்பூமியில் வந்த போது, அவருடைய மகிமையின் ஒருபகுதி மட்டுமே வெளிப்பட்டது.  அவர் பிறந்த சமயத்தில் அவர் ஓர் வகையில் தன்னை வெறுமையாக்கிக் கொண்டார்.   இது வசனம் 2-ல் புருஷா எப்படி விளக்கப்படுகிறார் என்பதோடு ஒத்துப்போகிறது – அதாவது 10 விரல்களுக்குள் அவர் தம்மை அடக்கிக்கொண்டார்.

பரிசுத்த வேதாகமம் அவருடைய அவதாரத்தை விளக்கும் காரியத்தோடும் இது ஒத்துப்போகிறது.  அவரைக் குறித்து சொல்லும்போது..

அவர்களுடைய இருதயங்கள் தேற்றப்பட்டு, அவர்கள் அன்பினால் இணைக்கப்பட்டு, பிதாவாகிய தேவனுக்கும் கிறிஸ்துவுக்கும் உரிய இரகசியத்தை அறிந்துகொள்ளுகிற உணர்வின் பூரண நிச்சயத்தினுடைய எல்லா ஐசுவரியத்திற்கும் உரியவர்களாகவேண்டுமென்றே இப்படி விரும்புகிறேன். அவருக்குள் ஞானம் அறிவு என்பவைகளாகிய பொக்கிஷங்களெல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது.

கொலொசேயர் 2:2-3

ஆகையால், கிறிஸ்து தேவனுடைய அவதாரம் என்றாலும் அவரின் வெளிப்பாடு அதிகமாய “ம்றைந்தே” இருந்தது.   எப்படி அது மறைந்திருந்தது.  அது இன்னும் கூடுதலாக விளக்குகிறது

கிறிஸ்து இயேசுவிலிருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது;

5. அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல்,

6.தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனுஷர் சாயலானார்.

7.அவர் மனுஷரூபமாய்க் காணப்பட்டு, மரணபரியந்தம், அதாவது சிலுவையின் மரணபரியந்தமும் கீழ்ப்படிந்தவராகி, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தினார்.

8.ஆதலால் தேவன் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவரை உயர்த்தி,

பிலிப்பியர் 2: 5-9

ஆதலால், தம்முடைய அவதாரத்திலே இயேசுவானவர் “தம்மை வெறுமையாக்கி” அந்த நிலையில் தன்னை பலிக்கு ஆயத்தப்படுத்தினார்.  புருஷாசுக்தா கூறுவது போல் அவருடைய வெளிப்பட்ட மகிமை ஒரு பகுதியே. இது அவருடைய வரப்போகும் மகிமையையினால் உண்டானதொன்று. புருஷாசுக்தா அதே கருப்பொருளை பின்தொடரக்கூடிய ஒன்றாகவே உள்ளது.ஏனெனில், இந்த வசனங்களை அடுத்து அது புருஷாவின் பகுதி மகிமையிலிருந்து அவருடைய பலியை விவரிக்கும் ஓர் நிலைக்கு நம்மை நடத்துகிறது.  அதனை நம்முடைய அடுத்த பதிவிலே பார்க்கிறோம்.

வசனம் 2 – புருஷா சாவாமையின் தேவன்

நாம் முதல் வசனத்தில் கவனித்தது என்னவென்றால் புருஷாசுக்தா அல்லது புருஷா என்பவர் சகலத்தையும் அறிந்தவர், சர்வவல்லவர் மற்றும் எங்கும் இருப்பவர் என்பதை  கவனித்தோம்.   பின்பு நாம் இந்த புருஷா என்பவர் இயேசு கிறிஸ்துவாக இருப்பாரோ என்ற கேள்வியை எழுப்பி இதற்கான விடையை கண்டுபிடிக்கும் பயணத்தில் இறங்கினோம்.  ஆக,  இப்போது நாம் புருஷசுக்தாவின் இரண்டவாது வசனத்திற்கு வந்துள்ளோம். அந்த வசனமும் இந்த மனிதனாகிய புருஷாவை ஒரு நூதனமான வகையில் விளக்குகிறது.  கீழே சமஸ்கிருதம் ஒலிபெயர்ப்பும் தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.  (ஜோசப் படிஞ்சாரேகேரா  (பக்கம் 346 பதிப்பு 2007-ஆம் ஆண்டு )

 புருஷசுக்தாவின் இரண்டாவது வசனம்
தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு சமஸ்கிருத மொழிபெயர்ப்பு
 புருஷா என்றால்  இருந்ததும் இருப்பதுமாகிய அண்ட சராசரம். அவரே உணவின்றி (இயற்கை பொருள்) வழங்கும் இந்த அண்ட சராசரத்தின் தேவன்.    புருஷ எவேடம் சர்வம் வத்புதம் வக்க பவ்யம் உதம்ர்தத்வஸ்யெசானோ வாடனேனடிரொஹதி

புருஷாவின் குணநலன்கள்

புருஷா இந்த அண்டசராசரத்திற்கும் மேலானவர் (இடம் மற்றும் பொருளின் ஒட்டுமொத்தம்) அவரே காலதேவனும்கூட (இருந்தது இனிவருவதும்) அது மாத்திரமல்லசாவாமையின் தேவன்  – நித்திய ஜீவன்இந்து இதிகாசத்தில் அநேக தேவங்கள் உண்டுஆனால், எந்த ஒன்றுக்கும் இத்தகைய அளவற்ற குணாதிசயங்கள் இல்லை.

ஒரு மெய்யான தேவனுக்குபடைப்பின் தேவனுக்குமட்டுமே பொருந்தக்கூடிய ஆச்சரியமான குணாதிசயங்கள்இவரே ரிக்வேதம் கூறும் பிரஜாபதி ஆவார் (பழைய ஏற்பாட்டின் யாவே தேவனுக்கு ஒப்பானவர்). ஆகையால் இந்த மனிதன், புருஷாவை, ஒரே தேவனுடைய அவதாரமாகத் தான் நாம் புரிந்துகொள்ளமுடியும். –சர்வசிருஷ்டியின் ஆண்டவர்.

அதுமாத்திரமல்ல, இந்த புருஷா நமக்கு அழியாத வாழ்வினை (நித்திய ஜீவன்அருளுகிறார் என்பதையும் நாம் கவனிக்கவேண்டும்அதனை நமக்கு தருவதற்கு அவர் எந்தவொரு இயற்கையான பொருளையும் பயன்படுத்துவதில்லை i.e., நமக்கு நித்திய ஜீவனை கொடுப்பதற்கு அவர்  அண்டசராசரத்தில் உள்ள எந்தவொரு இயற்கை வழிமுறைகள் அல்லது இயற்கை பொருள் அல்லது ஆற்றலை பயன்படுத்துவதில்லைநாம் எல்லாரும் சாவு மற்றும் கர்மவினையின் சாபத்தின் கிழே உள்ளோம்இதுவே நம்முடைய வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையாக காணப்ப்டுவதால், இதினின்று நாம் தப்பிக்கொள்ளவே நாம் விரும்புகிறோம். இதற்காகவே பூஜைகள், புனித நீராடல் மற்றும் பற்பல புரஸ்காரங்களை செய்கிறோம்இது உண்மை என்பதில் ஒரு சிறு வாய்ப்பு இருந்தாலும்புருஷாவுக்கு சாவாமையை தரக்கூடிய வல்லமையும் வாஞ்சையும் இருக்கும் பட்சத்தில், இவ்விஷயத்தில் இன்னும் அதிக தகவல் விழிப்புடன் இருப்பது   புத்தியுள்ள காரியம்.

ரிஷிக்களோடு பரிசுத்த வேதாகமத்தை ஒப்பிடுவது

இந்த சிந்தையோடு, மனித வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட பழம்பெரும் புனித இலக்கியங்களில் ஒன்றினை நாம் கவனிப்போம்.  அது எபிரேய ஏற்பாடு (வேதாகமத்தின் அல்லது பரிசுத்த வேதாகத்தின் பழைய ஏற்பாடு).  ரிக் வேதத்தை  போல் இந்த புத்தகமும் பற்பல அண்டுகளுக்கு முன்பாக, வரலாற்றின் பல்வேறு காலக்கட்டத்தில்,   பல்வேறு ரிஷிக்களால் இறைவாக்குங்கள், இறைப்பாடல்கள், வரலாறு மற்றும் தீர்க்கத்தரிசனங்களின் தொகுப்புகாகும்.  ஆகையால், பழைய ஏற்பாடு என்பது தேவனால் ஊந்தப்பட்டு எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களின் தொகுப்பு நூலாகும்.  இந்த இலக்கியங்கள் எல்லாம் அதிகமாய் எபிரேய மொழியில் எழுதப்பட்டவை. ஆகையால் இவர்கள் கி.மு 2000 ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்த ரிஷி ஆபிரகாமின் சந்ததியில் வந்தவர்கள் ஆவார்கள். ஆனாலும் ஆபிரகாமின் காலத்திற்கு முன்பாக வாழ்ந்த ரிசி யோபு எழுதின நூல் ஒன்றுண்டு.   அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் எபிரேய தேசம் என்ற ஒன்று இன்னும் உருவாகவில்லை.  யோபின் நூலை படித்தவர்கள் இவர் கி.மு. 2200 ஆண்டு, அதாவது 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக வாழந்த ஒருவர் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

யோபு எழுதின நூலில்

யோபு தான் எழுதின யோபு   என்ற புனித நூலில், அவன் தன்னுடைய தோழர்களுக்கு இப்படியாக சொல்லுவதை பார்க்கிறோம்…

என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கிறார் என்றும்,அவர் கடைசிநாளில் பூமியின்மேல் நிற்பார் என்றும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்.

இந்த என் தோல் முதலானவை அழுகிப்போனபின்பு,  நான்என்மாம்சத்தில்இருந்ததேவனபார்ப்பேன்.

அவரை நானே பார்ப்பேன்; அந்நிய கண்கள் அல்ல, என் கண்களே அவரைக் காணும்;இந்த வாஞ்சையால் என் உள்ளிந்திரியங்கள் எனக்குள் சோர்ந்து போகிறது.

யோபு 19:25-27

யோபு வரப்போகும் “மீட்பரை” குறித்து பேசுகிறார்.  யோபு எதிர்காலத்தை பற்றிய காரியத்தை பேசுகிறார் என்பதை நாம் அறிவோம் . ஏனென்றால் கடைசிநாளில் பூமியில் நிற்பார் (எதிர்கால வினை) என்று உள்ளது.  ஆனால் இந்த மீட்பர் இன்றும் உயிரோடிருக்கிறார் – பூமியில் இலலாவிட்டாலும்.  ஆகையால் இந்த மீட்பர், புருஷாசுக்தாவினால் உள்ள புருஷாவைப் போல், காலத்தின் தேவனாக உள்ளார்.  ஏனெனில் அவருடைய வாழ்வு நம்மிய காலத்தின் கட்டமைப்புக்குள் இருக்கும் ஒன்றாக தோன்றவில்லை.

யோபு பின்பு அறிக்கை செய்கிறார், “இந்த என் தோல் முதலானவை அழுகிப்போனபின்பு(அதாவது அவனுடைய மரணத்திற்கு பின்) அவன் ‘அவரை’ பார்த்திடுவான்          (அவனுடைய மீட்பர்) என்றும் அதே சமயம் “தேவனையும்” பார்த்திடுவான் என்று சொல்லுகிறான். வேறுவிதத்தில் சொன்னால், புருஷா என்பவர் எப்படி பிரஜாபதியின் அவதாரமாக விளங்குகிறாரோ, வரப்போகும் இந்த மீட்பர் தேவனுடைய அவதாரமாக உள்ளார். ஆனால் எப்படி யோபுவினால் தன்னுடைய மரணத்திற்கு பின்பாக அவரை பார்க்கமுடியும்?  சரி, ஒருவேளை, நாம் யோபு சொன்ன காரியத்தை சரியாகத்தான் புரிந்துகொண்டோமோ என்று பார்ப்போம். யோபு சொல்லுகிறார், “என் சொந்த கண்கள் – அந்நிய கண்கள் அல்ல” பூமியில் என் மீட்பர் நிற்பதை காணும்.  இதற்கு நம்மால் ஒரே விளக்கத்தை மட்டுமே கொடுக்கக்கூடும்.   அதாவது தேவன் யோபுவிற்கு சாவை அறியாத வாழ்வினை அல்லது சாவாமையை அளித்துள்ளார், இவனும் தன் மீட்பராகிய தேவன் பூமியில் நடந்து தனக்கு சாவாமையை கொடுக்கப்போவதால், இவனும் பூமியில் நடந்து தன் சொந்த கண்களினாலேயே தன் மீட்பரை காண்பான். இந்த நம்பிக்கையானது யோபுவின் மனதை மிகவும் பரவசப்படுத்தின காரணத்தினால் அந்நாளை காண யோபு மிகவும் எதிர்ப்பார்ப்புடன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.  இதுவே அவனுக்குள் ஒர் பெரும் மாற்றத்தை கொண்டுவந்த ஓர் தாரக மந்திரம்.

ஏசாயாவும் கூட

புருஷா என்ற நபர் மற்றும் யோபு குறிப்பிடும் மீட்பர், இவர்களை குறித்த வர்ணனையோடு அதிகமாய் ஒத்துப்போகும் வரப்போகும் மனிதனை குறித்து கி.மு.750 ஆண்டு எபிரேய தீர்கத்தரிசிகள் அல்லது ரிஷிக்கள்  பேசியுள்ளார்கள்.  இவர் தேவனால் ஊந்தப்பட்டு அநேக தேவ வாக்குகளை எழுதியுள்ளார்.  வரப்போகும் மனிதரை குறித்து அவர் தந்த வர்ணனை இப்படியாக காணப்படுகிறது:

ஆகிலும் அவர் செபுலோன் நாட்டையும், நப்தலி நாட்டையும் இடுக்கமாய் ஈனப்படுத்தின முந்தின காலத்திலிருந்ததுபோல அது இருண்டிருப்பதில்லை; ஏனென்றால் அவர் கடற்கரையருகிலும், யோர்தான் நதியோரத்திலுமுள்ள புறஜாதியாருடைய கலிலேயாவாகிய அத்தேசத்தைப் பிற்காலத்திலே மகிமைப்படுத்துவார்–

2.இருளில் நடக்கிற ஜனங்கள் பெரிய வெளிச்சத்தைக் கண்டார்கள்; மரண இருளின் தேசத்தில் குடியிருக்கிறவர்களின்மேல் வெளிச்சம் பிரகாசித்தது.

6.நமக்கு ஒரு பாலகன் பிறந்தார்; நமக்கு ஒரு குமாரன் கொடுக்கப்பட்டார்; கர்த்தத்துவம் அவர் தோளின்மேலிருக்கும்; அவர் நாமம் அதிசயமானவர், ஆலோசனைக் கர்த்தா, வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானப்பிரபு என்னப்படும்.

ஏசாயா 9:1-2, 6

வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், இந்த தீர்க்கத்தரிசி அல்லது ரிஷி ஏசாயா ஒரு குமாரனின் பிறப்பை முன்னறிவிக்கிறார் அல்லது தெரிவிக்கிறார்.  இவர், “வல்லமையுள்ள தேவன் என்ற அழைக்கப்படுவார்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.  இந்த செய்தியானது “மரண இருளின் தேசத்தில் குடியிருக்கும்” ஒவ்வொருவருக்கும் பிரயோஜனமான ஒன்றாகவே இருக்கும்.   இதன் பொருள் என்ன?  மரணத்திலிருந்தும் நம்முடைய கர்மவினையிலிருந்தும்  நாம் தப்பித்துகொள்ளவேமுடியாது என்ற அறிவோடு தான் நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவருகிறோம்.  ஆகையால், நாம் எழுத்தின்படியே “மரணத்தின் நிழலில் வாழ்கிறோம்.  அப்படியிருக்க, ‘வல்லமையுள்ள தேவன்’ என்று அழைக்கப்படவுள்ள இந்த வரப்போகும் குமாரன்  மரணத்தின் நிழலில் இருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் பெரிய வெளிச்சத்தையும் நம்பிக்கையையும் கொடுக்கும் ஒருவராக இருப்பார்.

மீகாவும்

ஏசாயாவின் காலத்தில் (கி.மு.750) வாழந்துவந்த மற்றுமொரு தீர்க்கத்தரிசி மீகாவும் வரப்போகும் இந்த தீர்க்கத்தரிசியை குறித்த தெய்வ வாக்கை பெற்றிருந்தான்.

எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதேயாவிலுள்ள ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும்,                                                                                      இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்த புறப்பட்டு என்னிடத்தில் வருவார்அவருடைய புறப்படுதல் அநாதி நாட்களாகிய                                                                     பூர்வத்தினுடையது.

மீகா 5:2

மீகா சொன்னது யாதெனில்,  பெத்லகேம் எனும் நகரத்திலிருந்து,  எப்பிராத்தா எனும் பகுதியிலிருந்து, அதாவது யூதா  கோத்திரத்தார் (அதாவது யூதர்கள்) வாழந்த பகுதியிலிருந்து ஓர் மனிதன் வருவான்.  இந்த மனிதனை குறித்ததான ஓர் முற்றிலும் நிகரில்லாத காரியம் என்னவென்றால், அவர் வரலாற்றின் ஓர் காலக்கட்டத்தில் எருசலமேலிருந்து வருவார் என்றாலும், அவர் காலங்களின் தோற்றங்களுக்கு முன்பாகவே இருந்தவர்.  ஆகையால், புருஷசுக்தாவின் இரண்டாவது வாக்கியத்தை போன்றே,  யோபுவில் நாம் வாசிக்கும் வரப்போகும் மீட்பரை போல், இந்த மனிதனும்  காலத்தினால கட்டப்படாதவர்.  அவர் காலத்தின் தேவனாக இருப்பார்.  இது ஒரு தெய்வீக திறமை, மானுட திறமையன்று.  ஆகையால், இவர்கள் எல்லாரும் ஒரே மனிதனை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

இயேசு கிறிஸ்துவில் நிறைவேறினது

அப்படியானால் யார் இந்த நபர்? மீகா நமக்கு ஓர் முக்கியமான வரலாற்று தடயத்தை கொடுக்கிறார்.   வரப்போகும் நபர் பெத்லகேமிலிருந்து வருவார்.   இன்று நாம் இஸ்ரவேல்/வெஸ்ட் பாங்க் என்றெல்லாம் அழைக்கும் பகுதியில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக முன்பாகவே பெத்லகேம் என்னும் உண்மையான பட்டணம் இருந்தது.  இது ஒரு பெரிய பட்டணம் இல்லை. பெரிய பட்டணமாகவும் இருந்ததில்லை.  ஆனாலும், அது உலகம் புகழ் பெற்ற ஓர் நகரம், ஓவ்வொரு ஆண்டும் இது உலக செய்திகளில் வருகிறது.  ஏன்?   இது இயேசுகிறிஸ்துவின்ஜென்ம பூமி. இந்த பட்டணத்தில் தான் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இயேசுவானவர் பிறந்தார்.   ஏசாயா நமக்கு ஒரு இன்னொரு விடயத்தையும் கொடுக்கிறார். இவர் கலிலேயாவில் ஓர் தாக்கத்தை உண்டாக்குவார் என்று சொல்லப்படுகிறது.   இயேசுவானவர் (மீகா முன்னுரைத்தபடி) பெத்லகேமில் பிறந்திருந்தாலும், ஏசாயா தீர்க்கத்தரிசனமாக உரைத்தபடி, அவர் கலிலேயா பட்டணத்தில் வளர்ந்து  ஓர் ரபியாக, ஓர் போதகனாக வாழ்ந்துவந்தார்.    இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையில் மிகவும் அதிகமாய் அவருடைய பிறப்பிடமாகிய எருசலேமும், அவருடைய ஊழியத்தின் மையமாக இருந்த கலிலேயாவும் இயேசு கிறிஸ்துவின் பூமிக்குரிய வாழ்க்கயில் மிகவும் அதிகமாய் அறியப்பட்ட இடங்கள். இங்கும் நாம் பல்வேறு தீர்கத்தரிசிகளின் முன்னறிவிப்புகள் இயேசு கிறிஸ்து எனும் நபரில் நிறைவேறுகிறதை பார்க்கிறோம்.   ஆப்படியானால்,  இந்த தீர்க்கத்தரிசிகள் முன்னுரைத்த புருஷர்/மீட்பர்/ஆளுனராக இவர் இருந்திருப்பாரோ?   ‘மரணத்தின் நிழலில்’ (மற்றும் கர்மவினையின் கீழ்) வாழும் நமக்கு ‘சாவாமை’ உண்டு என்ற கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் திறவுகோலை இந்த காரியம் நமக்கு அளிக்கும் பட்சத்தில் இதனை ஆராயந்து அறிய நேரம் எடுப்பது நல்லது.  ஆக, புருஷாசுக்தாவின் வழியே நாம் தொடர்ந்து பயணிக்கையில் நம்முடைய புலன்விசரனையை நாம் தொடர்கிறோம். அதனை எபிரேய வேத புத்தகத்தின் தீர்கத்தரிசிகளோடு ஒப்பிட்டும் பார்க்கிறோம்.

புருஷசுக்தத்தை கவனித்தல் – மனிதனை போற்றிப் புகழும் பாடல்

ரிக் வேதத்தில் உள்ள மிகவும் புகழ்பெற்ற பாடல் அலல்து பிரார்த்தனைகளில் ஒன்று புருஷசுக்த ( புருஷ சுக்தம்) .  அது 90-அவது அதிகாரத்தின் 10-வது மண்டலத்தில் உள்ளது.   அது ஒரு சிறப்பான மனிதனை குறித்த பாடல்  –புருஷா.   அது ரிக் வேதத்தில் காண்ப்படுவதால், அது உலகத்தின் பழம்பெரும் மந்திரங்களில் ஒன்று.  ஆகையால்,  நம்முடைய முக்தி அல்லது மோட்சத்தை (ஞானஒளி) அடைவதை குறித்த வழியினை படித்து அறிந்துகொள்வதற்கு அது தேவையான ஒன்று.

அப்படியானால் புருஷா யார்?  வேத வாக்கியம் நமக்கு இப்படியாக சொல்லுகிறது

 “புருஷா அல்லது பிரஜாதிபதி ஏன்பவர் ஒரே நபர் ஆவார்(புருசோஹி பிரஜாதிபதி என்ற வார்த்தையின் சமஸ்கிருத எழுத்தொளி மொழிப்பெயர்ப்பு). 

மத்யந்திய சத்பத பிராமண VII 4:1.156

உபனிஷத்களும் இந்த சிந்தனை ஓட்டத்தில் தொடர்ந்து

“புருஷா என்பவர் எல்லாரைக் காட்டிலும் மேலானவர்.  புருஷா அல்லது புருஷனக்கு மேலானவர் ஒருவரும் இல்லை.  நம்முடைய உயர்வான இலக்கின் முடிவும் அவரே” (அவ்வியக்த் புருஷ பாரா. புருசான்ன பரம் கின்சித்சா கஸ்தா சா பராகதி)  

கதோபனிஷத் 3:11

“மெய்யாகவே காணக்கூடாதவருக்கு பின்பாக மேலான புருஷா உள்ளார்…அவரை அறிந்தவன் விடுதலையடைந்து சாவாமையை அடைகிறான் (அவ்வியக்த் உ பரா புருஷா…யகனா த்வா முக்யாதே ஜந்துரம்தத்வம் கா கச்சாதி)

கதோபனிஷத் 6:8

ஆகையால், புருஷா என்றால் பிரஜாதிபதி ( படைப்பின் தேவன்) .  ஆனால், இதைவிட முக்கியமான ஒன்று என்னவென்றால், அவரை நேரடியாக அறிந்துகொள்வது உங்களையும் என்னையும் பாதிக்கிறது.  உபநிஷம் சொல்லுகிறது.

‘நித்திய வாழ்க்கைக்கு வேறு எந்த வழியும் இல்லை (புருஷாவைதவிர) (நன்யாபந்தா வித்யாதே – அயன்யா)

ஸ்வேதஸ்வாதாரொபனிஷத் 3:8

ஆகவே, ரிக்வேதத்தில் புருஷாவை வர்ணிக்கும் பாடலான புருஷசுக்தாவின் வழியே நாம் இதனை படித்து புரிந்துகொள்வோம்.   இப்படி நாம் செய்யும்போது, நான் நமக்கு முன்பாக நாம் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு புதுமையான, நூதனமான யோசனை ஒன்றினை வைப்பேன்:   புருஷுசுக்தாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்த புருஷா (அல்லது புருஷன்) 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றின இறை அவதாரமாகிய இயேசு (நசரேனாகிய இயேசு) கிறிஸ்து தானா?  நான் ஏற்கனவே சொன்னதுபோல், இது ஒரு புதுமையான பார்வையே. ஆனாலும் இந்த இயேசு (நசரேனாகிய இயேசு)  மதங்களுக்கு எல்லாம் அப்பால்  ஒரு பரிசுத்த மனிதனாக கருதப்படுகிறார், அவர் இறைவனுடைய அவதாரமாகவும் தன்னை காட்டிக்கொண்டார்.   அவரும் புருஷாவும் பலியிடப்பட்டார்கள் (நாம் தொடர்ந்து கவனிக்கவுள்ளது போல்).  அதலால் தான், இதனை கவனித்து இவைகளை ஆராய்ந்து அறிவதற்கு இது நமக்கு நல்ல காரணங்களை அளிக்கின்றது.   சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்புகளும்,  புருஷசுக்தாவை குறித்த நம்முடைய பல்வேறு சிந்தனைகளும் ஜோசப் படினிஜரேகரா அவர்கள் எழுதின் பண்டைய வேதங்களில் கிறிஸ்து  (346 பக்கம் 2007)  என்ற நூலினை படித்ததில் இருந்து வருகிறது.

புருஷசுக்தாவின் முதல் வசனம்

சமஸ்கிருத ஒலிப்பெயர்ப்பு தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பு
சஹஸ்ர சிர்சா-புருஷா சஹாஸ்ர க்சா சாஹஸ்ரத்ஸ பூமிம் விஸ்வாதோ விர்த்வாட்யாத்ஸ்தாட் சங்குளம் புருஷாவுக்கு ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள் மற்றும் ஆயிரம் பாதங்கள் உண்டு.   பூமியின் எல்லா பக்கங்களிலும் நிரம்பியிருக்கும் அவர் பிரகாசிக்கிறார். பத்து விரல்களுக்குள் அவர் தன்னை அடக்கிக்கொண்டார்.

 புருஷாவும் பிரஜாபதியும் ஒன்று என்பதை நாம் கவனித்தோம்.  இங்கே  விளக்கினதுபோல், பண்டைய வேதங்களில் சர்வத்தையும் படைத்த தேவன் என்றே அறியப்பட்டார் – அவரே “சர்வசிருஷ்டிப்பின் ஆண்டவர்”

புருஷசுக்தாவின் ஆரம்பத்தில் நாம் பார்த்தது என்னவென்றால், புருஷாவுக்கு “ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் பாதங்கள்” உண்டு. இதன் பொருள் என்ன?   ஆயிரம் என்றால் எண்ணிக்கையுடைய ஒரு குறிப்பிட்ட  எண் ஆகிடாது.   அதன் பொருள் “எண்ணுக்கு அடங்காத” அல்லது “எல்லையற்ற” என்ப்தேயாகும்.   ஆகையால் புருஷாவுக்கு மட்டற்ற அறிவுத்திரண் [‘தலை’] உண்டு.   இன்றைய மொழிவழக்கில் நாம் சொன்னால்,  அவர் சர்வஞானி அல்லது சரவத்தையும் அறிந்தவர் எனலாம். சர்வத்தையும் அறிந்த ஒரே ஒருவரான  தேவனை(பிரஜாபதி) குறித்த ஓர் பண்புநலன் இது.   எல்லாவற்றிற்கும் மேலாம தேவனும் பார்க்கிறார், தேவனும் அறிந்திருக்கிறார்

புருஷாவுக்கு ஆயிரம் கண்கள் உண்டு என்று சொல்வதற்கு புருஷா சர்வஞானியாக இருக்கிறார் என்று சொல்வதற்கும் பொருள் வித்தியாசம் ஏதுமில்லை.  அவர் எங்கும் இருப்பதால் அவர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறார்.  அதே போல், “ஆயிரம் பாதங்கள்” என்ற தலைப்பு சர்வவல்லமை – மட்டற்ற, எல்லையற்ற வலிமை.

ஆகையால், புருஷசுக்தாவின் ஆரம்பத்தில் நாம் பார்க்கிறோம், புருஷா ஒரு சர்வஞானியாகவும், சர்வவியாபியாகவும், சர்வவல்லமை கொண்ட மனிதனாகவும் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். தேவனுடைய அவதாராம் மாத்திரமே அப்படிப்பட்ட ஓர் நபராக இருக்கமுடியும்.   ஆனால், அந்த வசனம் “அவர் தம்மை பத்து விரலகளுக்குள் அடக்கிக்கொண்டார் என்ற வசனம் சொல்லுகிறது.  அதன் பொருள் என்ன?  அவதார புருஷனாகிய புருஷா தன்னுடியய் தெய்வீக வல்லமைகளை எல்லாம் வெறுமையாக்கி ஒரு சாதாரண மனிதனாக – பத்து விரல்களை உடைய மனிதனாக  – தன்னை குறைத்துக்கொண்டார்.  ஆகையால், புருஷா என்பவர் எல்லா தெய்வீக குணங்களையும் கொண்டவர் என்றாலும், அவதாரத்தில் அவர் தம்மையே வெறுமையாக்கிக்க்கொண்டார்.

வேத புஸ்தகம் (வேதாகம்ம)  இயேசுவை பற்றி (நசரேனாகிய இயேசு) பேசும்போது  இதே யோசனையை வெளிப்படுத்துகிறது. அது சொல்லுகிறது;

… கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது

6. அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல்,

7.தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனுஷர் சாயலானார்.

8.அவர் மனுஷரூபமாய்க் காணப்பட்டு, மரணபரியந்தம், அதாவது சிலுவையின் மரணபரியந்தமும் கீழ்ப்படிந்தவராகி, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தினார்.

பிலிப்பியர் 2:5-8

வேத புஸ்தகம் (வேதாகம்)  புருஷாவை அறிமுகப்படுத்தும்போது   புருஷசுக்தாவில் காணப்படும் அதே சிந்தனைகளையே பயன்படுத்துகிறது  என்பதை காணலாம் – முடிவில்லா தேவன் முடிவுள்ள் மனிதனாக அவதாரம் எடுப்பது.   ஆனால் வேதாகமத்தின் இப்பகுதி விரைவில் அவருடைய – புருஷசுக்தாவுடைய  –  பலியை- விவரிக்கும்படி நகர்கிறது.  ஆகையால்,   ஆகவே, மோட்சத்தை அடைய விரும்புவோர் யாராக இருப்பினும், உபனிஷத்துகளில் சொல்லப்பட்ட பிரகாரமே இந்த வேதவாக்குகளை ஆராய்ந்து அறிவது அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கும்.

நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்க (புருஷாவை தவிர) வேறு எந்த வழியும் இல்லை ( நன்யாபாந்தா வித்யாதே – அயனாய)

ஸ்வேதாவடரொபனிஷம் 3:8

புருஷசுக்தாவின் 2-வது வசனத்தை நாம் இங்கே கவனிக்கிறோம்.